interview

‘Dockx is een straatnaam. Iedereen ziet ons rijden'

Sarah en Joeri Dockx stapten tien jaar geleden in het bedrijf dat hun vader Jozef oprichtte.

Jozef Dockx bouwde een eenmansfirma uit tot een reus in bestelwagenverhuur en verhuis. Die boomt. 'Wat we hebben, rijdt allemaal rond', zeggen zijn kinderen Sarah en Joeri, die het familiebedrijf overnamen, maar het minder groots zien dan hun vader. ‘Ons motto is: keep it simple.’

‘In F.C. De Kampioenen ligt achter de toog van Pascalleke altijd een Gouden Gids waarop ons logo staat. Elk jaar werd die in heel België voor de deur gelegd. Een geweldig idee van ons papa.’

Joeri Dockx lacht als hij vertelt waarom het familiebedrijf Dockx met zijn gele camionettes zo bekend is in Vlaanderen. Samen met zijn zus Sarah stapte hij tien jaar geleden in de firma die hun vader in de jaren 70 oprichtte. Jozef Dockx bouwde een bedrijfje met twee oude vrachtwagens en drie bestelwagens uit tot een verhuis- en transportreus met 1.500 voertuigen en 36 miljoen euro omzet. '

Ik vraag hem soms: 'zo'n groot bedrijf zijn wij toch niet?'', zegt Sarah Dockx. 'Maar dan zegt hij: 'Dockx is een straatnaam. Iedereen ziet ons rijden. Er bestaan bedrijven die honderd keer groter zijn, maar die niemand kent.''

Uitverkocht

Dockx is in deze coronamaanden niet uit het straatbeeld te weren. Alle bestelwagens zijn voortdurend in gebruik. 'Als je voor twee of drie weken een camionette wil huren, kan ik die niet geven. En in het weekend zijn we helemaal uitverkocht', zegt Joeri Dockx.

Sarah (35) en Joeri (32) Dockx begonnen onderaan op de ladder. ‘We hebben eerste alle mogelijke jobkes gedaan’, zegt de hoogzwangere Sarah (Intussen is ze van haar derde zoon bevallen). ‘Ik moest vrachtwagens uitladen en verhuizen. Joeri moest met een verfborstel de magazijnen schilderen.’

We wonen op twee straten van elkaar, papa woont in het midden.
Sarah Dockx
Ondernemer

Stap voor stap spreidden broer en zus hun vleugels uit. In 2017 gooiden ze de strategie van het bedrijf om. Weinig rendabele activiteiten, zoals internationaal wegtransport en de thuislevering van grote goederen, gingen de deur uit. Dockx hield twee hoofdactiviteiten over: voertuigen verhuren en verhuizen. ‘We hebben de pennybusiness afgestoten en focussen op wat geld binnenbrengt’, omschrijft Joeri Dockx de strategie.

Vandaag zijn de taken duidelijk verdeeld. Sarah leidt Dockx Movers, de tak die verhuis met assistentie en meubelbewaring aanbiedt. Joeri staat aan het hoofd van Dockx Rental, de verhuurafdeling die driekwart van de omzet levert. In België verhuurt Dockx voertuigen, van vrachtwagens, bestelwagens, motoren en oldtimers tot koelwagens. ‘We zijn de kleinste speler van de groten en de grootste van de kleinen’, zegt Joeri.

Spirit

De familiespirit zit er diep in. ‘We wonen op twee straten van elkaar, papa woont in het midden’, zegt Sarah. ‘Het is bijna te mooi voor woorden, maar ik ben vroeger ook wenend thuisgekomen. Ik moest mijn eerste ontslaggesprek in het Frans voeren, terwijl ik amper Frans sprak. Het is niet allemaal rozengeur en maneschijn.’

Hoewel de tweede generatie de touwtjes in handen heeft, zweeft de geest van Jozef Dockx (68) - steevast 'ons papa' genoemd - nog boven het bedrijf. ‘Hij is een extreme ondernemer', zegt Sarah. 'Hij ziet overal opportuniteiten', vult Joeri aan. ‘Een reisbureau, discotheek, de vrachtwagenverkoop, medische apparatuur: hij heeft het allemaal gedaan.'

Hebben jullie een andere kijk op het bedrijf?

Sarah Dockx: 'We vinden dat Dockx een kmo is, geen groot concern. Ons papa ging wel in die richting, maar dat werkt volgens ons niet. Tussen een bedrijf opstarten en het voortzetten bestaat een enorm verschil. Papa heeft het bedrijf heel groot gemaakt, maar dat kan ook te extreem worden. We willen focussen op de zaken waarin we echt goed zijn. Papa was daar in het begin heel sceptisch over. Maar we konden hem met cijfers overtuigen dat onze aanpak beter is. En cijfers liegen nooit.'

Hoe werken jullie als broer en zus samen?

Joeri Dockx: 'Onze sterkte is dat we de strategie samen bepalen, maar apart ons ding doen. Elke afdeling heeft haar boekhouders en marketingdienst. We willen geen twee kapiteins op één schip. Hoe groter het bedrijf, hoe meer klanten een nummer worden: daar hebben we allebei een panische angst voor.'

Sarah: 'We kennen de business beter. Een bedrijvengroep hebben is mooi, maar op den duur wegen de koppen te zwaar. Vroeger zat de dienst financiën apart, maar wie de facturen van de verhuis regelde, kende niets van verhuizen. De afstand werd gewoon te groot. We zeggen liever...

Sarah en Joeri: (in koor) Keep it simple!'

Zijn jullie minder ambitieus dan jullie vader?

Joeri: 'We zien opportuniteiten in ons vakgebied, ons papa ziet overal opportuniteiten. Hij had een idee en ging dan naar het volgende. We hadden camions om te verhuren, dus dacht hij: 'Waarom verhuizen we niet? Waarom nemen we geen pakjes mee als we rondrijden?''

Sarah: 'We willen eerst zo veel mogelijk uit onze huidige business halen. Zijn alle knopjes fijngedraaid? Hoe zit het met de marges? Vroeger wedden we op te veel paarden tegelijk.'

Wie is de CEO ?

Joeri: 'Officieel ons papa. Maar hij heeft hier al tien jaar geen fysiek bureau meer.'

Sarah: 'We bespreken alles met drie in de raad van bestuur, maar hebben een hekel aan te ver vooruit denken. Als ze me vragen: maak eens een budget voor vijf jaar op (blaast)... Ik denk dat bedrijven zich daar soms in verliezen. Natuurlijk is een visie belangrijk. Wij maken ook budgetten. Maar wat had je in de coronacrisis aan de budgetten waar je maanden aan gewerkt hebt?'

Papa zei altijd: 'Een familiebedrijf, dat gaat nooit lukken.' Maar dan werd meneer 55 en besefte hij plots: als er geen opvolging is, moet ik verkopen.
Sarah Dockx
Medezaakvoerder Dockx

Wisten jullie al vroeg dat jullie in de zaak wilden stappen?

Sarah: 'Papa heeft dit bedrijf van nul opgebouwd en heeft ons als kind hard ingepeperd: 'Jullie komen nooit in de firma en jullie moet je eigen ding doen.' Hij zei altijd: 'Een familiebedrijf, dat gaat nooit lukken. Broer en zus en al die partners, dat is vergif!'

'Maar dan werd meneer 55 en besefte hij plots: als er geen opvolging is, moet ik verkopen. Toen kwam de vraag: 'Sarah, wil je niet in het bedrijf stappen?' Twee jaar later vroeg hij hetzelfde aan Joeri, maar die is eerst drie maanden naar Compostella (Naar het Spaanse Santiago de Compostella lopen populaire pelgrimsroutes, red.) gewandeld. Hij sliep in zijn tentje bij mensen in de voortuin, want hij had geen kredietkaart.'

Joeri: (lacht) Ik had twee boxershorts en drie T-shirts mee. Ik wilde me herbronnen. Onze ouders zijn harde werkers. Toen we drie jaar waren, kropen we hier bij Brigitte, de boekhoudster, op de kasten. Maar als je 25 jaar over camionettes hebt horen praten, vraag je je af: wil ik dat nog eens 25 jaar doen? Uiteindelijk hebben we gezegd: 'Laten we het doen.' Niemand krijgt op onze leeftijd zo’n kans. Als we problemen hebben, bespreken we die. We zijn een echte Antwerpse familie, met veel noten op haar zang. Op restaurant luistert iedereen mee. Het kan al eens kletteren en botsen.'

Sarah: 'Ons papa is een workaholic en dat wilde ik nooit worden. Ik ben jaloers op mensen met talent, zoals schrijvers of tekenaars. Ik dacht dat ik zo’n talent niet had. Nu besef ik: dit hier is mijn passie. Ik doe mijn job doodgraag.'

Joeri: 'Ik ben constant met het bedrijf bezig, zelfs als ik onder de douche sta of een wandeling maak. Als ik 20 minuten in de zetel zit, voel ik me schuldig.'

Als je 25 jaar over camionettes hebt horen praten, vraag je je af: wil ik dat nog eens 25 jaar doen?
Joeri Dockx
Medezaakvoerder Dockx

Hebben jullie een andere stijl dan jullie vader?

Joeri: 'Vooral in het aansturen van mensen behoort hij toch tot een andere generatie. Vroeger volgden mensen de baas gewoon.'

Sarah: '(steekt haar vinger omhoog) Ga eens een koffie halen!'

Joeri: 'Dat gaat vandaag niet meer. Mensen zouden terugroepen en de volgende dag zijn ze vertrokken.'

Sarah: 'Of glijdende werkuren! Dan vraagt papa: 'Hoe kan je nu controleren of ze genoeg uren kloppen?' Ooit vertelde hij: 'Ik heb om drie uur vier man zien roken achter de magazijnen.' Met een foto als bewijs, hé.'

Heeft Dockx veel last van de coronacrisis?

Joeri: 'Dit jaar zal niet zijn zoals het vorige. Gelukkig verhuren we niet op de luchthaven, maar deze zomer lagen onze volumes 20 procent lager omdat we geen voertuigen konden verhuren aan de eventsector, een belangrijke klant. Mensen zullen altijd verhuizen en camionettes nodig hebben. De kilometerheffing voor vrachtwagens, de moeilijkheid om camionchauffeurs te vinden en de lage-emissiezones in steden zorgen voor meer en meer camionettes. En de e-commerce boomt. Tijdens de eerste lockdown mochten we als essentiële dienstverlener openblijven voor de transportsector en voor de e-commercebedrijven, die dringend extra camionettes zochten.'

Hebben jullie nog camionettes staan nu Bpost en co. amper genoeg personeel en voertuigen vinden om alle pakjes rond te brengen?

Joeri: 'De hele markt is vandaag leeg. Bpost vroeg deze zomer aan de hele sector 850 extra bestelwagens. Dat werden er 1.500. Wat we hebben, rijdt allemaal rond. Vroeger piekte de kortetermijnverhuur in de zomer en daalde die nadien. Door de e-commerce zien we de vraag aan het einde van het jaar weer stijgen.'

Een auto huren blijft wel vaak een taakje met veel paperassen.

Joeri: 'Mensen die een bestelwagen ophalen of terugbrengen, waren vroeger twee keer twintig minuten kwijt, als er geen rij stond. We hebben alles in een app geautomatiseerd, waarmee klanten een huurauto kunnen ophalen aan verschillende winkels. Een klant moet zich in een doe-het-zelfzaak kunnen registreren tussen de kassa en de parking. Daardoor kunnen we meer onbemande locaties toevoegen en dalen onze vaste kosten.'

Waarom houden jullie dan nog eigen winkels?

Sarah: 'Klantencontact is belangrijk. In onze shops vind je alles, van verhuisdozen over rolplankjes en bubbelfolie tot advies.'

Joeri: 'Onze winkels dienen ook als een afhaalpunt voor bedrijven (onder meer van de meubelgigant IKEA, red.). Klanten kunnen bij ons aangekochte goederen ophalen en tegelijk andere diensten krijgen. Wie een trekhaak heeft, kan een remorque bestellen. Als je auto te klein is, huur je een bestelwagen. Wie een zetel wil verhuizen, kan een beroep doen op onze verhuisafdeling. En wie naar de zesde verdieping verhuist, adviseren we een verhuislift. Ons doel is dat elke Belg binnen 15 minuten een verhuurwagen vindt. Vroeger hadden we zes shops, nu 19. Tegen 2022 willen we 50 locaties hebben, waarvan heel wat onbemande. Dat kan geen enkele concurrent aanbieden.'

Zien jullie groeipotentieel voor de verhuistak?

Sarah: 'Zeker. Er zijn zo veel mogelijkheden. We zouden niet alleen de verhuis uit handen kunnen nemen, maar ook de bureaus van een bedrijf inrichten. Of ze opkuisen na een verhuis. Ik ben al vaak verhuisd en die opkuis vind ik echt verschrikkelijk. Stel je voor dat onze mensen alles ophangen aan de muur en ervoor zorgen dat een technicus het internet komt installeren? Zo kunnen we de keten langer maken.'

Krijgen jullie soms een overnamebod?

Joeri: 'Ja, al 40 jaar krijgen we die vraag. Het is moeilijk voor ons om de baby los te laten, en voor papa nog meer.'

Sarah: 'We zeggen: 'Pa, als je genoeg krijgt, moet je dat doen.' Het is zijn keuze. Maar het is er nog niet van gekomen.'

Dockx

  • Opgericht in 1979 door eigenaar Jozef Dockx. Zijn kinderen Sarah en Joeri zijn de zaakvoerders.
  • Activiteiten: Voertuigenverhuur (Dockx Rental), verhuis (Dockx Movers), archiefbewaring (Dockx Rhenus Archisafe) en carrosserie (Markant).
  • Omzet: 36 miljoen euro.
  • Winstmarge (ebitda): 15 procent.
  • Werknemers: 150.
  • Voertuigen: 1.500.
  • Locaties: 24.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud