De balans | Bernard Gustin

©Photo News

Hij werd in februari 2018 ontslagen als CEO van Brussels Airlines, het onderdeel van Lufthansa dat hij uit de rode cijfers had gehaald. Kort daarvoor was hij voorzitter van stroomnetbeheerder Elia geworden. Nu wordt hij ook onafhankelijk bestuurder bij Groupe Forrest. Hier maakt Bernard Gustin (51) zijn balans op.

Wat zijn uw belangrijkste activa?
‘Mijn familie en haar steun in goede en kwade dagen. In een bedrijf zijn resultaten heel belangrijk, maar ook de kwaliteit van echte, persoonlijke relaties is essentieel. In 2001 was ik vanaf dag één betrokken bij de oprichting van Brussels Airlines. Van het vroegere managementteam ligt nu bijna iedereen buiten, maar we hebben nog wekelijks contact. We doen alles om elkaar te helpen en denken aan nieuwe projecten. De luchtvaart is een soort confrérie: iedereen kent iedereen. Het is een droomindustrie, ook. Vliegen en mensen connecteren, dat blijft magisch.’

Wie heeft in u geïnvesteerd?
‘Procter & Gamble was een fantastisch bedrijf, waar ik echt werd gevormd. In zes jaar had ik er vijf jobs en elf bazen. Dat leerde me veel over het beheer van verandering. Als consultant bij Arthur D. Little geloofde Frédéric Wirtz in mij. En zonder Emmanuel van Innis had ik de luchtvaart nooit ontdekt. Ik kreeg de kans om vanuit een businessplan een bedrijf van 4.000 mensen te bouwen. De vorig jaar overleden CEO en latere Lufthansa-voorzitter Wolfgang Mayrhuber was mijn mentor, die me tot het eind steunde.’

Investeert u ook in anderen?
‘Ook toen ik het zeer druk had, maakte ik tijd voor mijn familie. Misschien niet genoeg, maar de kwaliteit was er. Als CEO van een bedrijf ben je de klok rond beschikbaar. Zelfs als je niet werkt, kan je niet deconnecteren.’

‘Toen ik wegging, waren de kinderen juist aan het eind van hun humaniora. Een ideaal moment om de balans recht te trekken. Op 1 april 2018 ging ik met mijn dochter op wintersport. Het was onze eerste nacht samen zonder ingeschakelde gsm. Nu zijn we veel samen, maar dat zal natuurlijk niet lang duren. Als ze 25 zijn, hebben ze je niet meer nodig.’

‘Ik ben ook trots op de vele jonge mensen met wie ik heb gewerkt die nadien een mooie carrière hebben uitgebouwd.’

Bent u ooit in het rood gegaan?
‘Mentaal nooit, fysiek wel. Na dramatische jaren en de herstructurering van Brussels Airlines konden we in 2015 een mooie winst voorleggen. De aankondiging moest een feest worden. Dat werd het ook. Maar toen ik de resultaten op de persconferentie aankondigde, zat ik aan de grond. Een terugslag. Na afloop heb ik enkele dagen in bed gelegen. Een week later volgden de aanslagen.’

‘Mijn ontslag was natuurlijk zwaar. Ik had alles gegeven, alsof Brussels Airlines mijn eigen bedrijf was. Toen leerde ik dat dat niet het geval was. Maar het was een periode waarin ik ook fantastisch veel steun kreeg, ook van mensen die ik in geen tien jaar had gezien. Ze zeggen weleens dat je je vrienden op één hand kan tellen. Wel, ik heb veel handen nodig. Het was allerminst een persoonlijk faillissement.’

Hebt u al mensen afgeschreven?
‘Ongelukkig genoeg wel. Maar gelukkig niet veel.’

Staat er winst op uw balans?
‘Ja. Maar op een goede balans zijn er winst- én verliesposten. Zonder moeilijkheden en nederlagen word je niet sterk. Het einde van mijn verhaal bij Brussels Airlines was ook een opportuniteit om andere interesses aan te wakkeren. Zo kon ik terug naar de energiewereld. Met enkele vrienden adviseer en investeer ik ook in de sector van travel and transport, met projecten in het Midden-Oosten, de VS en Europa. En bij Brussels Airlines ontstond mijn liefde voor Afrika. Met het gezin gingen we pas op vakantie naar Uganda. Misschien brengen ook toekomstige projecten me ernaartoe. Mijn mandaat bij Groupe Forrest is daar niet vreemd aan. Samen met drie anderen heb ik ook de vzw Africa on the Move opgericht. Er liggen enorme kansen, maar niemand investeert erin. Daar proberen we zakenmensen warm voor te maken.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect