interview

Connect-eigenaar: ‘Ik ben Guido Dumarey niet'

Huub Baren. ©Lieven Van Assche

Tot tweemaal toe hielp de Belgisch-Nederlandse ondernemer Huub Baren de bedrijven die hij ooit groot maakte uit de nood.

In 2009 kocht hij de verlieslatende automatiseringsafdeling van het beursgenoteerde IPTE, een groep die hij in 1992 zelf had opgericht. Wat overbleef, ging verder op de beurs als Connect Group , dat hij in 2015 financieel en operationeel kwam redden, toen ook dat verlieslatend was.

Het levert Baren vaak vergelijkingen op met Guido Dumarey, de ondernemer in de autosector die ooit Punch oprichtte en succes boekte door zieke bedrijfsafdelingen - onder meer de versnellingsbakkenfabriek van General Motors in Straatsburg - op te kopen en nieuw leven in te blazen.

Essentieel in zijn aanpak vindt Baren dat hij de controle over een bedrijf verwerft via een meerderheidsbelang. ‘Ik wil voldoende zeggenschap om mijn ideeën te kunnen doordrukken’, zegt hij.

‘In 2009 maakte IPTE bijna 6 miljoen euro verlies. Een jaar nadat we het hadden overgenomen, hebben we dat omgebogen naar 1 miljoen winst. Dat heeft te maken met een degelijk management en met een raad van bestuur die weet waarover hij praat. Idem bij Connect: in 2015 hebben ze mij gevraagd terug te komen, omdat het er niet bijster goed voor stond. We hebben toen het management vervangen door mensen die iets van de elektronicabusiness kennen en het ging weer goed. Nu zit er een team dat samenwerkt en niet voortdurend ruziet.’

Wat is het geheim van uw turnarounds?

Huub Baren: ‘Schoenmaker blijf bij je leest, is mijn motto. Doe alleen zaken in een sector die je door en door kent.'

De beursnotering kostte het bedrijf een kwart tot een half miljoen euro. Een notering van nauwelijks 16 procent van de aandelen heeft dan weinig zin

'En leer te kiezen. Toen ik in 2015 weer bij Connect aankwam, had het 400 klanten. Te veel om allemaal goed te bedienen. We hebben dat teruggebracht naar 100. Die zijn nu veel meer tevreden, waardoor ze grotere orders plaatsen en de omzet en winstgevendheid weer goed zit.’

Waarom haalt u nu Connect volledig van de beurs? Met 84 procent van de aandelen had u toch al de controle?

Baren: ‘De beurs brengt veel bureaucratie met zich mee. Al die regeltjes zijn een hindernis voor het echte ondernemerschap. En dat is de voorbije jaren alleen maar strikter geworden. Je hebt een fulltime specialist nodig om alles op te volgen. De beursnotering kostte het bedrijf een kwart tot een half miljoen euro per jaar. Een notering van nauwelijks 16 procent van de aandelen heeft dan weinig zin.’

U hebt IPTE in 2000 tegen 15 euro per aandeel naar de beurs gebracht. Vandaag biedt u voor wat er nog van rest 1,60 euro, een tiende van de prijs.

Baren: ‘Eind jaren 90 was de situatie totaal anders. In de dotcomgekte werd voor techbedrijven veel betaald. En je kan mij toch niet kwalijk nemen dat ik op het juiste moment koop en verkoop?'

Je kan mij toch niet kwalijk nemen dat ik op het juiste moment koop en verkoop?

'Toen ik de aandelen Connect van QuaeroQ overnam, heb ik nog minder betaald - ongeveer 1 euro per stuk. IPTE is vandaag ook 20 keer meer waard dan toen ik het in 2009 kocht.’

U hebt de voorbije jaren stelselmatig aandelen Connect bijgekocht. Was het masterplan altijd al om heel het bedrijf ooit terug te kopen?

Baren: ‘Ja, eigenlijk wel. Maar wel op het juiste moment. En daarvoor moet je veel geduld aan de dag leggen. Dat heb ik omdat ik niet puur financieel denk. Als het moeilijk gaat, kijk ik altijd net iets verder vooruit.'

'Raden van bestuur zitten vaak vol met financiële specialisten die enkel naar de risico’s en de kosten kijken. Ze kennen de sector ook niet zo goed als ik. Maar pas op, ik ben Guido Dumarey niet. Guido koopt bedrijven die er veel slechter voor staan. En ze zijn meestal veel groter en dus duurder. Hij neemt grotere risico’s.’

Zes jaar geleden zei u dat u uw verdere leven wou wijden aan uw postzegelverzameling en aan baantjes trekken in het zwembad. Is het er op uw 77ste al van gekomen?

Baren: (lacht) ‘Toch wel. Ik hou me met het operationele niet meer bezig. Ik heb een fantastische CEO (Jeroen Tuik, red.), met wie ik een keer om de twee weken twee uur samenzit. Daarnaast volg ik met veel plezier de raden van bestuur. Dat volstaat.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect