reportage

Ik ga weer aan het werk na kanker en neem mee...

Kaal is ook een kapsel ©Claire Vimont

Hoe gaat een werkgever om met een werknemer die uitvalt door kanker? En hoe begin je zelf het gesprek, als je, zoals ik, net kanker hebt gehad, en solliciteert voor je eerste job?

Er is geen eenduidig antwoord, wel een leidraad. ‘Kunde en kwetsbaarheid zijn belangrijk in een gesprek.’

Vier maanden geleden zat ik in het kantoortje van de hoofdredactie van De Tijd. Het was het laatste sollicitatiegesprek voor ik zou worden aangenomen en ik had nog niets gezegd. Was dit het moment waarop ik moest zeggen dat ik kanker had op mijn 21ste? Ik ben inmiddels twee jaar genezen, maar het gat op mijn cv, enigszins verbloemd, is wel aanwezig. 

Spoiler alert: ik werd aangenomen. Maar de stap van een ziekenhuisbed naar een bureau met de bijbehorende takenlijsten en deadlines is groot. Terwijl ik nog maar mijn eerste stappen in het werkveld zet, is het voor werknemers die herintegreren na kanker vooral belangrijk dat ze dat op hun eigen tempo kunnen doen. ‘Het vereist  de nodige creativiteit van de werkgever, maar er is veel mogelijk’, zegt Lieven Gulinck, jobcoach bij de vzw Emino. Rentree, een initiatief van Emino en Kom op tegen kanker, hielp inmiddels zeshonderd volwassenen om de stap van kanker naar werk te maken. 

Gulinck benadrukt het belang om als werkgever en werknemer in contact te blijven. ‘Soms wachten beide partijen met contact opnemen, maar dan gebeurt er dus niets.’ Ook moet een leidinggevende oppassen met valse beloftes. ‘Een klassieke situatie is dat iemand denkt dat hij of zij terug aan het werk kan, maar dat blijkt dat er geen plaats meer is. Dat weegt dubbel zo zwaar.’

Steun

Een manier om valse beloftes te voorkomen ziet Gulinck in het opstellen van een reïntegratieplan. ‘Het helpt enorm als een bedrijf al eens heeft nagedacht over beleid rondom reïntegratie na ziekte. Dan is het een kwestie van dat beleid op maat van de werknemer maken.’

Tips voor de werkgever
  • Blijf in contact
  • Maak geen valse beloftes
  • Maak afspraken op maat met de werknemer 

 

 

Volgens Gulinck zijn weinig bedrijven op de hoogte van de steun die ze kunnen krijgen. ‘De Vlaamse ondersteuningspremie is bijvoorbeeld een loonsubsidie om zieken tegemoet te komen. Veel bedrijven vragen achteraf: ‘hoe kan het dat wij hier niet van wisten?’.’ 

Goed contact en duidelijke afspraken liggen volgens de jobcoach aan de basis van een geslaagde reïntegratie. Juul Lemey, onderzoeker aan de Artevelde Hogeschool, wijst daarbij nog naar de directe leidinggevende. ‘De werknemer vraagt zich vaak af wanneer hij of zij weer in staat is om te werken, terwijl de leidinggevende een balans moet vinden tussen de taken van de persoon en werkbaar werk.’ 

Lemey werkt vanuit de Artevelde Hogeschool mee aan het Europese onderzoeksproject I Know How en brengt daarbij de noden van werkgevers en werknemers rondom kanker in kaart. Een van de problemen volgens Lemey is de papierberg. ‘Administratief moet er enorm veel in orde worden gebracht. Ondertussen treden er vaak cognitieve gevolgen op van de behandeling. Door het typische chemobrein vergeten mensen dingen en laten ze steken vallen. Daar kan de werkgever ondersteuning bieden.’

Dubbel bewijzen

Voor jonge kankerpatiënten is de papierberg zo niet nog groter. Terwijl ik tussen de infuusdraden in een ziekenhuisbed lag, werd mij aan de lopende band om documenten gevraagd waarvan ik geen weet had dat ze bestonden. Na genezing bleef ik achter met een torenhoge factuur, een gat op mijn cv en een groot medisch dossier.

‘Veel jonge mensen hebben nog niet genoeg gewerkt voor een ziekteverzekering. Ik wist niet dat je als jongere zo weinig beschermd bent voor voor uitkeringen. Je valt zo in armoede’, zegt Gulinck. Emino lanceerde daarom dit jaar Entree, om jongvolwassenen zonder werkervaring te steunen.

Zodra iemand weer begint te werken, zien we dat hij zich soms dubbel wil bewijzen.
Lieven Gulinck
Jobcoach bij Emino

Bij mij liepen de kankercontroles gelijk op met mijn sollicitatie. Terwijl ik in de scanner lag en er met camera’s in mijn neus werd gekeken, probeerde ik me te focussen op de sollicitatie van de dag erna. Tijd om vooruit te kijken. De controle zal wel goed zitten, hield ik mezelf voor. Het moét goed zitten.

Die enorme drive is goed, maar niet zonder risico, waarschuwt Gulinck mij. ‘Zodra iemand weer begint te werken, zien we dat hij zich soms dubbel wil bewijzen. Maar wat je net hebt gedaan is fantastisch. Waarom zou je je extra moeten bewijzen?’ Die drang om vooruit te gaan en de confrontatie met de realiteit van kanker tijdens stressvolle controleperiodes, geeft kans op weerslag, zegt de jobcoach. ‘Collega’s zijn vaak al vergeten dat iemand ooit ziek was. Dat is lastig.’

Ik stond al in de deuropening van het sollicitatiegesprek, toen ik besloot om het wel te zeggen. Dat ik kanker heb gehad, maar genezen ben. Dat de controle net weer geweest is, en het niet meer terug kan komen. En ineens stuitte ik op begrip en medeleven. Dat het maar straf was dat ik binnen twee jaar na de ziekte aan het solliciteren was voor een voltijdse job. En dat ze me graag zagen komen. Zo kan je het als werkgever natuurlijk ook bekijken.

Kaal is ook een kapsel ©Claire Vimont

In de podcast ‘Kaal is ook een kapsel’ praat Meike de Roest met andere jonge mensen over hun ervaring met kanker. Beluister de podcast hier.


Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect