interview

‘We zijn geen Generale Maatschappij van Vlaanderen'

©Dieter Telemans

Verankeren om te verankeren. Daar is het Koen Dejonckheere, de CEO van Gimv, niet om te doen. ‘De beste verankering is een tijdelijke verankering’, meent hij. ‘Private equity of de beurs. Dat is ook verankering.’

Koen Dejonckheere begon op 1 oktober 2008 als CEO bij de investeringsmaatschappij Gimv. De dealmaker van KBC Securities verliet de Havenlaan in volle bankencrisis. Fortis, Ethias, Dexia en KBC zaten midden in de storm. Via de bedrijven in haar portefeuille kreeg ook Gimv klappen.

Maar negen jaar later is de crisis verteerd. De beurskoers van Gimv staat op het hoogste peil sinds 2007 en na lucratieve exits dit jaar - onder meer uit Vandemoortele en Punch Powertrain - plakken beleggers een premie van 10 procent op de onderliggende portefeuille.

Een prima 2016 dus. Maar wat met 2017? Er liggen heel wat risico’s voor ons.

Koen Dejonckheere: ‘Als ik met een bedrijfsbril naar de internationale economie kijk, zie ik een toegenomen zelfvertrouwen. Dat klinkt misschien vreemd met alle geopolitieke zorgen rond ons.'

Ik stel vast dat ondanks de disruptie heel wat bedrijven hun draai gevonden lijken te hebben.
Koen Dejonckheere
CEO Gimv

'Maar ik stel vast dat ondanks alle disruptie heel wat bedrijven hun draai gevonden lijken te hebben. Er is een hersteld zelfvertrouwen om in Europa te ondernemen en te investeren, ook in Vlaanderen. Dat is een verschil met de fusie- en overname-economie van de voorbije jaren: groeien via overnames.’

Voor een private-equitybedrijf is het goed een efficiënte beurs te hebben om bedrijven naartoe te loodsen. In Brussel was er dit jaar één kleine beursintroductie, een biotechbedrijf: ASIT.

Dejonckheere: ‘Waarom werd biotech een succes op de Brusselse beurs? Omdat je durfkapitaalspelers had die samenwerkten met een kennisinstituut, met bedrijven, met de beurs en enkele zakenbankiers die zich gesmeten hebben. Er was een ecosysteem, een coalition of the willing.’

Vastgoedgroepen zijn goed bezig: er is professionalisering en die groepen halen geld op. Dat wordt een mooie activaklasse.
Koen Dejonckheere
CEO Gimv

‘België is niet groot. Dat is een nadeel. Maar het kan ook een voordeel worden. Dikwijls kan je met vijf à tien mensen afspraken maken, dingen consistent doen en iets teweegbrengen. Dan heb je nog één iets nodig: goede voorbeelden. Mensen zien dat en dat schreeuwt naar meer. Dat is gelukt in biotech.

Ook in vastgoed. Vastgoed- groepen zijn goed bezig: er is professionalisering en die groepen halen geld op. Dat wordt een mooie activaklasse.’

Moet er een nieuw Sioen komen? Een familiebedrijf dat, zoals Sioen in 1996, met een geslaagde beursgang de poort openbreekt voor andere bedrijven?

Dejonckheere: ‘Karel Boone, de CEO van Lotus, zei ooit in een debat: ‘De beste verankering voor Lotus is de beurs.’ Neem Lotus , Van de Velde , Sioen . Een familie, een bedrijf, de economie. Ze hebben elk hun conjunctuur. Laat de beurs daar een rol in spelen. Ik geloof in de beurs als verankeraar.’

‘Parallel houd ik wel mijn hart vast voor onstuimige crowfundingprojecten. Ik begrijp dat dat light is en dat dat vlug gaat. Ik geloof enorm in crowdfunding als het gaat over goede doelen en maatschappelijke projecten. Maar voor bedrijven die onvermijdelijk een paar keer in een make or break-situatie komen, dan ik hou mijn hart vast bij crowdfunding. Hoe ga je dan zonder professionele begeleiding in een volgende fase geraken?’

De speculatietaks is intussen afgevoerd. Wat vond u ervan?

©Dieter Telemans

Dejonckheere: ‘Je zou die ook een andere naam kunnen geven. Het komt over als een straftaks. Terwijl zo’n taks in se een soort winstdeelname is. En ik vind dat je de maatschappij mag laten meedelen in het succes van ondernemingen. Je moet het kunnen verkopen, hè. Of neem de meerwaardebelasting. Alleen het woord al. Wie is nu tegen meerwaarden? Een meerwaardebelasting begint met een meerwaarde.’

De beurskoers van Gimv staat op het hoogste niveau sinds 2007. Een perfect moment voor de Vlaamse overheid (27%) om uit te stappen? Staat dat nog op de agenda?

Dejonckheere: ‘Minister Muyters heeft gezegd: ‘We gaan dat dossier nu niet behandelen.’ En that’s it. Ik heb geen enkel signaal dat het anders is. Tot het moment dat dat verandert, natuurlijk.

Ik heb met interesse gekeken naar Bpost en zijn geplande overname van PostNL. Men is daar heel professioneel mee omgegaan vanuit de Belgische context. De federale regering was bereid te verwateren omdat er een groeiproject was. Soms is het beter om samen te blijven als beide partners dat positief beslissen dan omdat er een grendel op de deur zit.’

De Vlaamse overheid draagt de Vlaamse verankering hoog in het vaandel. Is een belang in een beursgenoteerd Gimv daarvoor de beste oplossing?

profiel KOEN DEJONCKHEERE

> 47 jaar, gehuwd, twee dochters.

> 1993-1996: zakenbankier bij BBL.

> 1996-2000: Private-equitygroep Halder (nu Gimv).

> 2000-2002: Private-equitygroep Nesbic.

> 2002-2008: KBC Securities.

> Gedelegeerd bestuurder. Topman ‘corporate finance’ (fusies en overnames, beursintroducties, enz.).

> 1 oktober 2008 - ...: Gedelegeerd bestuurder Gimv.

Gimv

> 50 portofoliobedrijven.

> 1,8 miljard activa onder beheer.

> 11,8% langetermijnrendement.

> 4 kantoren (Antwerpen, Den Haag, Parijs, München).

> 95 medewerkers.

Dejonckheere: (denkt lang na). ‘Wat is verankering? De beste verankering is, naar mijn gevoel, een tijdelijke verankering. Geen enkele verankering is eeuwig. We hebben absoluut geen ambitie om de Generale Maatschappij van Vlaanderen te worden.’

‘Onze ambitie is niet om passief te blijven zitten, wel om te verankeren in een periode van transitie. Dat is die groei waar ik het over heb. Zoals bij Vandemoortele of Punch Powertrain. Onze job is een professionele aandeelhouder te zijn, maar in een sfeer van groei.

Bij Electrawinds was dat, toegegeven, geen succes. Als die transitie 5, 10 of 15 jaar duurt, zijn we van de partij. Wat we verankeren, zijn niet zozeer de aandelen, maar wel de periode waarin het bedrijf zich moet heruitvinden of gaan bouwen omdat er opportuniteiten zijn.

We zorgen ervoor dat die bedrijven zich tijdens de transitieperiode geen zorgen moeten maken over het aandeelhouderschap, over voldoende kapitaal beschikken en een deugdelijk bestuur hebben.

Als verankeren bevriezen is, dan passen we. Ik denk dat een verankering op de lange termijn ook op de beurs moet kunnen gebeuren. En laat dan die familiale investeerders maar weer opduiken.’

Wat is de gemiddelde periode waarin u de ‘verankeraar in transitie’ is?

Dejonckheere: ‘Gemiddeld zitten we tussen 8 en 10 jaar in een bedrijf. Bij het biotechbedrijf Ablynx was dat zelfs 13 jaar, van de eerste tot de laatste euro. We hebben alle kapitaalronden van het bedrijf gevolgd. Bij elke investeringsronde was dat een groter bedrag. Voor Vandemoortele was het zeven jaar. De droom bij Gimv is om langer te gaan. Maar die droom is pas zinvol als je om de paar jaar een nieuwe draai vindt.’

In het buitenland was Gimv niet echt geduldig en werden de activiteiten teruggeschoefd. Ook in Duitsland, dat 10 procent van de portefeuille vertegenwoordigt.

Dejonckheere: ‘Dat percentage zal stijgen. Het is niet ons doel om onmiddellijk alles te doen. Onze divisie Smart Industries heeft de opdracht om volop te investeren in Duitsland. We bouwen die expertise op.

We mogen niet enkel met kennis werken, we moeten ook met onze laarzen in de modder staan. Onze afdeling Health & Care mikt eveneens op de Duitse markt. De Belgische vastgoedbedrijven kopen heel veel activa in de zorgsector op in Duitsland. We zijn met vele bedrijven uit die branche aan het spreken.’

Niet meer via fondsen op Duitsland mikken dus, zoals vroeger met Halder?

Komt er een Gimv XL Bis?

Een achttal jaar geleden lanceerde Gimv samen met de Vlaamse overheid en met enkele institutionele investeerders het fonds Gimv XL. De bedoeling was middelgrote bedrijven in Vlaanderen die niet aan bankkredieten raakten een stabiele financiering te geven. Vandaag is het fonds - dat onder meer in Greenyard geld stopte - uitdovend.

Dejonckheere: ‘Gimv XL was onze eerste poging om op een gestructureerde manier te investeren in iets grotere bedrijven. We zijn in het kmo-segment de M. Maar er is geen ‘M’ meer die succesvol kan zijn als hij niet uitmuntend is op Europees vlak.’ Als er een tweede XL-fonds komt, dan zal die niet meer uitsluitend op Vlaanderen gericht zijn, maakt Dejonckheere duidelijk. ‘Het is vooreerst één jaar te vroeg om na te denken of we extra geld gaan aantrekken via partners. Als we dat wél doen, dan is dat binnen een nieuwe constellatie: een internationaal Gimv XL-fonds, een kapitaalverhoging voor Gimv,… . We hebben vandaag een portefeuille die driekwart van onze balans vertegenwoordigt en een kwart cash. Voor onze aandeelhouderswaarde is het belangrijk dat we voldoende kunnen blijven investeren. Te veel geld hebben is niet goed, te weinig ook niet.’

Dejonckheere: ‘Gimv heeft al een kantoor in München. U zegt dat we 350 miljoen euro op de bankrekening hebben. Dat is veel en niet veel. Per jaar betalen we 62 miljoen dividend en investeren we 150 à 200 miljoen.

Starten in Duitsland, dat moet je niet doen met zakgeld. Je moet daar een beetje body voor hebben. We sluiten niet uit om daar op grotere dossiers samen te werken met anderen, eventueel lokale spelers. Maar het is a priori de bedoeling om er zelf te investeren.’

‘Ik ben ervan overtuigd dat we in Duitsland enkel kunnen slagen mits voldoende specialisatie. Duitsland zit niet te wachten op Gimv. Tenzij we met een goed idee komen in het juiste dossier en op het juiste moment. Die Angelsaksen kunnen luider roepen dan wij. Onze strategie is niet een van take the money and run. Anders kunnen we onze tent sluiten, hé.’

Zou het vanuit rendementsoogpunt niet beter zijn om grotere gokken te wagen, zoals het Britse 3i met Action of HAL met Grandvision?

Dejonckheere: ‘Ik blijf geloven in het model van Gimv. 3i, HAL en Gimv zijn alle drie genoteerde bedrijven die geïnvesteerd hebben in niet-genoteerde bedrijven. Dat betekent dat beleggers - institutioneel en particulier - kunnen beleggen in private equity. En dat die beursgenoteerde private-equitybedrijven voor heel lange groeitrajecten kunnen gaan.

We hebben gemengde gevoelens bij het systeem van fondsen die in de tijd beperkt zijn (closed end funds in het jargon, red.). Dat is een Angelsaksisch model dat heel erg focust op transacties. Als je dan eens een winnaar hebt, zou je de investering in de tijd moeten kunnen doortrekken.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud