Wim Dejonghe: ‘Er is soms te veel respect'

Wim Dejonghe, voorzitter van Allen&Overy ©BELGAPLUS

In wezen blijft hij een dealmaker. Maar als voorzitter van Allen & Overy moet hij vooral 554 topadvocaten messcherp zien te houden. Ontbijt met De Tijd.

Een kwartier te laat arriveert Wim Dejonghe (56) in het privérestaurant van Allen & Overy op de zesde verdieping. Niet dat de Belgische voorzitter van Londens grootse advocatenkantoor van nonchalance kan worden beschuldigd. Hij zat elders te wachten, omdat een lastminutewijziging door een medewerker hem niet had bereikt. We krijgen vandaag helaas geen toegang tot de ‘private client dining rooms’, zoals aanvankelijk gepland. In die discrete vertrekken worden topbankiers en de bestuurders van ’s werelds grootste bedrijven met fijne wijnen en exquise gerechten richting topdeals gemasseerd.

‘Oh, maar dit is veel leuker, veel minder formeel’, zegt Dejonghe lachend. Het typeert de man die in zowat elk interview als down-to-earth wordt omschreven. Ondanks een miljoenensalaris. Vorig jaar bedroeg de gemiddelde winstdeelname voor partners, ervaren advocaten die zo goed zijn dat ze mede-eigenaar worden, bij Allen & Overy bijna 1,7 miljoen euro. Over salarissen communiceert het bedrijf niet.

Ontbijt met De Tijd

Londen, 8.00 uur, in het privérestaurant van Allen & Overy

Met Wim Dejonghe hebben we het over het gevaar van jaknikkers, het belang van de bakker in zijn fietsclub en het jaar van de megadeal.

Dejonghe stuurt 554 partners en 5.400 medewerkers in 31 landen aan. In de tien jaar dat hij aan de top staat, groeide het kantoor exponentieel. De omzet steeg in 2017 voor het zevende jaar op rij, tot 1,7 miljard euro. Allen & Overy, traditioneel sterk in de bankensector met klanten als JPMorgan, Deutsche Bank, Goldman Sachs en HSBC, kreeg onder zijn bewind een voet tussen de deur in ongeveer alle belangrijke boardrooms, uitgerekend in de periode dat de fusie- en overnamemarkt een hoge vlucht nam.

Het kantoor speelde een rol in alle megadeals die 2017 markeerden: van de overname van Fox Century door Walt Disney en de overname van de zorgverzekeraar Aetna door de farmasupermarkt CVS, over het bod van Unibail-Rodamco op Westfield om de grootste ontwikkelaar van shoppingcentra ter wereld te worden, tot de net-nietovername van Dole door de Belgische groenteverwerker Greenyard.

Dejonghe verwacht dat de hausse nog even aanhoudt. ‘De intrestvoeten blijven laag en er zijn weinig andere activa die een goed rendement opleveren. Geld lenen is goedkoop. Dat vuurt de markt aan, net zoals dat nu gebeurt met onroerend goed. Er is veel interesse in overnames, wat de prijskaartjes van bedrijven de hoogte in kan jagen. De volatiele wisselkoersen, de politieke onzekerheid en de veranderende fiscaliteit wakkeren dat nog aan. Wij zien daar op korte termijn weinig verandering in komen, zeker niet in Europa. De intrestvoeten in de VS stijgen wel maar blijven toch historisch laag. Het soort deals dat we het afgelopen jaar hebben gezien, zullen we op korte en misschien zelfs middellange termijn blijven zien.’

Ik moest er elk jaar echt door zijn, want in de zomer gaf ik vier maanden zeilles om rond te komen.
Wim Dejonghe
Voorzitter Allen & Overy

Een krachtige winterzon komt op boven de City. Door de blinden tekenen zich de silhouetten van wolkenkrabbers af. De ‘Augurk’ van de Britse sterarchitect Norman Foster glanst zacht oranje. Dejonghe past voor een ‘full English breakfast’ en bestelt roerei met zalm, toast en een cappuccino.

We praten over de Ronde van Vlaanderen en over Eddy Merckx. Als fervent fietser legt Dejonghe de 11 kilometer van en naar kantoor elke dag met de fiets af, ook als hij ’s avonds nog een laat diner heeft met klanten. ‘Het doet deugd dan nog een halfuur frisse lucht binnen te krijgen. De fiets zorgt ervoor dat ik niet te lang blijf hangen en niet te veel drink. Ik denk dat je energiepeil aangeboren is, maar sporten helpt om dit ritme vol te houden.’

Dejonghe, die vijf zonen uit twee relaties heeft, is elke twee weken in België om de twee jongste te zien. ‘Mijn secretaresse weet dat ze daarrond moet plannen.’ Thuis, aan zee, onderhoudt hij ook al fietsend zijn netwerk, waarin onder meer media-ondernemer Wouter Vandenhaute en econoom Geert Noels zitten. Maar hij spreekt net zo goed af met oude vrienden.

©BELGAPLUS

‘Ik fiets al 25 jaar met hetzelfde clubje. Daar zit een bakker bij, een slager en een vrachtwagenchauffeur. Dat zijn de plezierigste momenten. Als deze job stopt, zijn het die mensen op wie je terugvalt. Ik denk dat ze niet precies weten wat ik doe en dat is goed zo. Het is een privilege dit werk te doen maar je moet met je voeten op de grond blijven. Mensen lijken soms te vergeten dat de meesten bij Allen & Overy van relatief eenvoudige komaf zijn. Dan besef je heel goed dat alle egards te maken hebben met de titel, en niet met wie je bent.’

Dejonghe is de oudste van vijf. Zijn moeder moest als arm meisje uit de Westhoek op haar 16de gaan werken. Ze haalde haar diploma middelbaar onderwijs later via de middenjury. ‘We zijn samen afgestudeerd. Ze was heel ambitieus en is later bibliothecaris geworden.’ Zijn vader, een architect, werkte voor de vastgoedpoot van de Kredietbank, nu KBC. Hij is jong gestorven aan longkanker.

‘Hij was streng en traditioneel in zijn opvattingen. Nadat hij me enkele keren had betrapt op uitgaan, zei hij dat ik dan maar mijn eigen boontjes moest doppen en gaan werken. Ik ging in Leuven op kot en betaalde mijn studies zelf. Mijn hele studententijd heb ik in cinema De Studio’s de kaartjes geknipt. Ik moest er echt door zijn, want in de zomer gaf ik vier maanden zeilles om rond te komen.’

Dejonghe is in zijn job gerold. Na zijn studies kreeg hij een post aangeboden als advocaat in Washington, maar na een tijd keerde hij terug naar België voor zijn legerdienst. Terwijl hij wachtte om te worden opgeroepen, kreeg hij telefoon van het Belgische advocatenkantoor Braun Claeys Verbeke. Daar ontpopte hij zich tot volbloed zakenadvocaat en speelde hij een rol in spraakmakende deals als de overname van Telindus door Belgacom, de overname van ABN AMRO door Royal Bank of Schotland, Santander en Fortis en de strijd om de Britse brouwer Scottish & Newcastle.

Braun Claeys Verbeke werd Loeff Claeys Verbeke, Dejonghe werd managing partner en onderhandelde later de fusie met het Britse Allen & Overy. Collega’s uit die periode omschrijven hem als een natuurlijke leider, iemand die door zijn omgeving naar boven werd geduwd. ‘Dat weet je niet van jezelf’, wuift hij het compliment weg. ‘Maar het klopt dat ik deze rol nooit heb geambieerd. Je wordt gevraagd, en je denkt na. Ik heb nooit aan carrièreplanning gedaan.’

©BELGAPLUS

Het ging niet altijd bergop. Zes maanden na zijn verkiezing als managing partner van Allen & Overy in Londen ging de bank Lehman Brothers onderuit. ‘Ik moest 10 procent van de partners laten gaan, meer dan veertig mensen. In een organisatie waar dat nog nooit was gebeurd. Zo lever je niet direct een sympathiek visitekaartje af. Maar het moest. Ik krijg elke week cashplanning van een jaar op voorhand met enkele variabelen. Als het aantal dossiers in zes weken met een derde vermindert, weet je wat er gaat gebeuren als je niet op tijd reageert. Door die snelle sanering, één cut, zijn we daarna geografisch uitgebreid terwijl andere kantoren nog aan het herstructureren waren.’

Het wordt opeens duidelijk waarom een ex-collega hem omschrijft als ‘genadeloos in de feiten, genereus met zijn mensen’. Het is de belangrijkste les die Dejonghe van topondernemers leerde. ‘There’s never an excuse not to be efficient. Advocaten zijn risicomijdend, dat is hun job. De partners staan in voor de klanten en doen dat zeer goed, hun praktijken draaien als machines. Waarom zouden ze iets willen veranderen? Ik ben de uitdager, ik moet afstand nemen en zeggen: ‘Kijk eens wat aan het gebeuren is.’’

Dit is wat er gebeurt: het lang zo lucratieve model van de torenhoge ‘billable hours’ van de zakenadvocaat staat op los-se schroeven. Er is aanhoudende druk op de tarieven door een markt die amper nog groeit, terwijl technologie steeds grotere delen van de rechtspraktijk automatiseert. Dejonghe opende een backoffice in het goedkopere Belfast en plaatste de technologische disruptie in het hart van het kantoor met de eigen incubator Fuse, waar advocaten en programmeurs aan automatisering en toepassingen van artificiële intelligentie werken. ‘Dat is niet langer controversieel omdat ik heb aangetoond dat die investeringen werken. De mentale shift is ingezet, ik denk dat we voorsprong hebben genomen. De partners weten dat we uiteindelijk in mensen investeren, niet in machines.’

Ik heb deze rol nooit geambieerd. Je wordt gevraagd, en je denkt na.
Wim Dejonghe
Voorzitter Allen & Overy

Hier haalt de dealmaker die topmanager werd voldoening uit. ‘Een goede omgeving creëren voor de 5.700 mensen die hier werken.’ Een ex-medewerker omschreef de bedrijfscultuur nochtans als een sweatshop. Dejonghe protesteert niet. ‘De omgeving is veeleisend en er wordt hard gewerkt, maar ik durf te zeggen dat het een betere plek in de sector is. Motivatie is in elk geval nooit een probleem.’

Terwijl hij nog een dubbele espresso en een glas bruiswater bestelt, groet Dejonghe een partner die passeert. Hoe doet hij dat eigenlijk, 554 neuzen in dezelfde richting krijgen? ‘Dat is een grote uitdaging en het zal nooit helemaal lukken. Ik ben verkozen op basis van een campagne en een plan, ik heb dus een mandaat. Maar het is belangrijk te luisteren en consensus op te bouwen op basis van wat je hoort en ziet.’

Durven mensen hem te vertellen wat echt leeft? ‘Zij die al lang met me meegaan, zijn niet bang me koud de waarheid te vertellen. Maar als je lang in deze positie zit, is er inderdaad soms te veel respect. Goed management is de feiten kennen, weten wat gebeurt. En dat is moeilijker als er afstand is. Dan moet je zelf een inspanning doen om dat gat dicht te rijden. Zo ben ik op eigen verzoek in een reverse mentoring-programma gestapt, waarbij ik al anderhalf jaar op geregelde momenten samenzit met een jonge vrouw die het potentieel heeft partner te worden.’

©BELGAPLUS

‘Diversiteit is een probleem. We hebben maar 20 procent vrouwelijke partners terwijl de instroom 50-50 is. We hebben alle klassiekers geprobeerd: mentoring, vrouwenclubs, alle partners getraind op onbewuste vooroordelen. Uit de gesprekken met haar leer ik veel over wat het moeilijk maakt om deze job te combineren met twee jonge kinderen en het pendelen naar Londen. Ik hoop hier over twee jaar resultaat van te zien.’

Dan loopt Dejonghes mandaat af en kan hij in principe nog één keer voor vier jaar voorzitter blijven. ‘Ik weet nog niet wat ik ga doen, maar ik ga zeker nog niet met pensioen.’ Hij lacht vriendelijk, begeleidt ons naar de lobby en drukt op ons het hart zeker nog wat van Londen te genieten. ‘Een eindeloos boeiende stad.’

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Partner content