Een programma van mooie dromen en gebroken beloften

©beeldfabriek

In het tv-programma ‘De Leeuwenkuil’ streden startende ondernemers vorig jaar om de centen van vijf bekende investeerders. Een jaar later blijkt dat sommige winnaars een droomstart konden maken, maar heel wat deals liepen niet af zoals voor de camera’s werd afgesproken.

Tientallen starters vochten in de lente van vorig jaar op televisie voor de aandacht, de centen en het advies van vijf bekende captains of industry. ‘De Leeuwenkuil’ op Vier toonde het grote publiek voor het eerst hoe starters voor de leeuwen worden gegooid wanneer ze pitchen bij investeerders. In het tv-programma speelden de vijf juryleden, vastgoedinvesteerder Bart Verhaeghe (Uplace en Club Brugge), techondernemer Jurgen Ingels (Clear2Pay en SmartFin), onderneemster Conny Vandendriessche (The House of HR), retailspecialist Luc Van Mol (ZEB) en investeerder Bart Deconinck (Zedra) het spel hard. ‘Het beste advies: stop er meteen mee’, kregen sommige kandidaten te horen in de talentenjacht gebaseerd op de BBC-succesformule ‘Dragons’ Den’.

Leeuwen richtten samen investeringsfonds op

Een verrassende stap die niet op tv te zien was: begin februari 2018, enkele maanden na de opnames en net voor de uitzending van ‘De Leeuwenkuil’ hebben de vijf juryleden de investeringsvennootschap Cubs Partners opgericht. Het Engelse woord voor leeuwenwelpen is een overduidelijke knipoog naar het programma.

Het doel: samen investeren in de interessantste bedrijven die de revue passeerden. Dat staat haaks op wat tijdens het programma te zien was. In bijna alle gevallen geloofde maar één of enkele investeerders in het project. Met het fonds zouden de ‘leeuwen’ dan toch in projecten stappen die ze op tv hadden afgewezen.

‘Het was een vorm van risicospreiding’, verklaart Ingels het idee van het fonds. Door alle investeringen in een pot te steken, en het geld te verdelen over meer projecten, is het risico op zware mislukkingen kleiner.

Maar Cubs Partners werd eind 2018 al weer opgedoekt. ‘Er zijn al genoeg dergelijke fondsen op de markt’, zegt Ingels. ‘En omdat we zo klein waren en geen drie man personeel konden aantrekken zouden we zelf toch nog veel tijd in de dossiers moeten steken.’

Maar de ambitie om samen de dossiers aan te pakken was er wel degelijk. Cubs Partners nam in 2018 een investeringsmanager Angéline Dezitter aan als brug tussen de bedrijven en de investeerders. Een verrassende naam die ‘De Leeuwenkuil’-kijkers misschien nog kennen. Ze deed ook mee aan het programma, maar geen enkele leeuw wilde investeren in haar smoothiebedrijf Innerglow.

Voor een tiental andere dossiers toonden een of meerdere ‘leeuwen’ wel interesse. Er werd voor meer dan een miljoen aan investeringsdeals beklonken voor de camera’s. Maar na de opnames gingen de harde onderhandelingen soms nog maanden verder, blijkt uit een onderzoek van De Tijd. Meer dan de helft van de deals is niet doorgegaan zoals op tv was afgesproken. En bij de deals die wel zijn doorgegaan zijn achteraf nog wijzigingen doorgevoerd aan de voorwaarden of de structuur. Zo haakte Ingels na een tijd af bij de koffietrader Cup A Lot en namen de drie overige investeerders zijn belang over.

De deelname aan ‘De Leeuwenkuil’ bezorgde sommige ondernemers een blitzstart. Bij Dries Henau en Yuri Vandenbogaerde, het ondernemerskoppel dat bekend werd dankzij Wasbar, ging het zo snel dat ze vorige maand al hun ChezClaire-winkels met luxe-eclairs konden verkopen aan de bakkerijgroep La Lorraine. ‘Op één dag voor de eerste verjaardag van ChezClaire’, zegt Henau. Bij de deal passeerden de twee leeuwen, Bart Verhaeghe en Luc Van Mol, mee langs de kassa. Zij investeerden iets meer dan afgesproken, 300.000 euro in plaats van 200.000, maar kregen ook dubbel zo veel aandelen (30%).

‘Door die investering zijn we veel sneller kunnen gaan. Met Wasbar hebben we in drie jaar drie winkels kunnen openen, maar met ChezClaire waren dat er drie in één jaar. Zo kwamen we snel op de radar van een aantal partijen’, zegt Henau. Na de verkoop richt het duo zich meer op consulting.

Goede match

Onderneemster Isabelle Ulenaers kon in ‘De Leeuwenkuil’ alle vijf de juryleden overtuigen van haar dromen over de natuurlijke huidverzorgingslijn Self. Maar tot een investering kwam het niet. ‘Het was een mooie kans, maar ik kreeg ook andere aanbiedingen zodat ik op zoek kon gaan naar de ideale match’, zegt Ulenaers. Die leverden meer geld op in ruil voor minder aandelen. Ze koos uiteindelijk voor de Vlaamse investeringsmaatschappij PMV. ‘Die geloofde echt in Self en het waren zeer fijne gesprekken’, zegt Ulenaers.

Maar naast PMV kwam er nog een investeerder: de leeuw Jurgen Ingels. ‘Samen zijn ze een goede match’, vindt Ulenaers. Is er dan geen wrevel dat de andere leeuwen niet mee mochten doen? ‘Het gaat om zakendoen. Ik heb hen bedankt voor hun interesse en ze begrijpen mijn keuze’, zegt Ulenaers, die vorig jaar de omzet bij Self kon verdrievoudigen.

Helena Gheeraert die met Wonky ‘misvormde groenten’ redt door er dips van te maken wees ook haar voorstel met de Leeuwen af. Ze koos voor een overname door Syros, een West-Vlaams voedingsbedrijf dat al betrokken was bij de productie en logistiek van Wonky. ‘Zo’n productiepartner was interessanter dan een puur financiële investering’, zegt Gheeraert, die een minderheidsaandeel behoudt. Dat leverde meteen een deal met Colruyt op. Later dit jaar kunnen de Wonky-dips ook in de koelkasten van een Deense supermarkt liggen. Pikant detail: die overname was al beklonken vóór het programma werd uitgezonden. Dat is het gevolg van de lange tijd tussen de opnames (in juli) en de uitzending (in februari).

©Mediafin

‘De Leeuwenkuil’ bracht ook de plannen van handtassenontwerpster Lies Mertens in een stroomversnelling. Meteen na de opnames duwden de leeuwen Conny Vandendriessche en Bart Deconinck het gaspedaal in. Er werd een vennootschap opgericht en meteen een winkel in Antwerpen geopend. In enkele maanden werd het tweejarenplan uitgevoerd, liet ze eerder optekenen. Dat was een meesterzet want zo stond de organisatie op punt tegen de tijd dat de uitzending op antenne kwam.

Een andere artistieke deelneemster, Liesbeth Spruyt, wacht echter nog op haar centen om een tentoonstelling met haar schilderijen te kunnen organiseren. ‘Er is wat vertraging’, zegt Spruyt. ‘Ik was volop bezig met de renovatie van een oude pralinefabriek tot atelier. De kans is groot dat de tentoonstelling hier plaatsvindt’, zegt ze.

Bij de producent van kattenbakvulling Pro Bio Ace trokken de investeerders zich terug. ‘Na de opname moet een due diligence nog uitwijzen of het businessplan klopt en hoe de deal er finaal uitziet. Er kwam geen akkoord’, geeft Bart Verhaeghe aan. Bij Andy De Greve, de man achter het dj-opleidingscentrum Musicasa, duurden de onderhandelingen met Deconinck na de opnames lang. ‘Ik heb de deal afgewezen. Het bedrijf zat in een stijgende lijn en het klopte niet om 20 procent van de aandelen te moeten afstaan voor 100.00 euro.’

Volgens De Greve is de omzet intussen op eigen kracht verdrievoudigd. ‘Ik sta nog open voor een investeerder, maar dan tegen andere voorwaarden’, zegt hij. ‘Het contact met Deconinck blijft goed.’

Minder positief zijn de ondernemers achter de zitkussens van Benj & Soto. Het voorstel dat de vijf leeuwen zouden participeren in een fonds (zie inzet) leidde tot het afspringen van de tv-deal met twee leeuwen. ‘Zo’n fonds leek initieel een goed idee omdat er dan vijf ondernemers zijn die je kunnen helpen. Maar uiteindelijk zit je toch met drie kritische investeerders die in het programma niet voor mij hadden gekozen’, vertelt zaakvoerder Jonas Garcia Soto. ‘Ze eisten extra studies en aanpassingen in de productie die veel tijd hebben opgeslorpt. We zijn daarin geslaagd, maar dan wilden ze de deal van op tv nog eens halveren. Dat is niet correct.’

Tweede seizoen

Alleen zouden we misschien ook geslaagd zijn, maar ik zou het lef niet gehad hebben zo snel te gaan.
Katrien Pauwels
Cup A Lot

In plaats van sneller te kunnen gaan, verloor het bedrijf bijna een jaar. Maar Garcia Soto kon wel een andere investeerder aantrekken tegen betere voorwaarden dan de initiële leeuwendeal. ‘En er staan leuke internationale projecten op de agenda’, besluit hij. Meedoen aan het programma zou hij niet meer doen. Overigens, ondanks eerdere aankondigingen is een tweede seizoen onzeker. Bij Vier klinkt het dat nog geen beslissing is genomen.

‘Het was een risico om deel te nemen, maar ik heb erg veel geleerd’, zegt Natalie Vanderick van de granolaproducent IJLB. Ook Katrien Pauwels (Cup A Lot) kijkt tevreden terug. ‘Alleen zouden we misschien ook in onze plannen geslaagd zijn, maar ik zou het lef niet gehad hebben zo snel te gaan. Met de steun van ervaren mensen durf je grotere stappen te zetten.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect