Zalando: Met Duitse managersprecisie afgesteld op beurs

Directeur Ruben Ritter tussen oprichters David Schneider en Robert Gentz. De drie ontmoetten elkaar in een businessschool in Berlijn. ©REUTERS

Het is Zalando gelukt: winst maken. Operationeel in ieder geval. Daarmee kan de nagel aan de doodskist van de stenen Belgische kledingwinkels zich opmaken voor het volgende huzarenstukje: de grootste techbeursgang van Duitsland van de afgelopen 15 jaar.

Degelijk vakwerk. Dat hebben de voormalige consultants van ronkende advieshuizen als McKinsey, A. T. Kearney en de Boston Consulting Group afgeleverd met de onlineretailer Zalando. In iets meer dan vijf jaar tijd vanuit een Berlijnse kelder een onlineschoenenwinkel uitgebouwd tot de grootste onlinekledingwinkel van Europa met 7.000 werknemers en een geschatte waarde van een slordige 4 miljard euro dat klaar is voor de grootste techbeursgang in Duitsland van de afgelopen 15 jaar.

In het eerste halfjaar maakte Zalando een operationele winst van 12 miljoen euro, tegenover een verlies van 72 miljoen euro op een omzet van 809 miljoen euro in de eerste zes maanden van 2013. Daarmee groeit Zalando ook nog altijd sneller dan de sowieso al boomende Europese onlinekledingretail.

Bij Zalando wil niemand er een woord over kwijt, maar de cijfers worden algemeen beschouwd als een lakmoesproef voor beleggers. Als het het bedrijf niet gelukt was om in het tweede kwartaal uit de rode cijfers te blijven, had dat ongetwijfeld de koudwatervrees van beleggers verder aangewakkerd. En dat is het laatste wat Zalando kan gebruiken als het, zoals algemeen verwacht, in september naar de beurs van Frankfurt trekt om tot 900 miljoen euro op te halen.

Maar die beursgang was een taboe-onderwerp, gisteren bij de ‘strategische update’ van het bedrijf in Berlijn. Zowel het directietrio als de rest van het management klemde de kaken op elkaar als de mogelijke beursgang op tafel kwam. ‘We hebben meerdere opties. Er is nog niets beslist’ klonk het unisono. En een vooruitblik voor de rest van het jaar kon er pas na lang aandringen van af: ‘Het zou mooi zijn als het tweede halfjaar evengoed is als het eerste’, grijnsde operationeel directeur Rubin Ritter.

gratis plakband voor retourzendingen

Als Zalando-analisten het ergens over eens zijn, dan is het wel over de onhoudbaarheid van het riante retourbeleid. Klanten krijgen na levering honderd dagen de tijd om te beslissen of ze hun bestelling willen houden of niet. Zo niet, dan mogen ze die gratis terugsturen. Dat gebeurt massaal. Volgens Zalando komt ongeveer de helft van alle bestelde kleren en schoenen terug. Critici houden rekening met een retourpercentage tot 70 procent. Maar daar trekt Zalando zich niets van aan en maakt het nog gemakkelijker om bestelde spullen terug te sturen. Vanaf dit najaar steekt Zalando in zijn vernieuwde postdozen behalve de bestelling en de plakbon voor de retourzending ook een rolletje tape. Om de doos weer dicht te tapen voor retour.

Zo karig als Zalando is met het publiceren van cijfers of gegevens over het bedrijf, zo tuk is het management er zelf op. Het parcours van het concern lijkt op een perfect uitgevoerd eindwerk van een businessschool leerling. Maar dan in de praktijk. Het bedrijf stuurt enorm scherp op de schier eindeloze hoeveelheid data die zijn klanten bewust en onbewust achterlaten bij de grootste onlinekledingwinkel van Europa.

Dat is terug te voeren op de prestigieuze businessschool WHU-Otto Beisheim in Berlijn, waar de kiem voor Zalando werd gelegd. Daar leerden de twee oprichters David Schneider en Robert Gentz niet alleen elkaar, maar ook hun huidige operationele directeur Rubin Ritter en hun latere financiers kennen: de drie illustere broers Marc, Alexander en Oliver Samwer. Vooral die laatste staat bekend als humeurig wonderkind.

Van dat gezelschap, en het van jonge ex-werknemers van exquise consultanthuizen wemelende senior management, is geweten dat ze zeer sterk op ratio’s sturen. Als het erop lijkt dat bepaalde doelen niet gehaald worden, is de toorn van de drie broers in het algemeen, en die van wonderkind Oliver in het bijzonder, naar verluidt niet te overzien. En dan sneuvelen onderdelen. Zalando experimenteerde uitgebreid met de verkoop van interieur-artikelen. En ook met een eigen luxe-onlinewinkel, Emoza. Maar toen die niet snel genoeg dominant werden, ging er vorig jaar rücksichtlos de stekker uit.

Met diezelfde grondigheid zijn het afgelopen halfjaar ook de rode cijfers weggepoetst: er werd gesneden in de marketingbudgetten, de internationale expansie werd stilgelegd en door de groei profiteerde het concern ook van een aantal schaaleffecten.

De gerealiseerde ebit-marge van iets meer dan 1 procent geldt nog niet meteen als solide, maar de eerste horde op weg naar een geslaagde beursgang is gemaakt. Hoe die er precies zal uitzien en of bestaande aandeelhouders, zoals de Russische miljardair Len Blavatnik, Zweedse Kinnevik en de Samwer-broers van de gelegenheid gebruik zullen maken om al dan niet gedeeltelijk te cashen, is nog niet duidelijk.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud