interview

Chris Van Den Abeele: 'Als het morgen gedaan is, zal het een geweldig feest geweest zijn'

©rv

Als het donker is, leest Chris Van den Abeele (55) op de VRT-radio het nieuws voor. Dat doet hij in zijn eigen stijl. Deze week veroorzaakte een van zijn kwinkslagen nog een storm in een glas water. Hier maakt hij zijn persoonlijke balans op.

Wat zijn uw belangrijkste activa?
‘Persoonlijk: mijn twee kinderen. Materieel: mijn schriftjes. Sinds mijn 18de schrijf ik citaten uit boeken of artikels over die de moeite waard zijn. Na al die jaren is die collectie een weerspiegeling van de dingen die me raken. Ik neem me voor om zonder veel bezit te sterven - een goed dak boven mijn hoofd, een koersfiets en wat boeken en muziek zijn belangrijk - maar de schriftjes zijn mijn meest dierbare bezit. Ze zullen ook de erfenis voor mijn kinderen zijn.’

Wie heeft in u geïnvesteerd?
‘Mijn vader, die heel hard zijn best heeft gedaan voor mij nadat mijn moeder erg jong gestorven is. Ook hij is nu overleden, en ik heb een latent schuldgevoel omdat ik te weinig mijn dankbaarheid heb uitgedrukt. En ik had enkele leermeesters bij de VRT die iets in mij zagen en mij een kans hebben gegeven. Vooral oud-verslaggever Herman De Prins was een professionele papa. Het mooie is dat ik hem nog weleens tegenkom in mijn stamcafé in Antwerpen.’

Wie zit in uw raad van bestuur?
‘Mijn psychiater, mijn kinderen, en een viertal vrienden en vriendinnen.’

Welke raad geeft u zelf graag door?
‘Blijf geloven in de helende kracht van tijd en toeval. Je staat in het leven vaak voor problemen die onoplosbaar lijken, maar het kan volstaan om te blijven openstaan voor toeval en verrassingen. Daarom ben ik een grote fan van de boeken van Paul Auster. Ik geloof niet echt in de maakbaarheid van geluk.’

Hebt u al mensen afgeschreven?
‘Nee. Ik probeer wel mensen te ontwijken bij wie ik me niet zo lekker voel. En als het niet anders kan, dan is het een kwestie van beleefd zijn en een hand te geven.’

Gaat u vaak in het rood?
‘Niet meer. Ik heb een geschiedenis van constant in het rood gaan. Dat heeft tot een aantal depressies geleid. Dat waren heel aangrijpende persoonlijke faillissementen waar ik gelukkig ben uitgeraakt. Het zat in mijn karakter om in het rood te gaan. Vroeger dacht ik dat ik niet had geleefd als ik het niet regelmatig deed. Met de jaren ben ik slimmer geworden.’

Is uw balans in evenwicht?
‘Dat is work in progress. Afgezien van de fysieke ongemakken word ik graag ouder, en door ouder te worden kom ik steeds dichter bij dat evenwicht.’

Staat er winst op uw balans?
‘Absoluut. Ik had niet de gelukkigste jeugd, en als ik kijk naar hoe het jongetje van toen zich voelt en waar hij nu staat, is de winst enorm. Ik heb kansen gekregen, maar ik heb ook veel te danken aan de goede tijden die we de voorbije halve eeuw hebben beleefd.’

Is er iets dat u zeker nog wilt realiseren?
‘Eigenlijk niet. Ik ben klaar om te sterven, maar dat mag wel nog veertig jaar duren. De honger naar schoonheid is nog heel groot. De levenslust is zeker nog niet bedorven. Dus hopelijk duurt het nog lang. Maar als het morgen gedaan is, zal het een geweldig feest zijn geweest.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect