interview

‘Me bemoeien met Studio 100? Met Soudal heb ik een Studio 1000'

Vic Swerts, de CEO van Soudal: 'Studio 100 en Marc Coucke hadden samen dingen kunnen doen. In Durbuy bijvoorbeeld.'

Voor zijn 80ste verjaardag deed Vic Swerts zichzelf een mooi stuk Studio 100 cadeau. Maar bemoeienissen hoeven de Studio 100-topmannen Gert Verhulst en Hans Bourlon niet te vrezen. De selfmademan heeft met zijn siliconenbedrijf Soudal, dat dit jaar de kaap van 1 miljard euro omzet rondt, nog steeds zijn handen vol. ‘Ik hoop nog een jaar of tien verder te doen.’

Oud-Turnhout, dinsdagnamiddag. We stappen het houten boothuis binnen aan de rand van de vijvers van De Wouwer, een natuurdomein van 20 hectare. Hier, diep in de Kempische bossen, ligt Soudal Holding verscholen, de controlevennootschap boven de Turnhoutse wereldspeler in lijmen, isolatieschuimen en siliconen.

Profiel Soudal

> Activiteit: siliconenproducent en wereldmarktleider in PU-isolatieschuim.

 

> Oprichting: 1966 door Vic Swerts (80), die nog steeds de enige aandeelhouder is.

> Omzet: 893 miljoen euro.

> Brutobedrijfswinst (ebitda): 99 miljoen euro.

> Nettowinst: 50 miljoen euro.

> Personeel: 3.400, van wie 1.000 in België, in 64 filialen.

‘Kom maar door, we zijn net aan het dessert begonnen’, klinkt een luide stem vanuit de belendende kamer. Rondom een lange grote tafel zit het kloppend hart van Soudal: de raad van bestuur, die zonet het budget voor het komende jaar heeft besproken, is net afgelopen.

De bestuurders John Dejaegher (ex-BASF), Hans Crijns (professor Vlerick), Jan Vanhevel (ex-KBC), Ajit Shetty (ex-Janssen Pharma) en Gerhard Rooze (ex-Bank Degroof) en het topmanagement keuvelen nog wat na. Aan de kop van de tafel zit Vic Swerts, geflankeerd door zijn 31-jarige zoon Ben en door Jurgen Vandervelden, zijn schoonzoon en de fusie- en overnamemanager van Soudal.

De pater familias laat geen gelegenheid onbenut om duidelijk te maken wie het laatste woord heeft bij Soudal. De selfmademan heeft de voorbije 54 jaar ‘zijn’ Soudal dan ook uitgebouwd van eenmansbedrijf van een ‘zot’ die geloofde dat siliconen de stopverf zouden vervangen tot een multinational met 64 vestigingen en 3.400 werknemers.

Ik ben nog steeds heel ongeduldig. Dat was ook een van de redenen waarom het met Studio 100 zo snel ging. Die advocaten vertraagden de boel te veel.
Vic Swerts
Oprichter- eigenaar Soudal


‘We hebben net beslist dat de hemel niet bestaat’, roept Swerts. ‘Maar hier op aarde is het ook niet slecht. We hebben nog nooit zo’n goed jaar gehad. Om het in ronde cijfers te zeggen: 900 miljoen euro omzet, 100 miljoen brutobedrijfswinst (ebitda) en 50 miljoen nettowinst.’

Dat met die 50 miljoen al meteen een groot deel is betaald van het belang dat Swerts vorige week vrijdag in Studio 100 nam, werpen we even later tijdens het gesprek op. Swerts ontkent het niet, ook al noemt hij geen exact bedrag. Volgens insiders zou de waardering van de Vlaamse entertainmentgroep rond 500 miljoen euro liggen.

‘Ik ben geschrokken van de media-aandacht die onze participatie heeft opgewekt’, zegt Swerts, die vorige vrijdag 80 werd. ‘Voor mij was de instap een logische overweging toen Gert en Hans me dat vroegen. Ik ken de heren al veel jaren, via het netwerk rond de Onderneming van het Jaar (Soudal kreeg in 2011 de prijs, red.). Ze hebben veel respect voor me getoond. Dat heb ik ook voor hen: no-nonsensefiguren die hard verder timmeren aan de weg.’

U hebt nu samen met Frank Donck van 3D Investors een kwart van Studio 100 in handen. Hoe kwam die deal tot stand?

Vic Swerts: ‘Ik zie Hans en Gert regelmatig. Op een gegeven moment vroegen ze me of ik niet geïnteresseerd was om een deel over te kopen, want ze wilden na zoveel jaar ook wel eens cashen. Ik vond dat een goed idee, waarna ik het heb voorgelegd aan mijn vier mensen hier (wijst naar Dirk Coorevits (CEO), Bart Moonen (financieel directeur), Jurgen Vandervelden en zijn zoon Ben, red.). Maar het volledige bedrag neerleggen was net iets te veel.'

'Toevallig belde Frank Donck ons rond die tijd op. Ik had Gert Verhulst eens uitgenodigd op mijn golfclub in Vidauban (een exclusieve club met slechts 25 leden-aandeelhouders, red.). Jurgen was daar dat weekend ook met een aantal ex-collega’s van het vroegere Investco (wat later KBC Asset Management werd, red.). Donck en Verhulst leerden elkaar daar kennen. Het klikte. Rond Nieuwjaar liet Frank ons weten dat hij een bod wou uitbrengen dat dicht bij dat van ons lag. Waarop we besloten om het samen te doen.’

Hebt u nooit getwijfeld. Entertainment is toch een heel andere business dan de productie van siliconen?

Swerts: ‘Met de glamour en de glitter van Mega Mindy en K3 heb ik niet zoveel. Maar elk gezin met kinderen kent Studio 100. Dat geeft een zeker prestige dat je niet zou hebben met een belang in een veel groter, industrieel bedrijf. Ik vind het leuk te diversifiëren in een totaal andere tak, die toch bekend is bij het brede publiek. Daar zit een risico in, omdat ik daar geen kaas van heb gegeten. Maar zelfs als Studio 100 geen topinvestering wordt en het bedrijf zijn mooie trackrecord niet helemaal kan voortzetten, is dat geen ramp. Het is geen investering die op korte termijn zo veel mogelijk geld moet opbrengen. Soudal is nog steeds veel winstgevender én leuker dan Studio 100. En men schat de waarde van Soudal intussen boven 1 miljard euro.’

Critici zeggen dat u Studio 100 te duur betaald hebt. De brutobedrijfswinst (ebitda) bedraagt wel 35 procent van de omzet, maar daarmee moet het bedrijf de hoge investeringen in de pretparken financieren.

Swerts: ‘Toch niet. Studio 100 waardeert zich gewoon hoog. Ik heb enkele vrienden die hun huis niet kwijt geraken. Weet je waarom? Omdat ze te veel vragen. Dat is bij Studio 100 niet zo. In de prijs zitten ook de toekomstige opbrengsten. Studio 100 heeft een investeringsplan van 250 miljoen euro voor de komende vijf jaar. Als die investeringen beginnen te renderen, is Studio 100 zijn prijs meer dan waard. Als dat niet lukt, dan gaat het duur zijn, ja.’

Bij Studio 100 zou men blij zijn dat het Marc Coucke niet is geworden, omdat die zich te veel zou moeien.

Swerts: ‘Gert en Hans hadden vooral een hemelse schrik dat zich een buitenlandse, moeilijke partij zou aandienen, of een concurrent. Ik snap dat, die mannen doen graag hun goesting. Ik boezem op dat vlak weinig angst in. Ik ken er niks van en ik heb mijn handen vol met Soudal. In Studio 100 ga ik geen tijd steken, want met Soudal heb ik een Studio 1000. Voor Frank Donck is dat enigszins anders, omdat hij niet 100 procent eigenaar is van 3D Investor en dus verantwoording moet afleggen aan zijn medeaandeelhouders. Maar een instap van Coucke, die me trouwens uitgebreid gefeliciteerd heeft, zou niet per se negatief zijn, omdat hij er wél iets van kent. Ze hadden samen dingen kunnen doen, in Durbuy bijvoorbeeld.’

U bent vorige vrijdag 80 jaar geworden. Speelt dat mee in uw investeringsaanpak?

Swerts: ‘Spontaan zou ik zeggen: nee. Maar mijn leeftijd speelt natuurlijk wel een rol. Nog maar sinds een jaar ben ik niet meer ongerust over Soudal. Komen we wel rond? Kunnen we de investeringen betalen? Wat als een bepaald land slecht draait? Bijna altijd is die vrees onterecht gebleken. In de 52 jaar hebben we maar één keer verlies gedraaid. Maar pas nu ben ik daarvan bevrijd.’

Waar heeft dat mee te maken?

Swerts: ‘Ik was de oudste van zeven kinderen in een middenstandersgezin. Ik heb altijd de motten gekregen, figuurlijk dan. Ik voelde me verantwoordelijk voor mijn jongere broers en zussen. Ook toen ik volwassen was. Ik wilde niet dat het fout liep. De eerste dertig jaar van het bedrijf heb ik chronisch geld tekort gehad om te kunnen doen wat ik in mijn hoofd had. Mijn vorige financieel directeur, tien jaar geleden, was iemand die zijn broek ophield met een riem en twee bretellen, en nog twee man ernaast, bij wijze van spreken. Maar zelfs hij zei me: ‘Victor, maak u nu eens niet zo’n zorgen.’ Hij kreeg me niet overtuigd.’

Is er in die 54 jaar sinds de oprichting een moment geweest dat u dacht: nu wordt het kantje boord met het bedrijf?

Jurgen Vandervelden: ‘Misschien met de invoering van Baan (software zoals SAP, red.) in 1998?

Ik zie mijn oudste dochter ooit nog de Martine Reynaers van Soudal worden. Nu nog niet, want we zouden regelmatig botsen.
Vic Swerts
Oprichter-eigenaar Soudal


Swerts: ‘Bwah nee, Jurgen. Het management heeft daar misschien mee afgezien, maar ik niet, want ik kende daar niks van. Ik wist hoogstens dat het een computersysteem was. En dan nog, het heeft misschien wat gedrukt op onze winst, maar meer ook niet. Ik kon me wel ergeren aan kleine dingen. Een palet dat ergens drie weken lang verloren staat, de lichten die blijven branden, de poort die blijft openstaan. Dat was vijf jaar geleden nog zo. Maar nu denk ik: 50 miljoen euro winst, waarom maak ik me daar nog druk over? Ik ben wel nog steeds heel ongeduldig. Dat heb ik elke seconde. Het moet vooruitgaan. Dat was een van de redenen waarom het met Studio 100 zo snel ging. Die advocaten vertraagden de boel nogal.’ (lacht)

Uw vader was hovenier en uw moeder kruidenierster. Heeft dat meegespeeld in uw ondernemerscarrière?

Swerts: ‘Zonder twijfel. We leerden op de kleintjes letten. Ze waren erg zorgzaam. Het heeft me altijd verbaasd dat mijn ouders hun zeven kinderen hebben kunnen laten opgroeien zonder armoede. Met ne frank, ne selder en ne prei. Zo weinig verdienden ze. Ik was jaloers op de jongens die met hun eigen biljartkeu naar het café trokken, terwijl ik thuis moest helpen in de zaak. Toen ik pas ondernemer was, werd ik geweigerd in de serviceclub The Round Table, omdat ik ‘maar’ van boerenafkomst was. Daar had ik het moeilijk mee.’

Het ziet ernaar uit dat Soudal dit jaar de kaap van 1 miljard euro omzet rondt. Waar dankt u dat succes aan?

Swerts: ‘Er zit een geweldige drive in Soudal om het steeds beter te doen. Wie hier binnenkomt, zegt telkens weer dat hier zo’n geweldige sfeer hangt. We groeien gemiddeld met meer dan
10 procent per jaar. We investeren elk jaar 40 miljoen euro in nieuwe fabrieken. Logisch ook: die meer dan 50 miljoen euro extra omzet per jaar moet wel ergens geproduceerd worden.’

‘We zijn altijd meer organisch gegroeid dan via overnames. Ook al zien we voor dat laatste steeds meer kansen. Steeds meer kleinere bedrijven worstelen met het gebrek aan opvolging of met de hoge kosten van de strengere regelgeving. Die willen we detecteren nog voor ze op de markt komen, want dan kom je in concurrentie met de investeringsfondsen, die er veel te veel voor betalen. Daarom hebben we op de raad van bestuur zonet beslist het budget voor overnames nog optrekken. In totaal investeren we dit jaar ver boven 100 miljoen euro.’

Mogen we ervan uitgaan dat bij een 80-jarige ondernemer de opvolging goed geregeld is, zowel het management als het aandeelhouderschap?

Swerts: ‘De aandelen zitten in een stichting. Zolang ik leef, heb ik de stemrechten en het vruchtgebruik. Mijn kinderen krijgen elk een derde. Mijn vrouw Lea zal niet misdeeld zijn. Er is ook een raad van wijzen. En we hebben een familiecharter.’

‘Wat het bedrijf betreft: er is hier voldoende capabel volk om de zaak verder te zetten. Ik ben en blijf de baas en Dirk heeft het voor het zeggen. Dan is er Jurgen, mijn schoonzoon, die hier al 20 jaar werkt (de fusie- en overnamemanager, red.). Zelf wil ik nog een jaar of tien voortdoen. Tegen dan is Dirk bijna gepensioneerd. Dan komt mijn zoon Ben, die vandaag nog te weinig ervaring heeft, misschien mee in de picture.’

‘Soudal is geen kmo meer. Er is een goed management. Het wel en wee van Soudal hangt niet meer van één mens af, maar van een hele groep. Je hebt onze raad van bestuur gezien. Dat zijn heel straffe kleppers, maar momenteel nemen zij niet de beslissingen. Het is meer een raad van advies. Jan De Nul (van het gelijknamige baggerbedrijf, red.) zei me ooit: ‘Een raad van bestuur heb ik niet nodig. Ze moeten doen wat ik zeg.’ Eigenlijk is dat bij ons net hetzelfde. Maar vanaf het moment dat ik er niet meer ben, zullen ze veel meer beslissingsmacht krijgen.’

‘Ik zie mijn oudste dochter Jo (advocate en de echtgenote van Jurgen Vandervelden, red.) ooit nog de Martine Reynaers (de topvrouw van het aluminiumbedrijf Reynaers, red.) van Soudal worden. Nu nog niet, want ze weet ook wel dat we regelmatig zouden botsen. Jo heeft mijn karakter. Maar ze begint te zien dat Soudal stilaan een grote multinational is.’

Krijgt u soms vragen om financiële hulp?

Swerts: ‘Elke dag krijg ik brieven. Soms zijn ze schrijnend, soms onbeschaamd. Onlangs nog: ‘Geachte heer Swerts, ik ben gelukkig getrouwd en heb twee kindjes. Kunt u mij geen geld lenen, want ik zou graag een huis kopen.’ Niet te geloven.’

Wat wilt u de komende vijf of tien jaar nog bereiken?

Swerts: ‘Gewoon voortdoen. Een boot of andere materiële zaken interesseren me niet. Vakantieverblijven moet ik niet meer hebben, want ik weet nu al niet meer waar ik eerst naartoe moet. (lacht) Ik moet op dinsdag eigenlijk golfen, maar ik ga liever werken, zeker in de winter. Uiteindelijk ben ik het liefst van al hier, bezig met het bedrijf. Dan ben ik de gelukkigste man ter wereld.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud