interview

'Een dorpsfanfare die De Kabouterdans speelt. Daar blijven we het voor doen.'

Studio 100-CEO Hans bourlon rolt de taart aan voor het verjaardagsfeest van zijn bedrijf. ©Jonas Roosens

Studio 100 blaast dit weekend 20 kaarsjes uit. Wat startte met een pratende hond in een omroephok, groeide uit tot het Belgische antwoord op Walt Disney. ‘Als je vandaag naar een zender zou stappen met iets met een pratende hond en een coiffeur, ze zouden je weglachen.’

It all started with a dog. Zo stel ik Studio 100 graag voor in het buitenland. Dan trekken ze grote ogen.’

Hans Bourlon grijnst breed als hij het zegt. De mede-oprichter en co-CEO van het entertainmentbedrijf beseft verdomd goed wat voor een onwaarschijnlijk parcours hij met Studio 100 heeft gereden de voorbije twee jaar. Wat startte als een omroeper met een pratende hond naast zich in zijn glazen kot, is vandaag een multinational met een omzet van ruim 150 miljoen euro.

Voor Bourlon en zijn co-CEO Gert Verhulst werd Samson de fundering van hun levenswerk, dat exact twee decennia geleden het levenslicht zag. ‘De stam waar andere mooie twijgen aan zijn gegroeid, die zich tot stevige takken hebben kunnen ontwikkelen’, zo zegt Bourlon het zelf.

Die omschrijving doet het wat toevallig klinken, alsof Bourlon en Verhulst er weinig op te zeggen hadden. Maar Studio 100 is een goed doordachte boom. ‘Als je succes hebt, willen mensen plots met je samenwerken. Dat initiële succes, daar is wat geluk en toeval mee gemoeid. Je moet het juiste ding op het juiste moment hebben. Maar daarna is het een kwestie van de juiste keuzes maken.’

Kans om die keuzes te maken heeft Studio 100 genoeg gekregen in zijn nu 20-jarig bestaan. Geen sector werd harder overhoop gegooid door technologische ontwikkelingen dan de audiovisuele media.

Hans Bourlon: Toen we met Studio 100 begonnen, sloten we een overeenkomst met platenmaatschappij Universal. Toen konden we een zeer groot voorschot bedingen, genoeg om dit gebouw aan te kopen. Dat waren gouden tijden. Vandaag is het verdienmodel rond geluidsdragers verdampt. We hebben met K3 vorige winter wel 260.000 cd’s verkocht, maar dat is uitzonderlijk. Dat komt omdat het nog steeds leuker is om zo’n cd onder de kerstboom te leggen dan een Spotify-code.'

Wij hebben vandaag een heel goede balans gevonden tussen de onmogelijk te digitaliseren beleving en klassieke media-activiteiten

'Maar over het algemeen is dat economisch model verdwenen. De impact van de digitalisering is enorm, en zorgt ervoor dat een heel aantal activiteiten vandaag geen feest zijn. Die ontwikkelingen zorgen er wel mee voor dat beleving meer waard geworden is.'

'De ‘leisure’-sector is aan het boomen. Daar hebben we met de overname van Meli toch een trekkersrol in gespeeld. We hebben daar een vlag geplant, waar vandaag toch een mooie stad rond staat. Als je in onze omzettaart kijkt, is dat een heel belangrijke troef geweest, die we op de best mogelijke manier hebben uitgespeeld. Wij hebben vandaag als mediabedrijf een heel goede balans gevonden tussen de onmogelijk te digitaliseren beleving en klassieke media-activiteiten.’

Was dat voor jullie willens nillens?

Bourlon: 'Absoluut. Vroeger was een productiebedrijf simpel. Dan ging je met een serie langs bij een zender, en kreeg je het groen licht. Dan betaalden ze je programma en verwierven ze de uitzendrechten. Vandaag moet je oplossingen zoeken. De zender betaalt een beetje. Je verdient nog iets aan dvd-exploitatie. Sommige dingen, zeker voor jonge kinderen, werken heel goed op YouTube, waar een soort verdienmodel op zit. Er is wat STAP-geld van Telenet. Wat taxsheltergeld van de overheid, omdat die aanvoelt dat er iets schort in het economisch model. Je sprokkelt je budget bij elkaar.'

'Die crisis is niet zo groot als in de muziek. Maar er is wel groot gevaar, doordat de inkomsten richting buitenland verdwijnen. Het geld dat naar YouTube of Facebook gaat, verdwijnt uit ons ecosysteem. Omdat dat geld vroeger in onze eigen cirkel bleef, kon er worden geïnvesteerd in content. Nu zit je met een emmer met een gat in. Als die straks leeg is, kan er geen Vlaamse content meer worden gemaakt. Dan blijf je zitten met generalistische content.'

Met Maya de Bij is Studio 100 aanwezig in zowat heel de wereld. ©Jonas Roosens

Hoe beïnvloedt dat uw investeringsbeslissingen?

Bourlon: 'We zijn zeer bewust onze risico’s gaan spreiden. Eerst door live shows te gaan doen. Maar ook dat is kwetsbaar, je hangt af van je acteurs. Daar bouw je weinig waarde mee op. Dat ligt dan weer anders met de parken, waar we door de overname van Meli in terecht zijn gekomen.'

'En met de overname van EM entertainment zijn we onze risico’s gaan spreiden naar anderstalige gebieden. Die balans maakt van onze groep vandaag wel iets stabiel. In Vlaanderen alleen nog met productie bezig zijn, is een zeer risicovol model. Je merkt ook dat productiebedrijven het steeds meer gaan zoeken in evenementen, als tegengewicht.'

Wat als de emmer hier te leeg is voor nieuwe content? Het succes van de parken drijft toch voor een stuk op de aantrekkingskracht van jullie producties?

BIO HANS BOURLON

  • 54 jaar
  • Studeerde wijsbegeerte
  • Begon zijn carrière in 1987 bij de toenmalige BRT als medewerker en producent van kinderprogramma's
  • Stond mee aan de basis van het succesprogramma 'Samson & Gert', waarvoor hij 700 afleveringen schreef en produceerde
  • Richtte samen met Samson-kompanen Gert Verhulst en Danny Verbiest Studio 100 op in 1996.

Bourlon: 'Daarom dat die balans zo belangrijk is. Wij krijgen hier wat we willen doen nog gefinancierd en zitten hier ook met uitzonderlijke successen, maar we hangen ook niet meer enkel van Vlaanderen af. We zijn goed gepositioneerd in het buitenland. Die spreiding zorgt ervoor dat we om kunnen gaan met de enorme verschuivingen die we zien, zoals die in de muzieksector.'

Vechten jullie tegen dat soort verschuivingen, of omarmen jullie ze net?

Bourlon: 'Zoals in elk bedrijf in de mediasector zijn ook hier de goeroes gepasseerd, die leven dankzij een radicaal verhaal. Dat soort radicale verhalen is gevaarlijk, omdat je er radicale beslissingen door zou gaan nemen. Terwijl je nooit moet opgeven wat werkt en bestaat.'

'Tien jaar geleden verkondigden de goeroes dat over vijf jaar de krant niet meer zou bestaan. Ze voorspelden dat we allemaal de krant op iPad gingen lezen. Niemand had voorspeld dat de digitalisering van de krant zou uitmonden in HLN.be, een heel eigen merk dat een heel eigen toon heeft gevonden naast de papieren krant. Zo zie je maar. Wat niet wil zeggen dat je niet mee moet met je tijd. Wij hebben onze initiatieven natuurlijk. Ons digitaal platform Wanagogo is daar één van. We zitten op YouTube. We spreiden om de mensen zo breed mogelijk te bereiken.'

Is het lanceren van een figuurtje fel veranderd in die twintig jaar tijd?

©Tijd

Bourlon: 'Absoluut. Vroeger lanceerde je iets op een zender, en dan bereikte dat het gros van de kinderen. Als het goed was, dan was je meteen vertrokken. Ik herinner me nog de lancering van Mega Mindy. Binnen de maand was dat overal. Dat is vandaag veel moeilijker, omdat je met een enorme versnippering van de aandacht zit.'

'Een van de manieren waarmee we dat oplossen, is inzetten op nostalgie. Door oude figuren als Maya de Bij nieuw leven in te blazen, heb je een steentje voor bij zowel ouders als zenders. Zij kennen dat nog, dat geeft je productie meteen een zeker cachet. Je ziet dat meer en meer, trouwens. Het regent tegenwoordig remakes, ook in de cinema. Dat is dat inspelen op de nostalgie. Dat bewijst hoe moeilijk het is om om vandaag met iets van nul te beginnen.'

'Ik herinner me het eerste gesprek met TF1 over Maya de Bij. Dat was binnen de minuut geregeld. We hadden een trailer van 30 seconden, met een split screen. Links de oude Maya, rechts de nieuwe. Hop, het was geregeld. En nu zijn we bezig aan een tweede film, een nieuwe reeks en loopt Maya in bijna heel de wereld, van de VS tot Zuid-Korea.'

(Trots) 'Ik was vorige winter in Nicaragua met Vredeseilanden. We passeerden daar een kleine cinema, waar zes films geprogrammeerd stonden. Wel, die van ons was er bij. We hebben daar maar 3.000 tickets verkocht, dat is dus niet zo enorm. Maar het toont toch hoe zeer we wereldwijd aanwezig zijn. Hetzelfde toen ik in Armenië was. Daar stapte ik een winkel binnen, bleken we wel 50 van onze producten te hebben. Dat doet toch iets.'

Gaat dat ook lukken met de andere figuurtjes?

Bourlon: 'Wickie de Viking zijn we aan het uitrollen, maar dat is cultureel beperkter. Een viking, daar kan je in Azië al moeilijker mee afkomen. Maar daar is Heidi dan weer een succes. Bijvoorbeeld in Japan is dat erg populair. We zijn ook bezig met een remake van Nils Holgersson. In totaal hebben we zeven animatieprojecten in de pijplijn, waar we vertrouwen in hebben. We beginnen trouwens nooit aan zo’n project voor we het voor 110 procent geprefinancierd hebben.

Lukt het om zo’n figuurtje groot te maken, zonder lokaal aanwezig te zijn?

Bourlon: "Dat is soms uitdagend. Ik had het daarnet over Armenië. Wel, daar werken we samen met een licentieboer die het hele voormalige Sovjetgebied omvat, een enorm deel van de wereld. Die kon dan plots zijn voorschot niet betalen omdat de roebel zo was gezakt. En die bleek dan samen te werken met een distributeur die failliet ging.'

Het geld dat naar YouTube of Facebook gaat, verdwijnt uit ons ecosysteem

Dat soort cascade van problemen kom je soms tegen als je zaken uitbesteedt. Maar wij kunnen moeilijk overal zelf onze voet aan grond zetten, zoals Disney dat bijvoorbeeld doet. Willen we wereldwijd meespelen in de absolute Champions League, dan moeten we nog stappen zetten. Die zetten we, aan ons tempo.'

Zijn die snel nodig? Als je naar de omzetevolutie van Studio 100 kijkt de laatste jaren, dan lijkt het alsof jullie wat aan het plafonneren zijn.

Bourlon: 'Ik maak mij sterk dat er tussen nu en 2020 een merkbare groei te zien zal zijn, zowel in omzet als in rendabiliteit. We investeren in de parkensector, met twee nieuwe waterparken. We gaan heel veel tekenfilms opleveren in 2017 en 2018, binnen de Benelux hebben we heel mooie initiatieven. Onze investeringspolitiek gaat vruchten afwerpen de komende jaren.'

Zijn er vandaag dingen die jullie doen, die er over 20 jaar niet meer zijn?

Bourlon: 'Nee, ik denk het niet. We volgen nu de richting die we willen volgen. Ik denk dat het vooral zaak zal zijn om niet te veel zijsprongen te maken. We worden vaak getriggerd door mensen met boeiende ideeën, maar je moet daar voorzichtig mee zijn. Je mag je focus niet verliezen.'

Wat krijgen jullie zoal aangeboden?

Bourlon: 'Veel in vastgoed of leisure. Er was eens een voetbalploeg uit eerste klasse, die hun infrastructuur beter wilden doen renderen. Ze hadden een stadion, een grote parking, maar slechts één keer om de twee weken volk. Ze wilden daar iets permanent, om ook op andere momenten mensen over de vloer te krijgen. Dat soort dingen.'

Zoals in elk bedrijf in de mediasector zijn ook hier de goeroes gepasseerd, die leven dankzij een radicaal verhaal

'Op zich geen slechte ideeën, maar ze zouden ons te ver leiden. Je moet het juiste ding doen op het juiste moment, niet zomaar groeien om te groeien. Bedrijven die zo groot zijn geworden, zie je toch vaak in de problemen komen. Meli is een voorbeeld van hoe een goede overname voor ons moet zijn. We namen daar een zieke oude dame over met de idee om er een nieuwe dynamiek in te brengen en een stuk cultureel erfgoed veilig te stellen. En vandaag is dat uitgegroeid tot een groep met zes parken en 3 miljoen bezoekers.'

Hoe vaak zijn jullie zelf benaderd voor een overname?

Bourlon: 'We hebben nooit concrete onderhandelingen gevoerd. We hebben het wel meegemaakt dat er bijvoorbeeld een groot Chinees mediabedrijf wil afspreken, en dat je dan als eerste vraag krijgt of je te koop bent en voor hoeveel.'

'En er is veel interesse in onze parken van private equity. Logisch, want dat zijn echte cashmachines. Maar wat denk je dat er dan gaat gebeuren? Die mannen stoppen met investeren en halen alle cash eruit om de overname mee te betalen. Dat zouden we zelf ook wel kunnen, dus laat maar.'

Ooit zal de vraag zich wel aandienen, wat u en mede-CEO Gert Verhulst met jullie aandelen moeten aanvangen. Kan u het dan aan om te verkopen aan dat soort private equity-speler?

Bourlon: 'Dat zullen we dan moeten zien. Het is niet slim om dingen uit te sluiten. Hoe we dan ooit gaan uitstappen, daar zijn verschillende opties voor. Maar vandaag is dat voor alle duidelijkheid niet aan de orde. We zijn daar vandaag niet mee bezig, behalve dan in die zin dat we er als aandeelhouder naar streven dat het bedrijf op zich waarde heeft, los van onze persoon. Dat je niet de trechter bent van je eigen activiteiten. Als je jezelf eruit knipt en de boel stuikt ineen, dan heb je geen waarde gecreëerd.'

Is dat dan zo bij jullie?

Bourlon: 'Ik denk dat we daarin goed geslaagd zijn, ja. We hebben een managementteam uitgebouwd dat veel verantwoordelijkheid krijgt en neemt. Duidelijkste voorbeeld daarvan is Steve Van de Kerkhof, die de parken leidt. Dat soort mensen moet je niet de hele tijd met een loep achtervolgen.'

Hans Bourlon in de outfit van Studio 100-figuur Piet Piraat. ©Jonas Roosens

'Die moet je gewoon af en toe een duwtje in de rug geven. Ruimte laten om zich te ontplooien. De Steve van vandaag is niet dezelfde als die bij ons begon. Die is stap voor stap gegroeid. Wij hebben hem een voetbalveld gegeven, de goal getoond en dan gezegd dat we wel eens gingen komen kijken. Dat is de manier waarop we het met veel mensen gedaan hebben.'

Jullie eigen mensen hebben wel de mond vol over hoe belangrijk Gert is in het creatieve proces.

Bourlon: 'Dat zeggen ze uit vriendelijkheid (lacht). Nee, natuurlijk speelt Gert een belangrijke rol. Hij is ook nog steeds CEO hé. Laten we ‘K3 zoekt K3’ als voorbeeld nemen. Gert doet daarbij niet elke vergadering mee, maar doorheen het proces kan hij wel met die ingeving komen die van iets goed iets super maakt. Hij kan die ene goal maken die je wereldkampioen maakt. Zo moet je zijn rol zien.'

En hoe maakt u de doelpunten?

Bourlon: 'Doelpunten maken? Daar ben ik niet mee bezig (lacht). Ik moet eerder de gaten opvullen.'

Kom, u mag uzelf eens ongegeneerd bestoefen.

Bourlon: 'Ik lijm de boel aan elkaar en zie dat de neuzen in dezelfde richting staan. Ik moet zien dat de mayonaise pakt. En ik waak over de strategie. Dat mag je toch ook niet onderschatten. Je komt voor keuzes te staan. Kijk naar Woestijnvis, die hebben er andere gemaakt. Ik vind het een fantastisch bedrijf, dat een vlag heeft geplant voor steengoede Vlaamse content. die mannen verdienen een standbeeld. Maar je ziet wat voor diverse wegen je als productiebedrijf kan inslaan. Wij hebben andere keuzes gemaakt. En we zullen nog voor gelijkaardige dilemma’s komen te staan. Daar moet je goed over nadenken. Daar moet je enige vrijheid voor nemen, een stap achteruit voor durven zetten.'

Kan je dat als bedrijf niet stimuleren, die toevalligheden?

Bourlon: 'We proberen sowieso veel af te tasten en af en toe en vlag te planten in onbekend gebied. Stappen te zetten, wroeten, op onze bek gaan, stappen terug zetten, onderzoeken. Zo zijn we uiteindelijk tot onze cirkel van activiteiten gekomen, die ervoor zorgt dat we een stabiel bedrijf zijn.'

Falen is dus een optie bij Studio 100?

KERNCIJFERS STUDIO 100

  • Opgericht: in 1996
  • Omzet: 151,4 miljoen euro.
  • Operationele kasstroom: 47,7 miljoen euro.
  • Personeel: 1.000 voltijdse jobs + 3.000 tijdelijke voor de pretparken.
  • Pretparken: zes, met onder meer Plopsaland De Panne; tv-producties: onder andere 'Maya de Bij'; liveshows: o.a. Samson & Gert-kerstshow en musicals; muziek: o.a. K3, films, licenties en merchandising
  • Animatiestudio's in Frankrijk en Australië.
  • Aandeelhouders: Hans Bourlon, Gert Verhulst, BNP Paribas Fortis PE (elk voor een derde).

 

Bourlon: 'Ja, absoluut. Dat hebben we regelmatig gedaan, hoor. Maar dat zoeken en wroeten werkt evengoed in ons voordeel hoor. Voor de K3-shows hebben we al 430.000 tickets verkocht. Wel, daar zaten volle zalen twintigers tussen, iets wat wij nooit hadden kunnen voorspellen. Maar door dingen te ondernemen kom je zoiets tegen.'

Hoe houdt u het fris voor uzelf na 20 jaar?

Bourlon: 'Sleur is mij vreemd. Mijn dag ziet er ook helemaal anders uit dan vijftien jaar geleden. Toen was ik de helft van de dag bezig met verhalen maken, vandaag met conference calls met Australië. We zitten in een andere context, dat houdt het sowieso fris.'

'Het is ook wel niet evident om die evolutie door te maken, hoor. Ik heb me stevig bijgeschoold. Ik had geen financiële opleiding gehad, maar wilde wel tenminste snappen wat er mij verteld werden. Je moet zien dat mensen je geen blaasjes kunnen wijsmaken. Het is zaak om goed te begrijpen waar je mee bezig bent, en je goed te laten omringen voor de zaken die je zelf niet beheerst. Daar ben ik altijd mee bezig geweest.'

Zijn er bedrijfsleiders waar u zichzelf aan spiegelt?

Bourlon: 'Ik heb het nogal voor mensen met een no nonsense instelling. Mensen die zeer geconcentreerd met hun zaak bezig zijn, die leren uit wat ze zien. Dat bewonder ik altijd. Of dat nu Jef Colruyt, Christian Van Thillo of Bart Claes van JBC zijn. Ik heb het minder voor de blazers. De mensen met de mooie verhalen.'

Die komen soms ook bij mooie dingen uit, niet?

Bourlon: 'Geef mij maar de wereldse aanpak. In de positie waar ik in zit, heb je als functie om je bedrijf te laten groeien. Stap voor stap. We gaan nooit ineens verdubbelen, dat zit niet in ons. Kijk naar onze omzetevolutie. Dat is een trap die je te voet op kunt. Tegelijk moet je blijven managen wat je al doet, in een niet altijd evidente wereld. We hebben het al over digitalisering gehad, maar er zijn nog uitdagingen, hé. Demografische ontwikkelingen, globalisering. (Twijfelt even) Terrorisme. Ik spreek het niet graag uit, maar je moet nadenken over alles wat invloed kan hebben, wat er voor jou consequenties kan hebben.'

Hoe kan Studio 100 zich aanpassen, bijvoorbeeld aan de wijzigende demografie?

We hebben het meegemaakt dat er een groot Chinees mediabedrijf wil afspreken, en dat je dan als eerste vraag krijgt of je te koop bent en voor hoeveel

Bourlon: 'We zijn daar wel mee bezig. We weten wat voor content welke profielen aanspreekt, bijvoorbeeld. Maar ook in dat soort zaken is het oppassen voor de goeroes die je graag bang willen maken, bijvoorbeeld omdat je moslims niet zou aanspreken. Alsof elke allochtoon moslim is. En alsof die gemeenschap dan in zijn totaliteit niet zou openstaan voor onze cultuur. Er zijn genoeg moslimmeisjes die graag met K3 meezingen, hoor.'

Als u nu terug aan het begin van uw carrière zou staan, zou u alles opnieuw doen zoals het nu is verlopen?

Bourlon: 'Ja. Wat dit alles met mij als mens heeft gedaan, dat is ongelooflijk. Hoe ondernemen mij gaandeweg meer zelfvertrouwen heeft gegeven, hoe ik mij heb kunnen ontplooien, dat is fantastisch. Als ik in Australië in onze studio’s sta. Of als ik zo’n park in Duitsland binnenga. Als je dan terugdenkt dat het allemaal met een hondje begon, dat blijft toch een onwaarschijnlijk verhaal.'

Bent u bang voor het zwarte gat, eens u ermee kapt? Eén van uw columns gaat over de broer van uw tandarts, die na zijn job als CEO wel in dat gat valt.

Bourlon: 'Die column gaat meer over hoe CEO’s zichzelf ervaren. Over Icarus-figuren, die zichzelf op grote hoogte heffen en dan diep vallen. Die tandarts zegt dan tegen mij: ‘maar jij bent toch zo niet?’. En dan ben ik blij dat ik niet moet antwoorden, omdat hij met een boor in mijn mond zit (grijnst).'

Betrapt u uzelf dan op die neiging om uzelf als CEO op een piédestal te plaatsen?

Weten dat onze parken en figuurtjes generaties zullen overstijgen, dat doet me toch wel iets

Bourlon: 'Permanent. Je moet daar de hele tijd voor opletten. Op een gegeven moment kom je gewoon in een situatie waarbij men de hele tijd een stoel onder uw achterwerk schuift. Dat Ann (Janssens, woordvoerder van Studio 100, red) mij hier bedient met een Spa, dat word je snel gewoon, hoor.'

Ann Janssens: (Kordaat) 'Dat is ook alleen maar als er volk bij is, hoor.

Bourlon: (schatert) 'Dat is waar. Maar er zijn de hele tijd momenten om je te laten dienen. Dingen die je na een tijd zouden doen geloven dat al wat je zegt goud waard is. Dat is een groot gevaar. Kijk naar bedrijven waar het misloopt. Dan ligt dat aan de baas hé, het is de CEO die op het appel moet komen. Je moet daar constant zelf over waken. En zien dat je omringd bent door mensen die je durven tegenspreken als je onzin verkoopt. '

Omgekeerd mag u uzelf toch best op de borst kloppen met waar Studio 100 staat na 20 jaar?

Bourlon: 'Daar ben ik me ook van bewust, hoor. Het is onwaarschijnlijk wat we hebben gerealiseerd. Ik kan daar vandaag veel meer van genieten dan vroeger. Dat heeft met kleine dingen te maken. Een fanfare die ‘De kabouterdans’ speelt. Daarvoor blijf je dit doen.'

Omdat het dan een teken is dat u toch iets achterlaat?

Bourlon: 'Media is vluchtig, daar ben ik me bewust van. Maar weten dat onze parken en figuurtjes generaties zullen overstijgen, dat doet me toch wel iets. In Denemarken heb je die Tivoli-parken, ken je die? Dat zijn zo van die parken met een reuzenrad hier en een carrousel daar, een beetje nostalgisch allemaal. Maar in Denemarken zijn dat zo de plekken waar je grootouders elkaar hebben leren kennen. Die iets betekenen in het leven van mensen. Het zou mooi zijn als onze parken dat ook kunnen voor de komende generaties.'

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud