'Verkoop windenergiebedrijf door Luiks Nethys is gigantische hold-up'

Elicio is een van de grootste spelers in de Belgische offshorewindsector en participeert in vier windconcessies. ©BELGA

De verkoop van windenergiebedrijf Elicio (ex-Electrawinds) van het Luikse overheidsvehikel Nethys aan een Luiks privéconsortium rond Mithra-topman François Fornieri is omgeven door mist. Het bedrijf is niets waard, klinkt het bij de verkoper, maar alle gecontacteerde bronnen uit de sector betwisten dat.

Ongeloof en verbijstering in de energiewereld. Het Luikse Elicio, met een dertigtal draaiende windparken in België en Frankrijk een van de grootste ontwikkelaars van het land, is in alle stilte verkocht door het omstreden Luikse intercommunale vehikel Nethys aan een gelieerde partij, een groep rond bestuurder François Fornieri (Mithra).

De verkoopprijs van de voormalige winddivisie van Electrawinds is een symbolische euro plus de overname van de schulden. En dat is voor veel kenners compleet ongeloofwaardig. ‘Hoe kan er nu een juiste prijs betaald worden als er niet eens een verkoopproces met meerdere bieders was’, zegt een bron.

François Fornieri, de topman van Mithra, werpt zich op als overnemer van Elicio. ©Photo News

Sceptici zullen misschien denken dat Elicio niets waard kan zijn omdat ook het Oostendse Electrawinds ter ziele is gegaan door een enorme schuldenberg, maar dat wordt door een tiental sectorkenners tegengesproken. In de vijf jaar na de overname van de winddivisie door Nethys, een vehikel van de Luikse intercommunale Enodia (Publifin/Tecteo), bleef het bedrijf doelbewust onder de radar.

Het groeide wel fors in Frankrijk, breidde uit naar Servië en werd een van de grootste spelers in de Belgische offshorewindsector naast Colruyt en DEME. En het zijn vooral die lucratieve offshoreconcessies die nu de kroonjuwelen zijn van het bedrijf.

Ardentia

Wat is daar allemaal aan de hand? De voorbije dagen lekte uit dat Nethys gekozen heeft Elicio te verkopen aan Ardentia, een vehikel van de Luikse zakenman François Fornieri met Nethys-CEO Stéphane Moreau als gedelegeerd bestuurder. Eerste bizarre vaststelling: de koper is zeer nauw verweven met Nethys. De felbekritiseerde voormalige PS-burgemeester Moreau is al jaren CEO van Nethys en Fornieri zit er sinds twee jaar in het bestuur.

Fornieri zegt dat hij een belang van 26 procent wil verkopen aan de Luikse engineeringgroep John Cockerill (ex-CMI). En ook hier is er een opvallende link: Pierre Meyers, de voorzitter van Nethys, was jarenlang mede-eigenaar van CMI .

Geen biedproces

Tweede vaststelling: hoewel Nethys in handen is van een intercommunale is er geen transparant competitief biedproces geweest. ‘Niets van gezien’, klinkt het bij advocatenkantoren gespecialiseerd in energiedossiers. Hetzelfde antwoord is te horen bij andere windparkontwikkelaars, investeerders en overnamebegeleiders die al enkele dagen druk met elkaar aan het telefoneren zijn over deze ‘zeer vreemde deal’.

Ook grote sectorgenoten in binnen- en buitenland die het dossier zeker zouden bekijken, zijn niet gecontacteerd, valt te horen bij verschillende bronnen in de sector die De Tijd de voorbije dagen contacteerde. Zij willen anoniem blijven omdat ze op een of andere manier een link hebben met Nethys en Elicio of omdat ze geïnteresseerd zijn in de activa.

De geïnteresseerden kregen geen enkele kans om te bieden. Dat de buit in alle stilte naar de groep rond Fornieri en Moreau wordt verschoven, lijkt vooral voordelig voor hen, wordt opgemerkt. 'De verliezer is de maatschappij: het bedrijf is eigendom van een intercommunale'.

0 euro

Waarom is het dossier niet op de markt gekomen? Bij Nethys wordt Elicio net niet als een financiële ramp omschreven. 'Het bedrijf staat bij ons in de boeken voor 0 euro', klinkt het. Het bedrijf is niet rendabel, torst 700 miljoen euro schulden, heeft massa’s kapitaal nodig en de winstvooruitzichten staan door lagere subsidies zwaar onder druk, is de uitleg in een notendop.

Stéphane Moreau, de omstreden sterke man van Nethys. ©BELGA

Nethys wou van dat ‘zorgenkind’ af om de risico’s te beheersen en de schuld te verminderen. De dochter van de Luikse intercommunale heeft door een lening nog 265 miljoen euro tegoed van Elicio en staat garant voor ongeveer 30 miljoen euro leningen. ‘We lopen een risico van 300 miljoen euro als Elicio failliet gaat’, waarschuwde Meyers in Le Soir.   

Met die bangmakerij lijkt het een goede deal dat Elicio wordt verkocht voor een symbolische euro en dat de schulden worden overgenomen door het Ardentia-vehikel van Fornieri en co. Nethys wil vooral de schuld van 265 miljoen euro terugkrijgen. Op welke termijn die ‘overnamesom’ zou terugbetaald worden, is niet duidelijk.

Schuldenberg

De voorstelling van de financiële situatie bij Elicio doet de directeur van een sectorgenoot fronsen. ‘Dat er veel schulden zijn, is logisch. Het grootste deel van de schuld zit bij operationele dochterbedrijven die goed draaien’, zegt hij. ‘En dat er de voorbije jaren verliezen waren, is niet ongewoon. Het bedrijf is een van de grootste investeerders in offshorewind. Het park Rentel draait nog maar een half jaar en de bouw van Norther en Seamade zijn volop bezig.’ Die worden beschouwd als de kroonjuwelen van het bedrijf.

Met andere woorden: de grote waarde van het bedrijf is net nu naar boven aan het komen. ‘Als je een concessie krijgt, is er nog veel onzekerheid. Maar eenmaal alle contracten rond zijn voor een windpark wordt er al heel wat waarde gecreëerd. Als het park operationeel is, zit je op een grote meerwaarde’, zegt een investeerder in hernieuwbare energie.

En dan is het bizar dat Nethys beweert dat het bedrijf 0 euro waard is. Windparken waardeer je niet door te kijken naar de prijs van de windturbines en daar de schulden van af te trekken. Een gebouwd windpark is voor 15 tot 20 jaar redelijk zeker van zijn inkomsten en wordt traditioneel gewaardeerd door te kijken naar de cashflows die ze zullen opbrengen in die periode, de zogenaamde DCF-methode, legt een specialist in fusie en overnames uit.  

Vergelijk het met vastgoed: een investeerder die een splinternieuw gebouw met vaste huurcontracten voor 20 jaar bezit, zal dat ook niet verkopen voor de prijs van de bakstenen min de schulden.

Half miljard

Wat is de waarde dan wel? ‘Moeilijk in te schatten, want je zou alle parken moeten evalueren’, zegt de ene bron. ‘Gooi het op de markt en dan komt de juiste waarde wel naar boven’, zegt een andere. ‘Een energiegigant legt daar gemakkelijk een half miljard voor neer’, zegt een kenner. ‘Zullen we meer betalen dan enkel de schulden? Absoluut!’, verzekert een investeerder.

Pensioenfondsen, infrastructuurfondsen als TINC, elektriciteitsleveranciers, groenestroomontwikkelaars en oliereuzen doen aan de lopende band overnames van windparken. Er is geen enkele reden waarom er geen interesse zou zijn in de windparken van Elicio.

En dan is er nog een pijplijn van bijna 1.000 megawatt aan projecten. Bij Nethys waarschuwt men dat er daardoor ook nog 300 miljoen euro investeringen nodig zijn. ‘Die zullen misschien niet allemaal even makkelijk realiseerbaar zijn, maar bij een overname krijgen die sowieso ook nog een waarde mee’, zegt een adviseur van deals.

Di Rupo

‘Als die deal doorgaat is dat een gigantische hold-up’, zegt een kenner van het dossier. ‘Net nu het bedrijf rendabel wordt en de gecreëerde meerwaarde tot uiting komt, wordt het geprivatiseerd naar een clubje vrienden’.  

Kan de deal nog worden tegengehouden? ‘Het is afwachten of Di Rupo zal ingrijpen’, vindt een sectorkenner. Sowieso moet de deal nog worden bekrachtigd op de raad van bestuur van Enodia, de intercommunale boven Nethys. Die komt volgende week bijeen.

‘De deal is nog niet rond, er liggen voorstellen op tafel en er moet nog over de prijs gepraat worden’, zegt een woordvoerder van Nethys. Maar de operatie is toch al wel breed gecommuniceerd? ‘Ja, er is een bindend bod, maar de hele deal kan nog afspringen. Het is Enodia die verkoopt’, zegt de woordvoerder.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect