Vyncke: Kuifjes in ketelland

Peter en Dieter Vyncke, vierde generatie, veroveren de wereld door af en toe ‘binnen te springen’ bij hun klanten. Vyncke is genomineerd als Onderneming van het Jaar 2016. ©Dries Luyten

Het 104 jaar oude bedrijf Vyncke installeert verbrandingsketels in de hele wereld. Op bezoek bij deze prettig gestoorde genomineerde voor Onderneming van het jaar.

‘Welkom in het nest van de Vynckeneers!’ Peter Vyncke komt molenwiekend op ons toegelopen en excuseert zich voor de vertraging. Maar bij het Harelbeekse bedrijf is zelfs wachten in de hal een belevenis. ‘Warning, you are now entering the territory of Vyncke’, staat op een bordje boven de ingang. Aan de muur hangen filmposters en uitvergrote biljetten van 100 euro waarin het gezicht van CEO Peter Vyncke en zijn broer en COO Dieter zijn verwerkt.

Het Vyncke-museum. 

Naast de ontvangstbalie is in de gereconstrueerde smidse waar Louis Vyncke het bedrijf in 1912 opstartte het bedrijfsmuseum ondergebracht. ‘Mijn overgrootvader was een hoefsmid, die goed ijzer kon omvormen’, vertelt Peter Vyncke (45). ‘Omdat ketels vroeger moesten worden geklinknageld, is hij in de ketelbusiness gesukkeld. En dat doen wij 104 jaar later nog altijd.’

Gemaco, Vyncke, Boma of LVD? Welk van deze Vlaamse bedrijven wordt op 18 oktober Onderneming van het Jaar? De Tijd presenteert de vier genomineerden, samen met de finalisten in de categorie Beloftevolle Onderneming.

Vandaag: Vyncke.

Morgen: de Antwerpse specialist in schoonmaakmaterialen Boma International.

Onderneming van het Jaar is een organisatie van EY, De Tijd en BNP Paribas Fortis.

‘Industriële energie-installaties’, zo noemt het bedrijf de ketels vandaag. ‘Wij leveren installaties waarmee bedrijven hun afval kunnen omzetten in energie’, legt Peter Vyncke uit voor een metershoog beeld van Sint-Elooi, de patroonheilige van de metaalbewerkers, en dus ook van het bedrijf.

‘Op de rijstvelden in Azië is warmte nodig om de rijst te drogen en energie om de rijst in zakjes te steken. Wij zetten op de rijstvelden een installatie waarin het kaf gaat, en waaruit warmte en stroom komen. We wekken dus energie op waar het nodig is.

Daardoor hoeven bedrijven hun afval niet weg te voeren naar een stort en hoeven ze evenmin diesel aan te voeren om hun machines in gang te steken.’

Op maat

Als we afdalen naar de grote werkhal, zien we amper ketels staan. ‘Wij maken oplossingen op maat en doen dus alles in de buurt van de klanten. Aangezien de hele meubelindustrie vandaag in Centraal-Europa zit, hebben wij ook een fabriek in Tsjechië. Een Tsjechische ingenieur kost de helft van een Harelbeekse. Maar zelfs als die Tsjech even duur was, zouden we hem houden omdat we dicht bij de klant willen zitten.’

De moderne biomassa-installaties, die gemiddeld 4 miljoen euro per stuk kosten, hebben het West-Vlaamse bedrijf geen windeieren gelegd. Vyncke haalde in 2015 voor 100 miljoen euro orders binnen, dubbel zoveel als vijf jaar geleden.

> Opgericht: in 1912 door Louis Vyncke.

> Activiteit: bouwt en plaatst verbrandingsketels die afval omzetten in energie.

> Omzet (2015): 86 miljoen euro.

> Bedrijfsresultaat: 1,6 miljoen euro.

> Nettowinst: 1,2 miljoen euro.

> Vestigingen: in onder meer België, Tsjechië, Maleisië, Brazilië en China.

> Eigenaars: CEO Peter Vyncke en COO Dieter Vyncke (vierde generatie) bezitten elk de helft van het bedrijf. Binnen vijf jaar stappen de broers uit het management.

Die groei is voor een groot deel te danken aan de internationale aanwezigheid van het bedrijf. 95 procent van de omzet wordt buiten België gerealiseerd. En dat is volgens Peter Vyncke vooral aan zijn vader te danken. ‘Mijn vader heeft een extreme vorm van fernweh, het omgekeerde van heimwee. Hij was voortdurend op weg in andere landen en heeft in bijna de hele wereld de vlag van Vyncke geplant. Nu willen we in elk land waar we aanwezig zijn, ook dé referentie worden waar iedereen naar opkijkt.’

Toevalligheden

Maar wie op zoek is naar een precieze strategie, is bij Peter Vyncke aan het verkeerde adres. ‘Een strategie is iets om achteraf te schrijven, je raakt vaak ver door toevalligheden’, zegt hij. ‘Strategieën en powerpointpresentaties worden enkel gemaakt in bedrijven die niet meer echt ondernemen. Een groot bedrijf dat naar de Filipijnen wil, maakt een marktstudie en brengt de energiebehoeften in kaart. Ons idee is: binnenspringen. Wij komen gewoon langs als we in de buurt zijn.

En Vynckeneers drinken lokaal bier en roken lokale sigaretten. Met die instelling van verwondering en bewondering winnen wij in het buitenland van de Franse en de Duitse concurrentie. Want in onze business gaat het niet om producten maar om projecten. Onze partners moeten maanden intens met ons samenwerken. Dan is de onderlinge relatie essentieel.’

Niet alleen de relatie met de klant, ook die tussen de werknemers is bij Vyncke cruciaal. De CEO neemt ons mee naar het bedrijfspark van 14 hectare achter de productiehal, dat door vijf werknemers van een beschutte werkplaats wordt onderhouden. Werknemers die willen joggen, kunnen dat op de Walk of Flame, een Finse trimpiste die1 kilometer over het terrein slingert. De CEO gaat er met al zijn klanten filosoferen of onderhandelen.

Wat was een mijlpaal in uw carrière?

Mijn aanstelling tot CEO in 2002.

Wat is de grootste uitdaging in uw sector?

Continuïteit en recurrente inkomsten vinden in een sector die rond projecten draait.

Wat is uw grootste blunder?

Is de volledige krant vandaag voor mij?

Wanneer had u uw grootste kick?

Toen we, in Belgische frank, het miljard bereikten. Het bleek ‘much ado about nothing’. Sindsdien maken kwantitatieve doelstellingen mij niet meer warm.

Wat is uw grootste passie buiten het bedrijf?

Ik kan enorm genieten van familie, vrienden, lekker eten en veel drank.

Waar droomt u van?

Heel erg oud worden en de vijfde generatie het veel beter zien doen.

Waaraan besteedt u het liefste tijd?

Reizen, om te leren en dingen te zien.

’s Middags kunnen werknemers een van de 26 soorten fruit plukken in de enorme boomgaard. En bij mooi weer schenkt Vyncke elke vrijdagnamiddag het ‘pintje van de chef’ in de Boma, een Zuid-Afrikaanse kampvuurcirkel. ‘Wie vindt het niet leuk om op vrijdagavond een worst boven het vuur te hangen?

De Vynckeneers brengen het mooiste deel van de dag - tussen zonsopgang en zonsondergang - door in het bedrijf. Het is toch triestig als je je dan niet kan jeunen?’

Vyncke mag dan veel belang hechten aan de familiegeschiedenis, de toekomst van het bedrijf houdt de familie evenveel bezig. ‘Binnen vijf jaar ben ik geen CEO meer’, zegt Peter Vyncke stellig. ‘En mijn broer stopt eind dit jaar als COO. De firma draait, maar om ze verder te laten groeien zijn mensen van buiten de familie beter geplaatst. De kern van het bedrijf zal worden geleid door een professioneel management zonder familiebanden. We zijn nu al intensief bezig met de overdracht.’

Toch rekent Vyncke erop dat ook de vijfde generatie het familiebedrijf ooit leidt. ‘Mijn broer en ik hebben samen negen kinderen, die net als ik zijn opgegroeid in een kot vol Kuifjes. Ik ben bijna zeker dat een van hen in het bedrijf stapt.’

Maar eerst dus de Onderneming van het Jaar, waarvoor het bedrijf in 2014 al was genomineerd. ‘De olympische spreuk is bedacht door een loser’, foetert Peter Vyncke, terwijl hij een sigarettenpeuk uit de Walk of Flame vist. ‘Vynckeneers zijn strevers. Een offerte mogen opsturen is niet genoeg.

Het gaat erom een contract te winnen.’ Toch zal Vyncke - naar eigen zeggen - niet ontgoocheld zijn als hij de award niet wint. En als Vyncke wél wint, is er géén feest gepland. ‘Onze feestkalender zit al stampvol’, glimlacht de CEO.

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect