nieuwsanalyse

Delhaize gaf zowat een derde van saneringsdoel weg

Delhaize sluit uiteindelijk minder winkels dan aanvankelijk aangekondigd. Ook bij Carrefour in 2010 werd met een vergelijkbaar percentage het oorspronkelijke saneringsplan teruggeschroefd. ©BELGA

Supermarktgroep Delhaize bereikte maandag plots een akkoord met de vakbonden over de herstructurering in België. 8 maanden zwoegen leverde een akkoord op dat minder banen en winkels kost dan aanvankelijk aangekondigd. De parallellen met Carrefour zijn opmerkelijk.

Allereerst: het hoeft niet te verbazen dat het mes bij Delhaize  uiteindelijk minder diep snijdt dan aanvankelijk aangekondigd. Het is een klassieke onderhandelingsstrategie. Je start met een hoog openingsbod, om dan aan het einde van de onderhandelingen te landen waar je stiekem eigenlijk echt op mikte.

Dat is nu gebeurd bij Delhaize. In juni schetste de directie een erg somber beeld van de concurrentiepositie van zijn Belgische activiteiten. Het personeel was veel te duur geworden door hogere brutolonen, een systeem van automatische baremaverhogingen en historische verworvenheden zoals het symbolische betaalde kwartier pauze.

Delhaize schatte dat zijn personeel daardoor ongeveer 16 procent duurder is dan eerste achtervolger Colruyt. De kloof met nieuwkomer Albert Heijn, die wel het voordeel heeft van met jonger en dus goedkoper personeel te werken, werd geschat op 33 procent. Onder meer daardoor waren een 14-tal supermarkten die Delhaize zelf uitbaatte onrendabel geworden.

Vergulde pil

Het medicijn volgens de directie: de sluiting van die 14 supermarkten, met de intentie om ze nadien te laten heropenen door een franchisenemer, die in een goedkoper personeelsstelsel kon werken. En vooral: de afvloeiing van 2.500 werknemers door hen verplicht met brugpensioen, of het 'stelsel van werkloosheid met bedrijfstoeslag' zoals dat tegenwoordig heet, te sturen.

Gérard Lavinay, die aan het hoofd stond van Carrefour België, toen daar in 2010 flink werd gesaneerd. ©Dieter Telemans

Na 8 maanden onderhandelen met de vakbonden, inclusief heel wat stakings- en blokkade-acties die Delhaize flink pijn deden, is de pil flink verguld. Delhaize gaat nu 'slechts' 10 winkels sluiten, en ontslaat 'slechts' 1.800 mensen. Niemand wordt vlakaf ontslagen, en niemand wordt verplicht om vroegtijdig te stoppen met werken. De symmetrie is bijna poëtisch: Delhaize geeft in beide gevallen zo'n 28 procent toe op zijn oorspronkelijke herstructureringsplan.

Als we dan even terug in de tijd gaan, naar 2010 om precies te zijn, kunnen we die balans vergelijken met de herstructurering die concurrent Carrefour  toen doorvoerde. Ook daar moeten we vaststellen dat toenmalig topman Gérard Lavinay (foto links) uiteindelijk een kwart tot een derde van zijn oorspronkelijke saneringsplannen prijsgaf tijdens de onderhandelingen.

'Bewijsstuk' 1: het aantal winkels dat uiteindelijk sloot, vergeleken met wat de directie aanvankelijk voorstelde:

'Bewijsstuk' 2: dezelfde oefeningen voor het aantal banen dat verloren ging:

We durven niet zo ver gaan om te stellen dat je vanaf nu altijd om en bij de 30 procent moet aftrekken van een voorgesteld herstructureringsplan bij een bedrijf dat niet zonder meer de boel in ons land sluit. Maar dat maakt de overeenkomst niet minder frappant.

CEO

Een opvallend verschil in beide verhalen: de rol van de CEO. Hoewel de eindbalans grote vergelijkingen vertoont, gingen Denis Knoops, topman van Delhaize België, en Lavinay bij Carrefour helemaal anders te werk. 

Denis Knoops, topman van Delhaize België. ©BELGA

Lavinay zocht nadrukkelijk de media op om zijn plannen te verdedigen. Hij presenteerde zichzelf als een diplomaat, die bereid was om te luisteren naar de bezwaren van de vakbonden. Maar temidden van die zalvende woorden, liet hij toch ook steevast blijken dat hij niet van plan was om al te veel toe te geven. 'Ca passe, ou ça casse', klonk het op een bepaald moment dreigend.

Denis Knoops (foto links) koos daarentegen erg snel voor een rol in de schaduw. Al was dat misschien eerder om hem tegen zichzelf te beschermen. Knoops maakte enkele inschattingsfouten in het begin, onder meer door zijn kat te sturen naar de eerste ondernemingsraad na de aankondiging van het herstructureringsplan. De vakbonden gingen helemaal over de rooie toen hij zich liet citeren in het gezelschap van een aantal werknemers die niet deelnamen aan een eerste golf van spontane stakingen. Hij noemde die werknemers 'echte Delhaiziens'.

Maar het verschil in stijl tussen de twee directeurs heeft dus niet geleid tot een groot verschil in de eindbalans.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud