Daar is de luxefitness, inclusief vochtig doekje

Met Squad opent in Brussel de eerste ‘boutique fitness’: een sportclub met de looks van een luxehotel en met dito prijzen. Wereldwijd een snel groeiende markt, maar kon de timing nog slechter in coronatijden? ‘Prijsbrekers zullen het moeilijker krijgen.’

De beats pompen door de boxen, er flitst neonlicht door de verduisterde ruimte met spiegels aan de muren, jonge vrouwen dragen topjes die de buik bloot laten: het tafereel heeft alles van een zweterige nacht in de club. Maar buiten schijnt de zon en schuiven shoppers en pendelaars aan op de Louizalaan. Binnen lopen we 14 kilometer per uur op een loopband terwijl een gespierde coach instructies roept: ‘We stijgen naar 6 procent inclinatie, 30 seconden, go!’

Dit is Squad, de eerste ‘boutique fitness’ van Brussel en mogelijk in ons land. Er wordt gesport van 7.30 tot 20.30 uur in een decor dat een kruising is van een loft en een hip hotel (veel beton, een streepje pastel). Een sessie kost 25 euro en een maandabonnement 155 euro. Daarvoor krijgt u na 50 minuten ‘HIIIT and run’ (een gruwelijke afwisseling tussen spurten op de loopband en spierversterkende oefeningen op een bankje) wel een verfrissend vochtig handdoekje aangereikt om het zweet te deppen.

Voor 5,5 euro staat er na de training een verse smoothie klaar, met uw naam erop. Handdoek en zepen van een gelikt Amerikaans cosmeticamerk voor het douchen achteraf zijn inbegrepen. Er zijn zelfs Squad-outfits van de hand van de voormalige Olympische atletes Élodie Ouédraogo en Olivia Borlée, die tegenwoordig hun trendy sportmerk 42/54 managen.

Boutique fitness staat voor luxueus sporten tegen dito prijzen. In de VS, de grootste fitnessmarkt ter wereld, is het de snelst groeiende tak in een business van bijna 23 miljard euro, aangevuurd door miljoeneninjecties van investeringsmaatschappijen. Ook in steden als Londen, Amsterdam en Parijs is het concept aan een serieuze opmars bezig.

Duisternis, discolicht en spiegels

Het Brusselse ondernemerskoppel Elodie Michiels en Thomas van den Berg leerde bij een bezoek aan New York Barry’s Bootcamp kennen, een van de grondleggers van de High Intensity Interval Training (HIIT) met loopband, én het bedrijf dat inzag dat de combinatie van duisternis, discolicht en spiegels niet alleen in een stripclub kan werken. Het financieel persbureau Bloomberg waardeert het bedrijf op 700 miljoen dollar (620 miljoen euro).
Michiels en Van den Berg vertaalden het concept naar Brussel, waar de globale gezondheids- en fitnessrage met enige vertraging is gearriveerd. Ze verkochten een van de twee vestigingen van hun populaire horecaconcept La Fabrique en investeerden 600.000 euro in dit voormalige kantoor van de Banca Monte Paschi. Na zes maanden van verbouwen zou de club in mei de deuren openen.

We hebben ons gebaseerd op een halve bezetting in het eerste jaar. Dat is leefbaar. Maar een tweede lockdown wordt moeilijk om te overleven.
Elodie Michiels
Medeoprichter Squad

Maar toen kwam het coronavirus. Door de uitbraak werd de opening van Squad anderhalve maand uitgesteld. Vandaag kan de club maar de helft van haar capaciteit van 25 benutten. Dat is een domper voor een concept dat drijft op onderlinge competitie en kuddegedrag: als het display op de loopband van de buurvrouw toont dat zij vlotjes 12 kilometer per uur draaft, ben ik geneigd ook een tandje bij te steken. Ook kunnen minder sessies in een dag doorgaan, omdat elke sporter één toestel gebruikt dat na de training grondig gereinigd wordt.

‘En switch!’ Coach Sandra huppelt van de loopband naar een gymbank om een volgende oefening te demonstreren: squats met gewichtjes in de handen, te beginnen met 2 kilogram.

Ondanks de voorzorgsmaatregelen - de airco ververst elk anderhalf uur de luchtvoorraad volledig, verzekert Michiels - rijst de vraag of hevig zweten en diep ademen in een afgesloten ruimte aantrekkelijk zijn als een virus rondwaart. Fitnesscentra kregen laat het fiat voor de heropening.

Squad rekent op kantoorwerkers in de wijk die voor het werk en tijdens de lunch komen sporten, de sessies van 50 minuten zijn op hun maat gemaakt. Maar die kantoren zijn vandaag halfleeg. Michiels zegt dat ze een voorzichtig businessplan hebben gemaakt, ‘gebaseerd op een halve bezetting in het eerste jaar’. ‘Dat is leefbaar. Maar een tweede lockdown wordt moeilijk om te overleven.’

Millennial

Fitness is een relatief jonge sport, die in ons land sinds de jaren 80 gestaag is gegroeid. De afgelopen tien jaar is de omzet van de Vlaamse fitnesssector meer dan verdubbeld, van 229 tot 471 miljoen euro, zegt professor sportsociologie Jeroen Scheerder (KU Leuven). De gemiddelde fitnessfan besteedt elk jaar 422 euro aan de sport. Dat is een stuk minder dan het gemiddelde bij wielrennen, maar meer dan voor lopen of zwemmen.

De Vlaamse fitnessindustrie boekte in 2017 471 miljoen euro omzet. De afgelopen tien jaar is dat cijfer ruim verdubbeld.

Het fitnesslandschap wordt gedomineerd door budgetspelers als Basic-Fit en Jim’s, waar je voor zo’n 20 euro per maand kunt sporten in een kader zonder franjes. Toch denkt Scheerder dat spelers in de duurdere niches op termijn als winnaar uit de coronacrisis kunnen komen. Ze zijn ‘clean and lean’, zegt hij. ‘Er wordt gesport in kleine groepjes, tribes zeg maar, in hygiënische omstandigheden. En ze mikken op een specifiek segment: de gesettelde millennial met een druk leven en wat geld te besteden. Iemand die gezondheid en slank zijn heel belangrijk vindt en er een prijs voor wil betalen.’

Het wordt lastiger voor de prijsbrekers, denkt hij. ‘Zij mikken op grote volumes met kleine marges. Maar meer mensen inzetten voor onderhoud en hygiëne en het afdwingen van social distancing betekent hogere kosten, uitgerekend op een moment dat meer mensen wegblijven uit de sportzaal. Zij gaan het moeilijk krijgen. Maar tijd en geld spenderen aan gezondheid en welzijn zal aan belang blijven winnen, zeker in een gezondheidscrisis.’

‘We houden vol!’ Terwijl de beats uit de luidsprekers nog een versnelling hoger gaan, vuurt coach Sandra de troepen aan om tot de laatste seconden hun buikspierreeks af te werken. Een enkeling heeft de strijd al opgegeven en staart wezenloos voor zich uit. Daarna is er een collectief applaus en een bemoedigende elleboogstoot van de coach. ‘Goed gewerkt.’ En dan, enigszins onheilspellend: ‘Volgende keer gaan we nóg sneller.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie