in memoriam

Diego Maradona, voetballegende en cultureel icoon

Een van de allerbeste en kleurrijkste voetballers ooit, Diego Armando Maradona, is op 60-jarige leeftijd overleden. Hij was een cultureel, welhaast religieus icoon.

Media wereldwijd meldden woensdag Maradona's dood op gezag van bronnen dicht bij de voetballegende. Maradona, die op 30 oktober 60 werd, is overleden aan een hartaanval. Daarmee komt een einde aan het turbulente en flamboyante leven van de allergrootste Argentijn.

El Pibe de Oro

In zijn voetbalgekke thuisland is er geen enkele twijfel wie de grootste voetballer ooit op deze planeet is. Dat is Diego Armando Maradona - met vele koosnaampjes als el Pibe de Oro en Pluisje - en niet 'halve Spanjaard' Lionel Messi.

Daar heeft de wereldtitel die hij de 'Albiceleste' in 1986 schonk veel zo niet alles mee te maken. Messi strandde in 2014 in de finale. Bovendien woont Messi intussen langer in Catalonië, waar hij als puber bij FC Barcelona belandde, dan hij ooit in zijn geboortestad Rosario - ook de geboortestad van Che Guevara - verbleef. Diego uit de straatarme barrio Villa Fiorito in Buenos Aires is veel meer van de Argentijnen.

Maradona was de trotse rebellenleider van de arme Napolitanen tegen de rijke snoevers uit het noorden. Niet toevallig zijn in Napels muurportretten van Maradona even alom aanwezig als Mariabeelden.

Even rafelig als Mezzogiorno

De flamboyante Maradona past ook veel meer bij de Argentijnse volksziel dan de wat kille sfinx Messi. Met Maradona loerde de tragiek even constant om de hoek als de inflatie in Argentinië. Daarom kon Maradona niet anders dan Argentijn zijn, net als hij nergens beter paste dan in zijn tweede heimat Napels.

De rafelige hoofdstad van de Mezzogiorno omarmde de chaos van Maradona, met evenveel hoeken af als de ooit glorieuze vervallen stad. Hij leidde - na enkele tegenvallende seizoenen bij Barcelona - de provincieclub Napels tussen 1984 en 1991 naar twee landstitels en één Uefa Cup. Maar bovenal was hij de trotse rebellenleider van de arme Napolitanen tegen de rijke snoevers uit het noorden. Niet toevallig zijn in Napels muurportretten van Maradona even alom aanwezig als Mariabeelden.

Argentinië en Napels hielden ook van Maradona omdat hij net zo'n heerlijke katholiek was als zij. Hij was dikke maatjes met maffiacapo's, die hem rijkelijk voorzagen van alcohol, coke en buitenechtelijke escapades. Maradona werd alles vergeven. Niets vat beter hem dan de documentaire van Asif Kapadia, Oscarwinnaar met een docu over de Braziliaanse Formule 1-legende Ayrton Senna, waar je twee uur met open mond naar kijkt.

De echte Maradona was een hyperbolisch stijlfiguur met Argentijnse afro bij wie het charisma uit elke zweetdruppel spatte. Een even groot T-shirticoon als die andere grote Argentijn, Che Guevara.

Doorgesnoven obese clown

Maradona eindigde na zijn carrière als een doorgesnoven, alcoholische, obese clown. Zijn passage op de viptribune tijdens het WK in Rusland was een van zijn vele en laatste dieptepunten. De grote verdienste van Kapadia's documentaire is dat die de echte Maradona terugbrengt.

De echte Diego was een hyperbolisch stijlfiguur met Argentijnse afro bij wie het charisma uit elke zweetdruppel spatte. Het was ook geen toeval dat Boca Juniors woensdagavond misschien wel het mooiste eerbetoon op Twitter zette: de Maradona in het blauw-gele shirt van Boca Juniors, de volksclub in Buenos Aires waar hij echt doorbrak, kan als T-shirticoon concurreren met zijn enige rivaal als belangrijkste Argentijn, Che Guevara, met wie Maradona zelf ook dweepte. Het was Guevara's oude strijdmaat, wijlen president Fidel Castro, die Maradona naar Cuba lokte om hem te helpen afkicken van zijn verslavingen. Maradona noemde Castro een tweede vader. Hij liet zelfs keiharde communisten een traan over de wang biggelen.

Kapadia schetst Maradona ook terecht als slachtoffer. Stervoetballers zijn vandaag onbereikbare 'gated communities', die in geblindeerde slee van villa naar trainingscentrum pendelen. Paparazzi kunnen hooguit nog plaatjes schieten door de tralies.

Toentertijd werd Maradona uit elkaar getrokken door pers en publiek, die hem tot in zijn huiskamer achtervolgden. Hoe Maradona in een Italiaanse pocketcar door het Napolitaanse straatbeeld schiet, achtervolgd door een hysterische colonne, is een even prachtig als triest beeld. Iedereen moest altijd wat van Maradona - van goals over geld tot kinderen. Als voetballer werd hij eerst God, daarna dorpsgek.

De oprol-goal van Diego Maradona tegen Engeland op het WK '86, met Argentijns commentaar

Maradona's meesterwerk was het WK in '86. Het was misschien de meest individuele wereldtitel ooit in de geschiedenis van de grootste teamsport op aarde. De Britse Queen Elizabeth stuurde net geen slagschepen terug naar de Falklands, de eilandengroep waarover het Verenigd Koninkrijk en Argentinië vier jaar eerder een korte oorlog voerden. Maradona nam in de kwartfinale Argentijnse wraak voor het verlies van de Malvinas met een slinkse 'hand van God' - een handsgoal - en een waanzinnig doelpunt waarvoor hij vanop eigen helft zowat elke Engelsman passeerde. In de halve finale speelde hij de Belgen helemaal tureluurs. Zijn match en twee goals van toen worden tot vandaag beschouwd als een van de allerbeste prestaties op een WK ooit.

De legendarische opwarming van Maradona

Maradona is ook architect van de meest legendarische opwarming ooit. Op 19 april 1989 - voor de terugwedstrijd van de halve finale van de Uefa Cup tussen Bayern en Napoli - toverde hij door minutenlang een balletje hoog te houden op de tonen van het nummer 'Live is life' van de Oostenrijkse band Opus. Met losse schoenveters. Enkele weken later won Maradona de Uefa Cup met Napels.

Ogen als stuiterballen

Zijn laatste opflakkering was op het WK in 1994. Hij werd er na een positieve drugstest weggestuurd. Dat was amper een verrassing nadat hij bij een wereldgoal met ogen als stuiterballen op de tv-camera's was afgestormd.

Nadien was er alleen het verval. Maradona zonk weg in lijf en psyche van een dikke dakloze, die alleen nog met dubbele tong sprak. Verslaafd bleef hij, ook aan geruzie in het voetbalwereldje. Zijn twee jaar als bondscoach was meer een aflaat voor de Argentijnen dan dat het nog ergens over ging.

2020 gaat niet alleen in de geschiedenisboeken in als het jaar van corona, maar ook als de overlijdensdatum van Diego Maradona, de acteurs Sean Connery en Chadwick 'Black Panther' Boseman, de Japanse modeontwerper Kenzo en de basketsuperster Kobe Bryant.

Por Una Cabeza van Carlos Gardel

Ook in de dood kon Maradona geen betere nationaliteit hebben. De Argentijnen, meesters in martelarendom, geven hem een plek in het schrijn naast de people's queen Eva Peron en tangokoning Carlos Gardel. Het wordt een rouwstoet van Buenos Aires tot Bariloche, van Salta tot Ushuaia. Adios, Diego.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud