‘Eddy Merckx is weer een start-up'

Jochim Aerts van Belgian Cycling Factory: ‘Eddy Merckx is een sterk merk en het is een grote meneer. Dat zal hij altijd blijven.’ ©Debby Termonia

Na jaren afwezigheid zit Eddy Merckx vandaag terug in het peloton in de Omloop Het Nieuwsblad. Het iconische fietsenmerk krijgt onder zijn nieuwe eigenaar Jochim Aerts een nieuwe impuls: het is sinds kort de hofleverancier van het Franse team AG2R.

Voor de Limburgse ondernemer Jochim Aerts wordt het een bijzondere dag. Met zijn racefietsenmerk Ridley is hij al meer dan tien jaar de materiaalsponsor van de Lotto-wielerploeg. En dit seizoen loodste hij ook de fietsen van Eddy Merckx - anderhalf jaar na de overname - terug binnen in het internationale wielerpeloton dankzij een akkoord met het Franse AG2R. Dat team, dat de Belgische wielrenner Olivier Naessens onder zijn vleugels heeft, maakt meteen ook kans op winst.

Belgian Cycling Factory

Opgericht in:  2000, door Jochim Aerts

Eigenaar van:  de fietsmerken Ridley, Eddy Merckx en Forza (onderdelen)

Vestigingen: Beringen en Moldavië

Eigenaars: Jochim Aerts (95%), LRM (5%)

Werknemers: 80

Verkochte fietsen: 33.000 (2018)

Omzet:

2017: 30 miljoen euro (-16%)

2018: 33 miljoen euro (+10%)

Ebitda: 1,2 miljoen euro

Nettoresultaat:

2017: -1,6 miljoen euro

2018: positief

Eigenaarswissels bij Eddy Merckx Cycles:

1980: Eddy Merckx richtEddy Merckx Cycles (EMC) op

2008: Joris Brantegem,de oprichter van Brantano

2014: Jan Toye, Brouwerij Palm

2017: Belgian Cycling Factory

 

Maar de lat ligt dit seizoen veel hoger. ‘Met de Franse wielrenner Romain Bardet dromen we stiekem van een gele trui in de Tour de France’, zegt Aerts, die zijn bedrijf herdoopte tot Belgian Cycling Factory.

Hij bouwde Ridley de voorbije twintig jaar gestaag uit tot een gevestigde waarde met 33 miljoen euro omzet. Het bedrijf opereert vanuit Beringen, waar het frames lakt en fietsen assembleert. Elke fiets die buitengaat, is anders. ‘We bewerken alles - van de framekleur tot de velgen - volgens de wensen van de klant’, luidt het. In het magazijn staan onder andere fietsen voor transport naar Oostenrijk, voor een verhuurcentrum op Mallorca en voor de winkel van de ouders van wielerprof Tim Wellens. ‘We verkopen intussen in 51 landen.’

Taipei

Terwijl Ridley jaar na jaar wielerfans inpalmde, kwam collega Eddy Merckx Cycles in de problemen. Dat de Quickstep-wielerploeg het merk in 2012 dumpte en inruilde voor Specialized kwam hard aan. De verkoop slabakte en de miljoenenverliezen bleven zich opstapelen, tot de Palm-familie Toye twee jaar geleden besliste de handdoek in de ring te gooien.

Aerts hapte toe. ‘Het kwam echt out of the blue’, vertelt hij. ‘De eerste gesprekken waren op een fietsbeurs in Taipei. Ik had meteen door, dit is the chance of a lifetime. Ik was vroeger ook fan van Eddy. Mijn eerste koersfiets op mijn 14de was van Eddy Merckx. Het is een sterk merk en een grote meneer. Hij zal dat altijd blijven.’ Drie maanden later was de deal rond. ‘Ik ben er zeker van dat enkele buitenlandse spelers meer wilden betalen dan wij, maar wij zijn Belgisch en dat was voor Jan Toye, de verkoper, ook belangrijk. Dat vind ik knap.‘

Met Eddy Merckx voegt Aerts een topmerk toe aan het eerder breed georiënteerde Ridley. De Ridley-modellen gaan van 600 tot 6.000 euro. Het Eddy Merckx-gamma begint bij 2.500 euro. Een topfiets voor Bardet kost al gauw 12.000 euro, met alles erop en eraan. ‘Het is de kracht van de benen die het grootste verschil maakt, maar met zo’n tijdritfiets win je op een uur gemakkelijk 6 minuten tegenover een fiets van 1.200 euro in de winkel’, zegt Aerts. ‘De aerodynamica, het comfort, de wegligging, de stuurbaarheid. Het is in niets te vergelijken.’

We gaan zeker niet gewoon een Ridley-fiets nemen en daar ‘Eddy Merckx’ op kleven. Dan zouden we Eddy oneer aandoen.
Jochim Aerts
Belgian Cycling Factory

Dat ook wielerliefhebbers vaak duizenden euro’s betalen voor een fiets voor hun wekelijkse zondagsrit, begrijpt hij maar al te goed. ‘Ik doe nog altijd 6.000 kilometer per jaar. En we blijven tenslotte allemaal een beetje competitief, ook in het weekend met onze makkers. Het stuurt gewoon beter, trekt gemakkelijk op, spaart vermogen uit.’

De verkoop van Eddy Merckx piekte op een bepaald moment op 10.000 stuks per jaar en daalde tot 5.000 stuks. Waar liep het fout?

Jochim Aerts: ‘De eigenaars die na Eddy Merckx zelf kwamen, zijn erin gevlogen zonder een duidelijk langetermijnplan. Ze kenden de fietsenbranche niet en hadden de technologische veranderingen niet in de vingers. Er zat geen lijn in. Sinds de overname door Diepensteyn is er wel een topingenieur uit Zwitserland aangetrokken. Die heeft goed werk geleverd.’

Hoe denken jullie dat recht te trekken?

Aerts: ‘Om te beginnen hebben we weer Eddy Merckx op de fiets gezet, in plaats van alleen Merckx. Dat heb ik nooit begrepen. Wat we zeker niet doen, is een Ridley-fiets nemen en daar ‘Eddy Merckx’ op kleven. Dan zouden we Eddy oneer aandoen. Eddy Merckx heeft een aparte look and feel en we voegen daar de expertise van Ridley aan toe. We willen zo in het segment vanaf 2.500 euro een geduchte concurrent worden van Pinarello (waar Team Sky en Chris Froome al jaren mee rijden, red.).’

Hebt u voor Eddy Merckx agressieve verkoopdoelstellingen opgelegd?

Aerts: ‘In 2018 hebben we niets verkocht, alleen wat voorraden die we hadden overgenomen. We hebben de tijd genomen om het product en de marketing op punt te zetten. We beginnen dus van nul. Eddy Merckx is eigenlijk weer een start-up. We zitten nu aan 120 Europese dealercontracten (tegenover 550 voor Ridley, red.). Reken voor dit jaar op 3 tot 4 miljoen euro omzet. Als we het goed aanpakken, kan dat snel naar 10 miljoen euro gaan, maar het zal altijd een premiummerk blijven voor een nichemarkt (de omzet van Eddy Merckx in 2017, het laatste volledige jaar, was 8 miljoen euro, red.). We beperken ons dit jaar tot vier modellen. In 2020 gaan we opnieuw stalen fietsen - waar Merckx voor bekendstond - produceren. Een racefiets, een hipsterfiets voor stadsmensen en een gravelfiets. De stalen frames maken we hier. Maatwerk in Beringen, met de hulp van een vriend van Eddy Merckx die al in de jaren 80 voor hem werkte. Overnames zijn zeker een mogelijkheid. Een premiummerk als Eddy Merckx voor mountainbikes zou me wel interesseren. Of een nichemerk in e-bikes. Maar dat is niet voor meteen.’

Welke rol speelt Eddy Merckx zelf nog in het beleid?

Aerts: ‘Hij is uiteraard onze ambassadeur. De tourstart in Brussel dit jaar zal heel wat teweegbrengen. Het is een unieke gelegenheid om zakenrelaties uit de hele wereld uit te nodigen om Eddy en de fabriek te zien en het circus van dichtbij mee te maken. Hij interesseert zich nog voor productontwikkeling en test de fietsen soms, maar hij haalt niet meer de vermogens om de limieten van de frames op te zoeken.’

Hoeveel kost zo’n samenwerking met AG2R eigenlijk?

Aerts: ‘Minder dan wat gangbaar is in het peloton. Met Ridley betaalden we Davitamon-Lotto 250.000 euro in 2005 boven op de 150 fietsen die we ter beschikking stelden. Dat liep uiteindelijk op tot 2 miljoen euro per jaar. Bij AG2R ligt het een pak lager. Het blijft veel geld, maar het is belangrijk voor de uitstraling.’

Die uitstraling zal des te groter zijn als Romain Bardet van AG2R - vorig jaar derde in de Tour de France - deze zomer in het geel in Parijs staat.

Aerts: ‘Daar dromen we inderdaad van. We zullen hem daarvoor de ultieme klim- en tijdritfiets leveren. Hij is hier onlangs een halve dag in de windtunnel geweest om zijn fiets en zijn positie op de fiets te optimaliseren. En vorige week zat onze aerodynamica-ingenieur nog in Frankrijk voor opmetingen voor een speciaal stuur. We hebben Bardet voor de tijdrit nu al een minuut cadeau gedaan tegenover zijn vorige fiets. En dan hebben we het nog niet over speciale kledij.’

Aerts had als tiener zelf de ambitie om profrenner te worden, maar begon op zijn achttiende in zijn garage fietsframes te lakken in opdracht van enkele fietsmerken. Tien jaar lang hield hij dat vol, tot zijn grootste klant hem liet vallen en een eigen laklijn opstartte. ‘Als jij zelf kan lakken, waarom zou ik dan geen eigen fietsmerk lanceren?’, dacht Aerts toen.

Met zijn vriendenkring uit het wielrennen sprong hij rond het jaar 2000 als een van de eersten op de groeiende populariteit van de aluminium frames. Aerts: ‘We hebben volledig de kaart van aluminium getrokken. Ik zeg niet dat we de eerste waren, maar we waren wel de eerste met een volledig gamma aluminium racefietsen.’ De fietsen sloegen meteen aan. Ridley heeft in ons land nog steeds een marktaandeel van 15 procent.

Buiten de Benelux blijft Ridley al bij al wel een kleine garnaal.

Aerts: ‘Dat ontken ik niet. We blijven wel groeien in de rest van Europa. In de VS ligt het grootste groeipotentieel. Trek en Specialized zijn daar koning en keizer. Ik weet dat en ben daar nuchter in, maar toch kunnen we daar iets betekenen. We zijn daarom een joint venture gestart om ter plekke à la carte te assembleren. De naam Eddy Merckx zal daar deuren openen, meer dan Ridley.’

Ridley is, op 2017 na, altijd winstgevend geweest...

Aerts: (onderbreekt) ‘We hebben toen een eerste keer een serieuze deuk gekregen. De piek van de racefietsenmarkt in 2013 en 2014 ligt achter ons. De hype in de VS en Azië stortte in elkaar. De verkoop daalde er in enkele jaren tijd met 50 procent of meer. Bovendien waren er de zorgen rond de brexit en ging een Amerikaanse klant met 120 winkels bankroet. Het zat toen op vele fronten tegen. In 2018 hebben we opnieuw winst gemaakt.’

Maar zelfs in de winstgevende jaren waren de marges dun. Is dat houdbaar?

Aerts: ‘We werken eraan. We merken bijvoorbeeld dat we de assemblage van fietsen in de lagere prijsklasse tot 1.200 euro niet rendabel krijgen, en zoeken daarom een partner in Oost- of Zuid-Europa. De vrijgekomen capaciteit in Beringen vullen we op met duurdere modellen van Eddy Merckx. Bovendien hebben we een zekere kritische massa nodig en moeten we naar minstens 50 of 60 miljoen euro omzet. Of je nu 30.000 of 50.000 fietsen verkoopt, een wielerteam sponsoren kost evenveel.’

Daar zit u nog ver af. Vorig jaar verkocht u maar 33.000 fietsen.

Aerts: ‘Dit jaar mikken we op 38.000, met Eddy Merckx erbij. Het orderboek ziet er goed uit. Trek verkoopt jaarlijks 1,5 miljoen en Specialized 800.000. Zij hebben de VS wel als thuismarkt, maar 100.000 is op termijn zeker niet onrealistisch.’

Elektrische fietsen worden bijzonder populair. Surfen jullie daarop mee?

Aerts: ‘Met Ridley brengen we dit jaar een elektrische racefiets, mountainbike en stadsfiets op de markt. We zijn misschien laat op het feestje, maar we zijn ook pas racefietsfabrikant sinds 2000. Dat was ook 70 jaar na de eerste. De e-markt staat niet stil en in het sportieve segment is er nog veel potentieel.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect

Gesponsorde berichten

n