analyse

Machtswissel bij Anderlecht valt in de plooi

Anderlecht is het duidelijkste voorbeeld van de vele clubs wier grote zwakte door corona genadeloos wordt blootgelegd. ©Photo News

Bij voetbalclub Anderlecht lijkt de teerling geworpen in de machtsstrijd tussen eigenaar Marc Coucke en het trio Wouter Vandenhaute, Karel Van Eetvelt en Vincent Kompany. Coucke zet een stap opzij, Vandenhaute en Kompany stappen in het kapitaal.

De strijd in het Lottopark gaat een nieuwe fase in. De tot sportbons vervelde oudmediabaas Wouter Vandenhaute neemt het voorzittersstokje over van eigenaar Marc Coucke, nadat Vandenhaute midden januari al aan boord was gekomen als externe adviseur bij de financieel kapseizende recordkampioen. De nieuwe operatie is de voortzetting van de paleisrevolutie die begin dit jaar in gang is gezet. In het kielzog van Vandenhaute trad Karel Van Eetvelt aan als CEO en kwam er een shake-up in de bestuurskamer.

Tegelijk stappen Vandenhaute en clubcoryfee Vincent Kompany in het kapitaal. Coucke, die met vennoot Joris Ide driekwart van Anderlecht bezit, blijft na de operatie meerderheidsaandeelhouder. Maar er wordt al sinds dag één van de intrede van Vandenhaute gefluisterd dat op termijn de volledige overname het doel is en dat daarover al afspraken zijn gemaakt. Dat er weinig momentum is voor een echte overname is een understatement. Anderlecht zit financieel in slechte papieren, nog meer sinds de coronacrisis.

Het verlies voor Coucke - hij betaalde bij de overname eind 2017 53 miljoen euro voor 62,5 procent - zou te groot zijn.  Dat bedrag is slechts een deel van zijn werkelijke investering. Coucke pompte tientallen miljoenen in de club om haar drijvende te houden, geld dat nodig was omdat Coucke onvoldoende doorhad hoe slecht de club er bij zijn overname financieel voorstond en ook door eigen beleidskeuzes. Kandidaat-investeerders zullen ook geen premie willen betalen voor Anderlecht, een virtueel bankroet merk, zeker nu de wereld afglijdt in een diepe financieeleconomische crisis.

Struikelblok

Vincent Kompany zou extra druk hebben gezet op Marc Coucke, met een mogelijke terugkeer naar zijn oude club Manchester City.

Vandenhaute ruimt een belangrijk struikelblok uit de weg voor een grotere rol bij Anderlecht. Hij verkoopt zijn makelaarskantoor Let’s Play, met Rode Duivel en ex-Anderlechtster Youri Tielemans als belangrijkste cliënt.

Vandenhaute moet verkopen, omdat het verboden is tegelijk actief te zijn als makelaar en direct verbonden te zijn met een club. Anderlecht moest zich na verschillende klachten van clubs al verantwoorden voor de vermeende dubbelrol van Vandenhaute bij de licentiecommissie. Die oordeelt of clubs aan de regels voldoen om uit te komen in het profvoetbal. Anderlecht kreeg uiteindelijk zijn licentie, maar er moest wel een signaal komen dat alle banden tussen een rol als clubleider en de makelarij zijn doorgeknipt. Zeker nu na een groot witwasschandaal over makelaars in ons voetbal, het vergrootglas op de koterij rond de grasvelden ligt.

Het machtsspel in de catacomben bij Anderlecht is keihard gespeeld. Coucke en Kompany konden niet meer door een deur. Coucke zou zich nog amper hebben laten zien op Neerpede, het trainingscentrum en operationele hoofdkwartier van Anderlecht, nadat Vandenhaute en diens operationele man Karel Van Eetvelt aan boord kwamen. Vandenhaute zou in de dagelijkse werking al stevig het roer in handen hebben genomen bij paars-wit.

Kompany zou extra druk hebben gezet op Coucke, met een mogelijke terugkeer naar zijn oude club Manchester City. De paars-witte aanhang zou Coucke helemaal hebben uitgekotst bij de perceptie dat de importbaas hun people’s prince de club uitjoeg. Alles samen werd het een full court press op Coucke door het nieuwe triumviraat bij paars-wit. Waarbij Coucke naar een plek aan de zijlijn verdween.
De clash speelt zich af op het dek van een schip dat zwaar slagzij heeft gemaakt. Paars-wit leed in het boekjaar 2018-2019 door een combinatie van omzetverlies en een kostenexplosie een recordverlies van 27 miljoen euro. Afgezet tegenover de zware verliezen en een torenhoge schuld van 95 miljoen euro, stond een dun eigen vermogen van 8,4 miljoen euro. Een spaarpot die er enkel nog was door een forse kapitaalinjectie van 27,3 miljoen, waarvan Coucke het gros voor zijn rekening nam en de minderheidsaandeelhouders de rest. Conclusie: de continuïteit van de club was enkel nog verzekerd door Couckes diepe zakken.

Extra cashinjectie

Het drama en de reden voor de extra cashinjectie is dat die vers aangevulde spaarpot alweer is weggesmolten. Het water heeft nu ook het dek bereikt door de coronacrisis. De rekeningen voor het seizoen 2019-2020 worden eind juni afgesloten, maar nu al staat vast dat de dieprode kleur van de boekhouding donkerder zal kleuren door het verlies van inkomsten wegens het voortijdig stopzetten van de competitie. Bovendien mist Anderlecht volgend jaar Europees voetbal en de bijbehorende miljoeneninkomsten.

De paradox is dat de coronacrisis het zinkende Anderlecht onverwacht een boei toewerpt.

Daardoor blijft probleem nummer één overeind: Anderlecht leeft zwaar boven zijn stand met de kostenstructuur van een club die meedraait aan de Belgische top en de Europese subtop. Maar de inkomsten volgen dat zakenmodel niet meer, omdat Anderlecht een Belgische middenmotor is geworden. Gevolg: nog meer gaten in de al lekke boot, die Coucke steeds weer moest dichten. Er was niet alleen de kapitaalsverhoging van 27 miljoen, hij wierp de club ook een extra kredietlijn van 22 miljoen toe en er is sprake van nog eens zowat 15 miljoen om de licentiecommissie te overtuigen. Dat alles tikt aan tot meer dan 100 miljoen.

De paradox is dat de coronacrisis het zinkende Anderlecht onverwacht een boei toewerpt. Precorona was de club in opperste staat van paniek over de nieuwe regels voor financiële fairplay (FFP), die eind volgend seizoen van kracht worden in het Belgische voetbal. Die FFP, die erop neerkomt dat clubs niet meer mogen uitgeven dan ze door hun dagelijkse werking binnenkrijgen, stopt clubs in een budgettair keurslijf. Clubeigenaars kunnen niet zonder verpinken hun beurs opentrekken.

In de penarie

De algemene regel is dat clubs bij de financiële beoordeling volgend jaar maximaal 5 miljoen euro verlies mogen melden over de jongste twee seizoenen. Naast dat plafond is wel een kapitaalsverhoging van 30 miljoen toegestaan. Op basis van door de voetbalbond gepubliceerde data zou Anderlecht voor 2019-2020 zowat 9 miljoen winst moeten maken om in regel te zijn. Bij de club is te horen dat het een mirakel zal zijn onder de 27 miljoen van vorig jaar te blijven. Alleen: corona verandert alles. Zo veel profclubs zitten in de penarie dat de FFP-regels minstens één seizoen de koelkast in gaan, en Anderlecht een hall pass krijgt.

Anderlecht is het duidelijkste voorbeeld van de vele clubs wier grote zwakte door corona genadeloos wordt blootgelegd. Postcorona moet Anderlecht structureel sneller, slanker, leniger worden. Voor zijn poging om naar de top terug te keren zijn twee scenario’s mogelijk: of het probeert zich zonder veel extra cashboost met slim beleid vanuit de middenmoot terug te knokken. Of de club krijgt vanuit de bestuurskamer een financiële trampoline die paars-wit in één keer naar de top probeert terug te katapulteren. Alles wijst erop dat het extra financieel infuus er snel komt.


Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud