‘Met een ezel win je geen koers'

Biskit is klaar voor de race. ©Thomas De Boever

Op Waregem Koerse sloegen de 40.000 bezoekers gisteren weer vrolijk aan het gokken. Maar ook op de piste zelf wordt geld verdiend. Twee ondernemers over hun investeringen in renpaarden. ‘Het is een hobby, ja, maar wel een waar je een mooi rendement op kan halen.’

Marc De Cock vloekt. Hoewel hij wist dat hij met Biskit niet een van zijn beste paarden aan de start van de eerste race van de dag had gebracht, eindigde hij toch pas twaalfde. Hij had stilletjes op een top drie-plek gehoopt. De Cock, in een stijlvol blauw-rood jockeypak, druipt van het zweet. ‘Ja, ook achteraan in zo’n karretje is dit hard werken. Je moet aan 55 kilometer per uur enorm alert zijn.’ Op zijn helm staat de naam van het bedrijf waarvan hij eigenaar is: Cock’s Fresh. Later op de dag rijdt hij nog eens. Maar zijn echt goede paarden laat hij besturen door professionele jockey’s. Want er staat veel geld op het spel.

De eigenaar van het vleesbedrijf uit Sint-Niklaas, goed voor een omzet van 75 miljoen euro, heeft 15 paarden in bezit. ‘Ik blijf een ondernemer, het commerciële speelt altijd mee. Dus probeer ik er iets aan te verdienen ook.’ In eerste instantie gebeurt dat door te winnen. Vooral in Frankrijk, nog steeds het mekka van de paardensport, kan het prijzengeld behoorlijk oplopen. ‘We hebben er net zeven weken gelopen, en toch een mooie 150.000 euro opgestreken.’

Op Waregem Koerse moest normaal ook een van de tien paarden van projectontwikkelaar Alain Cloet in actie komen. Maar zijn geselecteerd paard raakte vorige week geblesseerd. Cloet is de eigenaar van het vastgoedkantoor SeaCoast uit Nieuwpoort, en kan zowel in de jumping als de draf een mooi palmares voorleggen. Maandag won hij nog in Oostende, en in de jumping werd een van zijn paarden zowel Belgisch als wereldkampioen. Cloet investeerde al 2 miljoen euro in de aankoop van paarden. ‘Mijn redenering: met een ezel win je geen koers. Ik ga enkel voor kwaliteit. Het is zoals bij het wielrennen en voetballen: de echte toppers blijven hun waarde behouden. En omdat je vaste kosten gelijk blijven, besteed je je geld dus beter aan de besten.’

De internationale toppaarden kosten al snel enkele honderdduizenden euro’s, maar in België zijn goede paarden te vinden voor 5.000 tot 10.000 euro. ‘Het komt erop aan om via je netwerk goed uit je doppen te kijken’, zegt De Cock. ‘Dan kan je echt koopjes doen. Een van mijn betere paarden heb ik kunnen kopen voor 3.000 euro. En in twee jaar tijd hebben we er voor bijna 100.000 euro prijzengeld mee opgestoken. Niet al mijn paarden zijn zo’n groot succes, maar ik vind dat wel niet slecht als investering.’

Helemaal lucratief wordt het als een paard uitgroeit tot een prestigieuze dekhengst. De Cock: ‘Voor een dek, zo heet de kunstmatige bevruchting, betaal je tot 25.000 euro. Per beurt, jawel. Goede hengsten doen zo’n honderd dekken per jaar. Er zijn er die de volgende drie tot vier jaar al helemaal volboekt zijn. Als een van je paarden tot zo’n topper uitgroeit, is het net alsof je de loterij gewonnen hebt.’

Passie

Passie

De paardensport is trouwens niet de enige lucratieve hobby van de ondernemer. De Cock is ook actief als duivenmelker. Net zoals hij samen met zijn broer de slagerij van zijn grootvader en vader uitbouwde tot een vleeswarenfabriek met een modern distributiecentrum, bracht hij ook de familiehobby van de duiven tot een hoger niveau. Hij richtte de Race Pigeons Farm op, waarmee hij prijswinnaars opkoopt en toekomstige winnaars opkweekt.

De parallellen met de paardensport zijn legio. Het gaat om een professionele markt waar geld mee te verdienen valt. Ook topduiven veranderen soms voor 100.000 euro van eigenaar.

Is daar nog tijd voor, naast het leiden van een bedrijf? ‘Dat paardrijden valt goed mee. Ik heb slechts een paar keer getraind, het is vooral een kwestie van techniek. De meeste tijd kruipt in het aankopen en verkopen. Maar met mijn jarenlange ervaring en door het feit dat ik omringd ben door goede mensen, lukt me dat wel.’

Ook Cloet druipt van de passie als hij het over de sport heeft. ‘Weet je wat het mooie is? Dat die beesten niet kunnen praten. Ze kunnen ons ’s morgens niet vertellen of ze zich goed voelen, of dat ze een dipje hebben. Het blijft aan ons om in te schatten of ze goed zullen presteren of niet. Daarom sta ik tijdens elke wedstrijd nog steeds stijf van de adrenaline.’

Netwerken

Voor de vastgoedontwikkelaar is ook het netwerken belangrijk. ‘Net zoals in de loges van een voetbalploeg of bij de koers ontmoet je gelijkgezinden. En de essentie van business blijft: de juiste mensen leren kennen. Op renbanen of jumpings krijg ik het zo snel te horen als iemand een stuk grond wil verkopen, of een andere op zoek is naar een investering.’

Na een jarenlange daling van de populariteit ziet De Cock een kentering in de paardensport. ‘Jonge mensen blijven geïnteresseerd in paarden. En een evenement als Waregem Koerse doet enorm veel aan de belangstelling. Vergeet niet dat hier 40.000 man aanwezig is. Ik geloof echt in een heropleving van de sport.’

Terwijl het Waregemse publiek onder het getoeter van fanfares en met de nodige drank in de feeststemming opgaat, begint De Cock aan zijn laatste race van de dag. Ook die eindigt in mineur. Hij eindigt pas zesde. En Laurier Dag, zijn toppaard bereden door een professionele jockey, wordt gediskwalificeerd. ‘Dat is koers. Je kan niet elke keer winnen,’ verbijt hij zich terwijl hij de modder van zijn gezicht veegt. ‘Volgende keer beter. En voor de waarde van mijn paarden is dit niet zo’n grote tegenslag: die bewijzen zich wel op lange termijn.’

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect