portret

Mogi Bayat, de spin in het voetbalweb

Met een vinger in zowat elke deal die wordt gesloten, is Mogi Bayat incontournable in het Belgische voetbal. Zelfs voor wie hem liever kwijt dan rijk is.

'Operatie Propere Handen', zo wordt woensdag 10 oktober nu al gedoopt in de sportpers. Het federaal parket is met man en macht bezig aan een operatie die zowel financiële fraude als matchfixing omvat. Centraal in dat onderzoek staat de man die wel eens de machtigste makelaar van België wordt genoemd: de Frans-Iraanse zakenman Mogi Bayat.

Rond Bayat hangt al jaren een parfum van schimmigheid. Maar voorlopig bleef dat bij geruchten, iets wat Bayat zelf steevast afdeed als jaloezie. ‘Gandhi en Kennedy werden ook gehaat’, zei hij ooit bloedserieus in een interview met De Tijd. Maar het federaal parket heeft nu schijnbaar wel een smoking gun gevonden, getuige de arrestatie van Bayat. 

Obbi Oulare bij zijn voorstelling bij Standard. Ook daar werkte Bayat zich tussen. ©BELGA

Dat er uit dat onderzoek naar financiële fraude door Bayat en collega-makelaar Dejan Veljkovic (de ex-manager van onder andere spits Milan Jovanovic) nog andere zaken aan het licht komen - er is sprake van matchfixing - zegt iets over hun status in het Belgische voetbal. Wie jaagt op de spin, ziet de rest van het web trillen. 

Brede grijns

Wie het Belgische voetbal een beetje volgt, kent het beeld: Bayat die met een brede grijns poseert naast een speler die hij naar een nieuwe club heeft geloodst. De afgelopen transferperiode kon de flamboyante zakenman weer een hoop van die plaatjes aan zijn collectie toevoegen.

Naar goede gewoonte raasde de Frans-Iraanse zakenman als een wervelwind door het Belgische voetbal. Bayat deed zijn reputatie als de ‘hardest working man in football business’ alle eer aan. Met onder andere de transfers van Club Brugge-spits Anthony Limbombe naar Nantes, Charleroi-spits Kaveh Rezaei naar Club Brugge en Watford-spits Obbi Oulare naar Standard op zijn conto, was Bayat andermaal prominent aanwezig.

Waar zijn concurrenten liever vanuit de luwte werken, klopt Bayat zich graag publiekelijk en uitgebreid op de borst.

Die extreme zichtbaarheid is atypisch voor de makelaardij. Waar zijn concurrenten liever vanuit de luwte werken, klopt Bayat zich graag publiekelijk en uitgebreid op de borst. Een gedrag dat vaak wrevel opwekt, maar daar trekt de zakenman zich geen zier van aan. De talrijke transfers leveren hem royale inkomsten op. Via zijn Belgische vennootschap Creative & Management Group keerde Bayat zichzelf vorig jaar een gul dividend uit van 7,8 miljoen euro.

Met een totale nettowinst van 8,6 miljoen euro over de voorbije vijf jaar kan de voetbalspin zich dat permitteren. Alleen al de laatste twee jaar wist hij zijn rendement op te krikken tot 2,7 miljoen euro op jaarbasis. De activazijde van zijn balans bestaat voor twee derden uit pure cash: 7,5 miljoen euro. Vorig jaar verwierf Bayat ook een mandaat in de Luxemburgse vennootschap International Sports and Football Management, maar het is onduidelijk waarvoor dat vehikel dient.

Altijd prijs

Die grote visibiliteit is niet het enige aspect waarin Bayat een buitenbeentje is in de voetbalwereld. Zijn manier van werken is dat ook. Waar de klassieke voetbalmakelaar een vaste portefeuille spelers heeft, werkt Bayat meer vanuit de noden van de clubs waar hij nauw mee samenwerkt. Heeft een van die teams een verdedigende middenvelder nodig? Dan komt Bayat even later met een resem opties op de proppen. Altijd prijs.

Daarnaast beschikt hij volgens insiders over een buitengewoon talent om zich schijnbaar vanuit het niets in transfers te mengen. Gebeuren er deals bij clubs of rond mensen met wie hij nauwe banden onderhoudt? Dan is de kans groot dat de betrokkenen langs Bayat moeten passeren.

Neem nu de deal die Obbi Oulare afgelopen zomer naar Standard bracht. Oulare werkt in principe samen met Peter Verplancke, die samen met collega Jacques Lichtenstein het managementkantoor Eleven Management runt. Maar als de deal wordt getekend, is plots Bayat van de partij, wellicht wegens diens goede band met de verkopende club Watford en zijn link met de Standard-coach Michel Preud’homme. Dat Eleven Management niet blij is met de extra man om de tafel, is duidelijk. Lichtenstein post even later een foto van de contractondertekening op zijn Instagram, waar Bayat is uitgeknipt. ‘Proficiat Obbi, bedankt Standard en uitstekend werk van mijn partner en vriend Peter Verplancke’, luidt het onderschrift droog. Van Bayat geen spoor.

Gebeuren er deals bij clubs of rond mensen met wie hij nauwe banden onderhoudt? Dan is de kans groot dat de betrokkenen langs Bayat moeten passeren.

Pozzo

Door zijn vele deals en de tamtam die hij daar zelf rond maakt, is het gemakkelijk te denken dat Bayat een dominante positie heeft in het makelaarswereldje. Maar kenners relativeren zijn internationale invloed. Hij mag dan bijzonder actief zijn in België, internationaal is hij een kleine garnaal, klinkt het.

Bayat werkt vaak samen met het Engelse Watford en het Italiaanse Udinese, beide eigendom van de flamboyante Italiaan Giampaolo Pozzo. Hij timmert ook aan de weg in Frankrijk, waar hij nauwe banden onderhoudt met het FC Nantes van de Pools-Franse Waldemar Kita. Maar in vergelijking met het netwerk van bijvoorbeeld de Belgen Christophe Henrotay of Didier Frenay is dat eerder klein bier.

Coucke

Mogi Bayat loodste Anthony Limbombe afgelopen zomer naar bevriende club Nantes. ©Photo News

In België is Bayat ondanks zijn schimmige reputatie wel redelijk incontournable, een positie waar niet iedereen onverdeeld gelukkig mee is. Toen Anderlecht vorig jaar werd overgenomen, was de nauwe band met Bayat een van de eerste dingen die de nieuwe eigenaar Marc Coucke aan banden legde. Die zou volgens ingewijden een hekel hebben aan de manier van werken van Bayat en grote vragen hebben bij de commissies die hij er jaren opstreek.

Maar alle voornemens ten spijt, ging ook Anderlecht deze transferperiode opnieuw aankloppen bij Bayat. Voor paars-wit speelde hij het onmogelijke klaar. Hij wist de dure maar matig spelende Poolse aanvaller Lukasz Teodorczyk voor een aardige prijs te slijten aan Udinese, een van de buitenlandse clubs in zijn netwerk. Coucke mag dan niet door een deur met Bayat kunnen, de miljardair is opportunistisch genoeg om zo’n deal niet te laten liggen.

Limbombe

Ook Club Brugge probeerde eerder al eens de banden met Bayat door te knippen. Maar ook daar wist Bayat zich weer binnen te werken. Bijvoorbeeld voor Anthony Limbombe bracht Bayat soelaas, zelfs nadat die een transfer naar Engeland door zijn exorbitante looneisen had zien afspringen. Waar iedereen hem onverkoopbaar achtte, loodste Bayat hem alsnog binnen bij Nantes. Iedereen in het wereldje wist het ondertussen. Zit je met hopeloos geval, dan kan je het nog altijd bij Bayat proberen.

Het ziet ernaar uit dat het Belgisch voetbal, dat qua professionalisering van de makelaardij zwaar achterop hinkt op buitenlandse competities, nu eindelijk voor een ander model zal moeten kiezen. Al wie van het Belgische voetbal een moderne business wil maken, onthaalt Operatie Propere Handen op gejuich. 

Lees verder

Advertentie
Advertentie