Techsector zoekt allochtone vrouwen

My Le Truong, Moumita Basak en Shadia Nasman. ©Jonas Lampens

De programmeerschool BeCode gaat honderden vrouwen technologische skills bijbrengen. BeCode mikt expliciet op migrantenvrouwen, een groep die grotendeels onzichtbaar is op de arbeidsmarkt.

Een figuur gemaakt uit groene post-its aan de muur, jonge mensen die zich in groepjes over computers buigen, een prikbord met namen dat leest als de who’s who van de Gentse techscene: wie binnenstapt in de kantoren van BeCode kan niet vermoeden dat dit een klaslokaal is.

Dat is precies wat BeCode beoogt: mensen zonder technische achtergrond in zeven maanden de basis van het programmeren, voldoende om onmiddellijk aan het werk te kunnen gaan, bijbrengen. Met succes: 80 procent van de afgestudeerden vindt een stabiele job. De afgelopen drie jaar heeft BeCode in België 870 studenten opgeleid. De meesten zijn schoolverlaters, langdurig werklozen of mensen met een migratieachtergrond.

Vandaag is het publiek jong en overwegend mannelijk. Daar wil de organisatie verandering in brengen. Nu al is een kwart van de cursisten vrouw. ‘Dat is dubbel zoveel als in andere IT-opleidingen’, zegt CEO Karen Boers trots. Met gerichte campagnes en rekrutering wil de organisatie dat aantal de komende jaren opdrijven tot de helft. Op dit moment zwaaien bij BeCode 500 studenten per jaar af. Op termijn moet de helft daarvan een vrouw zijn, van wie 125 met een migratieachtergrond.

Hoofddoek

Boers gelooft dat ze die groep, met de juiste aanpak, warm kan maken voor een carrière in de IT-sector. ‘Het is niet noodzakelijk het imago en een salariswagen dat hen charmeert, maar wel het aanbod om veel van thuis en flexibel te werken.’ Dat maakt de combinatie met een gezin haalbaarder. Een hoofddoek of onvolmaakte kennis van het Nederlands vormen voor heel wat functies in de IT geen probleem. ‘We willen nu onderzoeken hoe we die groep nog beter kunnen bereiken en overtuigen’, zegt Boers. ‘Gent is daarvoor het perfecte labo.’

Een aantal bedrijven uit het Gentse, zoals In the Pocket, Aaltra, Entity One, DocByte, Duke&Grace maar ook het thuiszorgbedrijf Solidariteit voor het Gezin, engageren zich mee in het project. Studenten en bedrijven die stages aanbieden of die vrouwen willen rekruteren, krijgen coaching van Voka.

Niet de salariswagen, maar het aanbod om vaak van thuis en flexibel te kunnen werken charmeert de allochtone vrouwen.
Karen Boers
CEO BeCode

‘De interesse in de sector is groot’, zegt Geert Moerman, voorzitter van Voka Oost-Vlaanderen. ‘Hier zit de grootste start- en scale-upscene van Vlaanderen. De vraag naar IT’ers is groot. Bedrijven kunnen werknemers van elkaar blijven afsnoepen, maar dat is een eindig verhaal. We moeten op zoek naar nieuw bloed. Hier zit een grote doelgroep die amper wordt aangesproken.’

Een derde van de werklozen in Vlaanderen is van vreemde origine. Heel wat migrantenvrouwen zijn zelfs niet ingeschreven als werkzoekende, wat betekent dat ze onzichtbaar zijn op de arbeidsmarkt. Voor vrouwen uit de Maghreblanden en het Midden-Oosten kan dat oplopen tot 60 procent. Het is in die pool ‘inactieven’ dat BeCode hoopt te werven.

Hoe het komt dat in ons land zo weinig allochtone vrouwen werken, is niet helemaal duidelijk. Verklaringen als het gebrek aan talenkennis of verkeerde scholing volstaan niet helemaal. In de dienstenchequesector zijn Turkse en Marokkaanse vrouwen weinig actief, in tegenstelling tot vrouwen uit Oost-Europa. ‘Bepaalde groepen migreren om dat werk te kunnen doen, maar de bestaande reserve vindt de weg naar die jobs niet’, zegt arbeidsmarktdeskundige Ive Marx (UAntwerpen).

Ook de zorg voor de kinderen is niet de verklaring. Onderzoeker Karel Neels (UAntwerpen): ‘Uit onderzoek weten we dat de impact van het krijgen van een kind even groot is bij Vlaamse als bij allochtone vrouwen.’ Hij wijst ook op het beperkt aantal plaatsen in de kinderopvang. ‘Als de Vlaamse regering in het regeerakkoord zegt dat ze wil inzetten op kinderopvang om meer vrouwen aan het werk te krijgen, en tegelijk bevestigt dat ouders die werken voorrang krijgen, stuur je een gemengd signaal. Zo wordt het vrouwen die via interimarbeid op heel korte termijn jobs met onregelmatige uren aangeboden krijgen, heel moeilijk gemaakt.’

Neels waarschuwt daarom niet alleen in te zetten op opleiding. ‘Dan krijg je alleen beter opgeleide werklozen. De succesvolste trajecten naar werk zijn formules waar het bijschaven van competenties gekoppeld wordt aan stages of het opdoen van ervaring op de werkvloer.’

BeCode probeert die valkuilen te ontwijken. De opleiding is erkend door de VDAB, waardoor de cursisten minder moeten betalen voor kinderopvang en ze een vergoeding krijgen om zich naar de opleiding te verplaatsen.

Door een goede selectie - kandidaten worden getest op logisch inzicht en motivatie - is de uitval in de opleiding vrij laag, zo’n 15 procent. ‘Iedereen met een minimum aan logica kan leren programmeren’, zegt Boers. ‘Maar je moet het wel willen.’

My Le Truong (34)

My Le Truong ©Jonas Lampens

‘Ik had een goede job en een fijne carrière in Vietnam. Toen ik een Belgische man tegengekomen ben, nam mijn leven een bocht van 180 graden. Ik ben weer van nul begonnen.’

Truong studeerde psychologie maar ze werkte in de IT-sector. ‘Ik heb tien jaar in de backoffice van een Japans bedrijf gewerkt, als brug tussen de ontwikkelaars en de klanten. Het verschil is dat ik nu aan het leren ben hoe ik die problemen zelf kan oplossen.’ Ze woont sinds twee jaar met haar man in Torhout en na een cursus Nederlands schreef ze zich in voor BeCode, maar ze kreeg een kindje en onderbrak haar opleiding een paar maanden. Het leren programmeren bevalt haar. ‘Ik denk dat dit heel geschikt is voor vrouwen. Je moet precies en geduldig zijn.’

Ze kijkt ernaar uit in ons land te werken. Ze bezocht al een marketingbureau van een vriend van haar man. ‘Werknemers konden zeggen dat ze het ergens niet mee eens waren, en de baas reageerde daar heel kalm op en dan werd met argumenten gediscussieerd. I like that style. In Vietnam zegt je baas: doe dit, tegen dan. Tegenspreken bestaat niet.’

Ze wil haar Nederlands nog verbeteren. ‘Ik spreek het thuis wel met mijn man, maar op het werk zeg je andere dingen. En ik heb veel moeite met het dialect. Als mensen mooi Nederlands spreken, kan ik volgen. Maar als ze onder elkaar beginnen, versta ik er niets meer van.’

Shadia Nasman (31)

Shadia Nasman ©Jonas Lampens

Drie jaar geleden ontvluchtte Shadia Nasman met haar man en twee kinderen de Palestijnse gebieden. Ze studeerde in Palestina voor programmeur en websitebouwer en werkte voor de helpdesk van een netwerkbedrijf. ‘Het probleem bij de zoektocht naar werk is dat mijn diploma dateert uit 2012, mijn kennis was achterhaald. De IT-sector evolueert razendsnel, ik heb hier in een paar maanden heel veel bijgeleerd. Door de manier van lesgeven kan je hier zo snel en zo veel leren als je wil.’

Nasman hoopt te kunnen werken als websitebouwer. Op dit moment is ze vooral bezig met het zoeken van een goede stageplek. Ze kon via de VDAB Digipolis bezoeken, de IT-dienstverlener die voor Gent en Antwerpen werkt. ‘Het lijkt me leuk om daar stage te kunnen lopen, de mensen gingen op een prettige manier met elkaar om. Je kon niet zien wie de baas was, dat heb ik moeten vragen. Ik denk wel dat we een goede kans hebben om daarna werk te vinden, we leren toch een knelpuntberoep?’

Haar man is netwerkbeheerder, hij leert Nederlands om een job te kunnen vinden. ‘Hij steunt mij heel erg. Dat is niet zo evident in mijn cultuur. Het is een intensieve opleiding, ik zie mijn kinderen maar twee uur per dag. Arabische mannen vinden het vaak niet leuk dat hun vrouw lang van huis is. Ik denk dat dat de reden is dat ik hier in de opleiding in Gent nog geen enkele Arabische vrouw ben tegengekomen.’

Moumita Basak (31)

Moumita Basak ©Jonas Lampens

‘Ga je ons afschilderen als beginners? We hebben best al wat bereikt, hoor. Als ik met vrienden met een job spreek, dan doen we hier eigenlijk precies hetzelfde: we krijgen elke dag nieuwe projecten, we werken in team en zoeken samen naar oplossingen.’

Toen haar man twee jaar geleden een job aangeboden kreeg bij de consultant Accenture in Brussel, verhuisde Moumita Basak mee naar België. Zelf studeerde ze hrmanagement en financiën en verzekeringen. In India werkte ze onder andere voor Microsoft. ‘Programmeertalen als htms en css kende ik al, maar ik had er nooit mee gewerkt’, zegt ze. Ook als recruiter voor een multinational heeft ze ervaring.

Ze zocht in ons land naar een job, maar struikelde over de taal. ‘Dat baart me wel zorgen, want ik had de juiste ervaring maar mijn Nederlands is nog niet goed genoeg. Het is onrealistisch nieuwkomers te vragen op korte termijn vloeiend Nederlands te spreken, maar dat is helaas vereist voor de meeste jobs.’ Nu leert ze programmeren, en ze is enthousiast. ‘Dit is de ideale manier om de markt hier te leren kennen, en om mij goed voor te bereiden op de volgende stap in mijn carrière.’

Haar man is enthousiast over zijn nieuwe werkplek. ‘Ik hoor dat hier op het werk weinig achterbaksheid is, mensen zeggen rechtuit wat ze denken zodat je daaruit kan leren.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect

Gesponsorde berichten

n