interview

‘Ik heb geen spaargeld. Mijn bedrijf is mijn pensioen'

'Ja, ik leef in een cocon. Maar ik zou het niet anders willen', zegt ondernemer Davy Kestens. ©Debby Termonia

Amper 28 is hij en hij staat aan het hoofd van een succesvol Silicon Valley-bedrijf dat net 20 miljoen dollar heeft opgehaald en dat onder meer Uber, Delta Airlines en Netflix als klant heeft. De Limburger Davy Kestens is gek op het ‘exclusieve leven’ dat hij leidt. Maar: ‘Ik heb een hekel aan materiële dingen.’

‘Kunnen we Skypen, mijn belkrediet is op?’ Zo knullig klonk Davy Kestens vijf jaar geleden, hij was toen 23, toen we hem telefonisch probeerden te interviewen over het eerste miljoen dollar dat hij in Silicon Valley had opgehaald. Zijn start-up heette toen nog Twitspark, dat bedrijven software aanbood waarmee ze reacties, kritiek, vragen en suggesties op Twitter konden opsporen en beantwoorden. Vandaag heet datzelfde bedrijf Sparkcentral en is het een bloeiend techbedrijf met 100 werknemers, grote corporate klanten en een kapitalisatie van bijna 40 miljoen dollar.

Ik wil emoties en logica uit elkaar houden. Alles is business. Ik wil zelfs geen spelletje Monopoly verliezen.
Davy Kestens
CEO Sparkcentral

Maar de software doet nog steeds hetzelfde, zij het dan op alle sociale media, tot en met de eigen websites en apps van bedrijven toe. Ze zorgt ervoor dat grote consumentenbedrijven als Uber, Netflix , Delta Airlines en Western Union in staat zijn om de onlinecommunicatie met hun miljoenen klanten op te volgen. ‘De generatie die nu opgroeit, verwacht dat een bank, een energiebedrijf of een luchtvaartmaatschappij met haar klanten communiceert via de sociale media. Niet meer via telefoon - het duurste kanaal! - of e-mail, maar via Facebook Messenger, WhatsApp, Snapchat, Twitter of mobiele apps. We willen die bedrijven daarbij helpen.’ De Limburgse school-drop-out mag dan al de zelfverzekerdheid van een Silicon Valley-ondernemer ademen, hij lijkt nog steeds even onthecht als toen. We ontmoeten hem op de Hasseltse Corda Campus, vanwaaruit hij met 20 miljoen dollar vers kapitaal na de VS ook Europa en Azië wil veroveren.

Staat u af en toe nog stil bij wat u de voorbije vijf jaar met Sparkcentral is overkomen?
Davy Kestens: ‘Typisch voor een rollercoaster is dat je er niet bij stilstaat. Mijn leven in hotels, restaurants en vliegtuigen is het nieuwe normaal geworden. En ik vind het nog fijn ook. Omdat ik dat leven al leid van meteen na mijn studies, kan ik niet echt vergelijken. Ik weet niet hoe het is om werk te zoeken, een huis te kopen in Vlaanderen, kindjes te hebben.’

‘Dat heeft ook wel iets triests. Ik was onlangs op een klasreünie, en na een halfuur ben ik het afgetrapt. Ik kon niet meepraten. Kindje, twee weken Costa del Sol, 20 euro opslag gekregen, huis gekocht. Mijn vrienden zijn gemiddeld 35 tot 40 jaar, daar heb je andere gesprekken mee. Je praat met hen over human resources, investeringen, marketing. In de VS heb ik adviseurs die zelf een bedrijf runnen met een omzet van 5 miljard dollar. Ja, ik zit dus in een cocon, maar ik zou het niet anders willen.’

Sparkcentral

 > Opgericht door Limbuger Davy Kestens (28) in 2011.

Medewerkers: 100.

Omzet: niet bekend, maar is ‘elk jaar al verdubbeld’.

Vestigingen: in Silicon Valley, Austin, Philadelphia, New York en Hasselt.

Klanten: Delta Airlines, Uber, Western Union, Zappos, T-Mobile, Emirates, Netflix. In België is Brussels Airlines klant en lopen proefprojecten bij enkele grootbanken.

Aandeelhouders: LRM, Split Rock Partners, Jackson Square Ventures, Group MC, Founders Fund, The Social Capital Partnership, Davy Kestens en management.

> Totaal durfkapitaal na vier rondes: 37,5 miljoen dollar (35 miljoen euro).

 

Zijn er zaken die u echt storen in die wereld buiten u?
Kestens: ‘Het gezanik over pietepeuterige zaken. Sommige mensen hier in Vlaanderen zitten echt wel in een kerktorenmentaliteit. En maar klagen over zaken die totaal niet belangrijk zijn. Mensen houden ook zo sterk rekening met wat anderen van hen vinden, terwijl het eigenlijk niet uitmaakt. Een vriend die al jarenlang klaagt over het feit dat hij nooit promotie krijgt, sloeg onlangs een kans daartoe af. Omdat hij zich zorgen maakte over wat zijn collega’s zouden denken. Daar praat ik niet meer mee. Een ander voorbeeld: de universiteit wordt 100 euro per jaar duurder, en dan leuteren ze daar op Studio Brussel en elders urenlang over. Ik kom dan net uit een land waar studenten moeten gaan werken om 75.000 dollar te betalen voor een jaar unief.’

Maakt u zich druk om bepaalde zaken in de Verenigde Staten?
Kestens: ‘Zeker. Neem nu de gemiddelde Amerikaan. Doordat hij nooit in het buitenland is geweest, bekijkt hij alles buiten de VS als achterlijk. Die vraagt zich af of we hier in Brussel wel internet hebben. Onze productdirecteur denkt dat het in Dubai vol terroristen zit. Die navelstaarderij van de Amerikanen is wel wat debiel. Ons tegen de rest van de wereld. Ze nemen gewoon aan wat Fox News hen vertelt over de wereld. Ik ben ook enorm bang over wat de nieuwe president Donald Trump van plan is en over de boodschap die hij brengt. Hij heeft enorm veel loze en onmogelijk uitvoerbare beloftes gemaakt.’

Amerikanen zijn dus wat wereldvreemd. Silicon Valley is ook niet bepaald de echte wereld.
Kestens: ‘Silicon Valley is het Versailles van de 21ste eeuw. Toen was het een exclusieve plek waar kunstenaars en filosofen samenkwamen, experimenteerden en waar nieuwe gedachten ontstonden. Alle gedragingen en attitudes die je nu in Silicon Valley ziet, zijn een voorafspiegeling van hoe de wereld er binnen enkele jaren gaat uitzien, daar ben ik van overtuigd. Hoe mensen er betalen, zich verplaatsen, met elkaar communiceren, de service die je er krijgt, dat zal een nieuwe wereld forceren. Disruptie dus.’

Hoe ziet uw dag eruit in Silicon Valley?
Kestens: ‘Ik wou dat ik kon zeggen dat er een patroon in zit, maar dat is niet zo. Soms neem ik een hele voormiddag de tijd om uitgebreid te ontbijten en wat te lezen, en ga ik pas tegen de middag naar kantoor. Maar er zijn ook dagen waarop ik om 5 uur ’s morgens op kantoor zit, met een gigantische jetlag. Mijn vriendenkring beperkt zich tot een klein groepje mensen met exact dezelfde levensstijl. Je ziet elkaar in een coffeebar of een luchthaven. Je holt van de ene vergadering naar de andere, vliegt van het ene land naar het andere, vaak zo’n twee tot vier keer per week.’

Ik ben enorm bang over wat de nieuwe Amerikaanse president van plan is. Hij heeft veel loze en onmogelijk uitvoerbare beloftes gemaakt.

‘Dat lijkt misschien glamoureus, maar het betekent weinig tot geen slaap, je familie of geliefden missen, en uiteindelijk crashen in een luchthavenhotel. Lig ik dan toch eens aan een zwembad niets te doen, dan ben ik een halfuur later e-mails aan het beantwoorden. En toch: ik zou het voor niks willen ruilen. Wat ik nu meemaak, is iets heel exclusiefs, zeker op mijn leeftijd. Dit is een spoedcursus zakendoen, en zelfs leven.’

Kiest u voor meer comfort naarmate er meer geld is?
Kestens: ‘Ik boek eindelijk wat betere hotels (lacht). De Holiday Inn heeft plaatsgemaakt voor Sheraton of ‘W’. Ik kies mijn zakenreizen sinds kort ook net voor of net na het weekend en brei er dan een privéweekendje aan. Ik ben al tien keer in Atlanta geweest, waar het hoofdkwartier van Delta Airlines ligt, maar ik weet nog steeds niet hoe die stad eruitziet. Daar wil ik zo stilaan mee stoppen. Dat lukt soms ook. Ik ben pas nog een lang weekend naar Nappa Valley in Californië geweest. Vier dagen niet uit het hotel geweest en alleen maar geluierd en een boek gelezen. Ook al was dat dan een business boek.’

Ik weet niet hoe het is om werk te zoeken, een huis te kopen in Vlaanderen, kindjes te hebben. Dat heeft ook wel iets triests.

Hoe staat u tegenover geld?
Kestens: (toont de bankapp op zijn smartphone) ‘Dit zijn al mijn bankrekeningen: 4.700 dollar cash. Trek er mijn kredietkaartafrekening van af en ik sta licht in het rood. Dat is het. Ik spaar niet. En ik heb geen andere investeringen buiten Sparkcentral. Gelukkig ben ik daar nog steeds de grootste aandeelhouder. Als het ooit verkocht wordt, zal ik er ook het meest aan verdienen. Mijn bedrijf is mijn pensioen.’

Hoeveel betaalt een jonge CEO van een jong techbedrijf zich als loon?
Kestens: ‘Ik hoor bij de 30 procent best verdienenden in het bedrijf. Maar er zijn er dus die meer verdienen dan ik. (lacht) Een absoluut getal plak ik daar liever niet op, want dan kan je daar ook de andere salarissen uit afleiden. In België is het veel wat ik verdien, maar als je dan weet dat ik 50.000 euro per jaar betaal voor mijn appartement, dan klinkt dat al heel anders. De lonen in Silicon Valley liggen 2,5 keer hoger dan in België, maar dat geldt ook voor de kosten.’

Op bedrijfsvlak bent u met miljoenen bezig. Hoe voelt dat?
Kestens: ‘Heel abstract: het gaat om een nul meer of minder, maar dat besef je niet altijd. Doordat we goed gekapitaliseerd zijn, kijken we eerst naar groei en niet naar winst. We kijken niet op 1.000 dollar meer als het onze groei bevordert. Een probleem met een klant? Meteen vijf mensen op een vliegtuig. Boem, 10.000 dollar erdoor gejaagd. Maar zo moet het: ervoor gaan!’

De toekomst volgens Davy Kestens

 IT-ondernemer Davy Kestens toont ons op zijn smartphone de app van Delta Airlines. ‘Alles staat erin: al mijn voorbije en geplande vluchten, mijn airmiles, favoriete stoelen.’ Hij pauzeert even. ‘Maar dan: een lijst van telefoonnummers. ‘Contact us!’ Precies wat klanten niet willen. Ze willen  online geholpen worden.’

Kestens gaat verder: ‘Hoe kan een energieleverancier, luchtvaartmaatschappij of telco zijn klanten tevreden houden? Niet door zijn klanten twee uur aan de telefoon te houden voor een probleem opgelost raakt, en hem dan te compenseren met een kortingscode van 10 euro. Maar door het tijdverlies te vermijden. Door te zorgen dat ze hun problemen zonder inspanning kunnen oplossen.’

‘Millennials, zoals ik, worden stilaan 30. De generatie na ons heeft nooit iets anders gekend dan mobiele communicatie en heeft een aandachtsboog van twee seconden. Die jongeren raken heel snel geïrriteerd. Als ze een fax moeten sturen om een rekening te openen, stopt het gewoon.’

Waar het dan naartoe moet? ‘Miele merkt dat jouw met wifi en sensoren uitgeruste wasmachine staat te lekken terwijl je niet thuis bent. Je krijgt een bericht en een datumvoorstel voor een afspraak met een hersteller. Of: Delta Airlines weet dat je je vlucht niet haalt door files. Het stelt een omboeking voor naar een latere vlucht, voor een extra prijs van 15 euro. Dan wordt het een plezier om klant te zijn. Daar wil ik met Sparkcentral naartoe: op grote schaal moeite voorkomen.’


 

Het ontslaat u wel van een verantwoordelijkheid waar veel bedrijfsleiders wel rekening mee moeten houden. Vreest u niet de dag dat u op de kleintjes moet letten?
Kestens: ‘Daarvoor heb ik een CFO. Als ik me daar zorgen om moest maken, dan zou ik het niet volhouden. We hebben zo’n extern boekhoudkantoor. Ze hebben me onlangs aan mijn oren gezeurd dat ik één bonnetje voor een lunch van 50 dollar niet had doorgegeven. Ik heb me toen kwaad gemaakt en ik heb de 50 euro gewoon uit eigen zak betaald.’

Is Silicon Valley een grote bubble aan het worden is, zoals je soms hoort?
Kestens: ‘Wat is een bubble? Dat iedereen gelooft in iets dat niet waar is. Zoals bij de tulpenhype in het 17de-eeuwse Nederland. Maar in Silicon Valley gebeurt echt wel wat. Er zijn veel bedrijven die belachelijk veel geld aan het genereren zijn, iets totaal anders dan de dotcomcrisis eind jaren 90. Natuurlijk zal je altijd hebben dat het kaf nog niet van het koren is gescheiden. In een venture capitalist-klimaat wordt altijd gegokt en in negen op de tien gevallen ook verloren. De investeerders weten dat ook en calculeren dat in.’

Is uw levensstijl sterk veranderd de voorbije vijf jaar?
Kestens: ‘Ik leef voor een groot deel op kosten van het bedrijf. Het is leuk om eens lekker te gaan eten met een investeerder, maar het blijft altijd werken. In mijn privéleven geef ik veel geld uit, vandaar ook dat ik niet spaar. Ik kan daar heel cru in zijn. Onlangs was ik in Helsinki, met een helse jetlag, dan ga ik niet naar de supermarkt groentjes kopen en zelf koken. Work hard, play hard.’

Waar geeft u het liefst geld aan uit?
Kestens: ‘Aan belevenissen. Ervaringen. Zotte trips. Onlangs zat ik met een vriend in San Francisco te brunchen. Het was druilig weer. Een minuut later hadden we via onze smartphone een vlucht geboekt naar Los Angeles. Anderhalf uur later waren we weg. Op Santa Monica Pier hebben we een fles champagne opengetrokken, vervolgens iets gaan eten. Twaalf uur ertussenuit, en dan weer doordoen. Dat vind ik fantastisch.’

‘Ik heb een hekel aan materiële dingen. Rommel vertroebelt mijn geest. Ik doe ook niets liever dan weggooien. Ik wil niet meer dan één kast in huis. Kleren die ik vijf weken niet aan heb aan gedaan, gooi ik weg. You got to travel light. Daarom wil ik ook geen auto, dat geeft me een gevoel van vrijheid. Hoe minder je hebt, hoe minder zorgen je je hoeft te maken. En als ik me dan toch iets moet aanschaffen, moet het goed gerief zijn. Maakt niet uit wat het kost dan. Zo heb ik een heel mooi espressoapparaat gekocht. En dure potten en pannen, want koken is zowat mijn enige echte hobby.’

‘Ik koop ook graag wijn. Niet veel, wel dure. In mijn koelkast zullen wel altijd enkele flessen champagne van zowat 100 euro liggen. Ik kook graag. We wonen boven een Whole Foods, een luxesupermarkt met kreeft, truffels, kaviaar. Een uurtje shoppen op zondag en dan een hele namiddag koken. Tegen acht uur ’s avonds heb ik iets in elkaar gebokst. Koken is het enige waarbij ik mijn hoofd kan uitzetten.’

Uw vriendin studeert voor kleuterleidster voor mentaal gehandicapte kinderen. Een heel andere wereld?
Kestens: ‘Absoluut. Als ze bij mij in het bedrijf komen met een probleem, hebben ze best meteen al een oplossing. Bij haar is het net omgekeerd. Ik zou die job zelf ook nooit kunnen. Daarvoor ben ik te koel. Ik wil emoties en logica uit elkaar houden. Alles is business. Ik wil zelfs geen spelletje Monopoly verliezen.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud