netto

'Mensen willen iets anders, en dat is Le Grand Hotel zeker'

©Pieter Clicteur/ID

De jonge Brugse projectontwikkelaar VDD van vastgoedbaron Johan Vandendriessche lijkt met Le Grand Hotel in Nieuwpoort een hoofdvogel te hebben afgeschoten. 'De interesse voor historische gebouwen neemt toe.'

Meer dan 2.000 kandidaat-kopers meldden zich de voorbije week voor een stulpje in Le Grand Hotel, het iconische belle-époquegebouw op de hoek van het Hendrikplein en de zeedijk van Nieuwpoort Bad. Het beschermde gebouw uit 1924 van de Brusselse architect Apollon Lagache, ook bekend als de vakantiebestemming White Residence, kreeg begin deze maand groen licht voor herbestemming van het Nieuwpoortse stadsbestuur.

Le Grand Hotel

Het belle-époquehotel Le Grand Hotel werd in 1924 in Nieuwpoort gebouwd door de Brusselse architect Apollon Lagache en was jarenlang een trekpleister voor rijke toeristen. Het was toen een van de hoogste en mooiste gebouwen van de Belgische westkust. In 1940 deed het dienst als krijgshospitaal voor Belgische soldaten. Tijdens de oorlog werden de torenspits, de inkomluifel en enkele koepels vernietigd door bombardementen. In 1958 veranderde het in een vakantieresidentie en kreeg het een nieuwe naam: The White Residence. Grote renovatiewerken bleven uit, waardoor het gebouw verviel tot een stadskanker. In 2018 ging het dicht wegens brandgevaar en betonrot. De Brugse projectontwikkelaar VDD gaat het gebouw nu renoveren en er appartementen in onderbrengen. De opening is gepland voor 2025. The Grand, zoals het pand zal heten, zal dan net 100 jaar oud zijn.

De Brugse projectontwikkelaar VDD - naar eigen zeggen de enige in België die uitsluitend historische gebouwen doet - mag er 70 appartementen van 50 tot 265 m² in onderbrengen en pompt er 80 miljoen euro in. Er komt ook een zwembad, een wellness, een ondergrondse parking, een bar, een brasserie en winkels. VDD werkt samen met het gerenommeerde Londense architectenbureau David Chipperfield, dat onder meer het ontwerp van de Royal Academy of Arts in Londen en het Neues Museum in Berlijn tekende.

'Het was een stormloop', erkent Thibaut De Vos, medevennoot van het zes jaar geleden opgerichte VDD. 'Crazy gewoon. Het is waarschijnlijk de eerste keer dat zoiets in België gebeurt. In drie dagen verkochten we 25 appartementen, gewoon op basis van het 3D-plan. Kleine, middelgrote en grote. Sommige kopers gaan zelfs meerdere appartementen samenvoegen tot een groot van 450 m².'

Prijs is geen bezwaar

De prijzen variëren van 350.000 euro tot 3 miljoen euro en meer, maar dat lijkt geen bezwaar. Volgens De Vos is dat niet verwonderlijk. 'Er zijn amper historische gebouwen aan zee.' Mensen die niet houden van de 'eenheidsworst' van appartementen aan de volgebouwde Belgische kust hebben volgens hem weinig alternatieven. 'Veel mensen willen iets anders en dat is het gebouw ook: een historische inkomhal met atrium, plafonds van 3,5 meter hoog. Dat is een heel andere beleving.'

Een historische inkomhal met atrium, plafonds van 3,5 meter hoog. Dat is een heel andere beleving.
Thibaut De Vos
Vennoot VDD

Dat veel (rijke) consumenten almaar meer belang hechten aan 'iets anders', blijkt ook uit de grote belangstelling voor de Brugse Weylerkazerne. Die stond 40 jaar lang te verloederen en begint begin volgend jaar een gerenoveerd leven. Het 17de-eeuwse Theresianenklooster van de karmelietessen werd later een militair hospitaal, een kazerne en vervolgens een kraakpand. VDD bouwt het nu om tot 42 appartementen. 'Veel mensen willen iets dat charmeert, iets unieks.'

Meer interesse

Ook projectontwikkelaars krijgen meer aandacht voor historische gebouwen. De Vos: 'Vroeger haalde het gros zijn neus daarvoor op, maar je ziet verandering. Kijk naar de herbestemming van de Gare Maritime op de Tour & Taxis-site in Brussel of naar het Militair Hospitaal, de Handelsbeurs en onlangs de Boerentoren in Antwerpen. Voor de herbestemming van het Actiris-gebouw tegenover de Brusselse Beurs, een wedstrijd van het Brussels Gewest, dongen 16 grote ontwikkelaars mee. Er is dus duidelijk appetijt voor die markt. Wij wonnen, als kleine Vlaamse ontwikkelaar.'

De administratie stelt zich soepeler op als ze vaststelt dat historische gebouwen met respect behandeld worden.
Thibaut De Vos
Medevennoot VDD

De interesse van de traditionele vastgoedspelers voor historisch erfgoed heeft volgens De Vos ook te maken met het groeiende besef van de overheid dat ze iets moet doen voor haar beschermde, vaak verloederde, patrimonium. 'Je voelt dat de geesten rijpen. Veel overheidsgebouwen komen leeg te staan en daar moet iets mee gebeuren. De administratie stelt zich ook soepeler op als ze vaststelt dat historische gebouwen met respect behandeld worden. Ook al blijft ze, terecht, heel streng.'

Toch blijft het vaak een titanenwerk om historische panden weer tot leven te wekken. De Vos: 'Voor de verbouwing van de Weylerkazerne, een van onze eerste projecten, hebben we 82 vergaderingen gehad met de overheid in een periode van drie jaar. Akkoord, Brugge is Unesco-werelderfgoed en alles is daar wat lastiger, maar toch.'

Deuren geopend

De deal met de Weylerkazerne opende wel deuren. 'Dankzij de goede relatie die we opbouwden met het agentschap Onroerend Erfgoed door dat project kregen we ons vergunningsproject voor Le Grand Hotel iets makkelijker rond. Uiteindelijk zullen we wel tien jaar met het project bezig zijn. We begonnen zes jaar geleden met het onderzoek, kochten het twee jaar geleden van een Kortrijkse doktersfamilie en in 2025 zal het afgewerkt zijn'.

Of de marges bij historische gebouwen daardoor lager liggen? 'Niet noodzakelijk', zegt De Vos. 'Het duurt gewoon veel langer. Het werk is intensiever, de bouwkosten zijn onduidelijker en het vergunningstraject maakt het iets risicovoller. Maar we moeten er niet flauw over doen: Le Grand Hotel krijgt er vier verdiepingen bij, anders was het onmogelijk de restauratie te betalen.' Die uitbreiding gebeurt volgens De Vos 'subtiel', met respect voor de oude architectuur. 'David Chipperfield is bekend voor het samenbrengen van hedendaagse en historische architectuur. Ze doen niet aan spectaculaire verbouwingen zoals Zaha Hadid voor het Antwerpse Havenhuis.'

Kerk en defensie

Met Le Grand Hotel - dat zodra het klaar is The Grand zal heten - zet het kleine VDD zich definitief op de Belgische vastgoedkaart. 'Ik denk dat de goede samenwerking met Onroerend Erfgoed een katalysator kan zijn voor toekomstige projecten.' Het Brugse kantoor dong ook mee naar de herontwikkeling van de Antwerpse Boerentoren van ondernemer Fernand Huts, maar eindigde tweede.

Volgens De Vos komen de volgende jaren nog veel historische gebouwen op de markt. 'Defensie moet besparen en is bezig haar patrimonium te herschikken. Er zullen veel kazernes vrijkomen. Net als kloosters en kerken, al zijn kerkdossiers natuurlijk iets gevoeliger. Ook scholen zijn hun vastgoed aan het optimaliseren. Ontwikkelaars zien daar wel brood in.'

'We zijn ook in de running voor een groot 'monument' in Brussel. Veel kan ik daar nog niet over zeggen. We blijven rondkijken. De gigantische interesse voor Le Grand Hotel sterkt ons in de overtuiging dat het de juiste keuze was te focussen op historische gebouwen.'

VDD alias Vandendriessche

De jonge Brugse projectontwikkelaar VDD Project Development werd zes jaar geleden opgericht door Thibaut De Vos en Johan Vandendriessche (50/50). De twee leerden elkaar kennen bij de verkoop en de herbestemming van het stadspaleis Hof de Gros in Brugge.

De Vos (37) verdiende zijn sporen bij de adviseur in commercieel vastgoed DTZ en de ontwikkelaar POC, die focust op exclusief vastgoed.

Vandendriessche (73) is een oude rot in het vak, maar bij het grote publiek is hij weinig bekend. VDD is voor hem een beetje 'een tweede carrière'. De (rijke) Kortrijkzaan begon ooit bij Rank Xerox en maakte in de jaren 80 carrière in de vastgoed- en retailsector als master-franchisenemer van de Italiaanse kledinggigant Benetton, die zich vaak in historische panden vestigde. Van bij het begin combineerde hij de uitbating met investeringen in panden op toplocaties. In 1997 verkocht hij zijn business aan Benetton na een meningsverschil.

Daarna ging hij hetzelfde voor de Spaanse kledinggigant Inditex doen en lanceerde hij de merken Massimo Dutti en Uterqüe in de Belgische winkelstraten. In 2011 verkocht hij de uitbating van de winkels terug aan de groep. Ondertussen kocht hij overal waar hij kon 'interessant' vastgoed, vaak om het meteen verder te verkopen. Aan de historische Gentse Korenlei verkocht hij 24 panden aan een investeringsmaatschappij die er onder andere het Marriott-hotel bouwde. Het Huis van de Vrije Schippers aan de overkant verkocht hij aan het Gentse Havenbedrijf.

Vandendriessche is al jaren bevriend met de Antwerpse interieurarchitect Axel Vervoordt. Ook professioneel werken ze samen. Vandendriessche stapte in Vervoordts vastgoedproject Kanaal in Wijnegem, Vervoordt is medeontwikkelaar met VDD van het voormalige Actiris-gebouw op het Beursplein in Brussel.

Andere grote projecten van VDD zijn de herbestemming van het historische stadspaleis Huis Van Hamme in Brugge, de herontwikkeling van het voormalige jezuïe­ten­kloos­ter aan de Kruidtuin in Sint-Joost-ten-Node en van het voormalige paleis van de prins de Merode in Elsene.

Details over resultaten wil VDD niet kwijt. 'De omzet en het aantal werknemers zijn niet representatief voor wat we doen', zegt De Vos. 'We werken met een groot aantal externe partijen en hoewel het Huis van Hamme en de Weylerkazerne uitverkocht zijn, wordt onze omzet pas in de toekomst geboekt. Voor de drie andere projecten verwachten we vergunningen eind dit jaar of begin 2022.'

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud