portret

De tomeloze ambitie van Hein Deprez

‘Hij is een luipaard aan de onderhandelingstafel.’ Insiders zijn vol lof over Greenyard-topman Hein Deprez, die met de overname van Dole ’s werelds nummer één in groenten en fruit kan worden.

Als Hein Deprez (56), de hoofdaandeelhouder van de beursgenoteerde fruit- en groentereus Greenyard, de Amerikaanse fruitmoloch Dole Food overneemt, realiseert hij een van de grootste overnames ooit in ons land. Deprez, die daar deze week in New York over onderhandelde, stuurt dan ’s werelds grootste speler in groenten en fruit aan, met een omzet van 8 miljard euro en zo’n 45.000 werknemers.

Over de details van de deal wordt nog druk onderhandeld. Maar sinds de gesprekken maandagavond via het persbureau Reuters uitlekten, zou het proces aanzienlijk moeilijker verlopen. Bronnen dicht bij het dossier meldden aan De Tijd dat de onderhandelingen ook gisteravond nog stroef verliepen.

Maar als de deal lukt, zou het niet de eerste kwantumsprong van Deprez zijn. Twee jaar geleden was hij ook de architect van een megafusie van vier bedrijven: Univeg (vers fruit en groenten), Pinguin (diepvriesproducten), Noliko (conserven) en Peltracom (potgrond), waar hij mondjesmaat belangen in had opgebouwd, vloeiden samen in Greenyard.

Risico's

Maar de overname van Dole Food, de grootste fruithandelaar ter wereld, is van een andere orde. Analisten schatten de waarde van de multinational - inclusief de schulden - op zo’n 2,5 miljard euro. Dat is bijna het dubbele van Greenyard, dat een ondernemingswaarde heeft van 1,2 miljard euro, inclusief schulden.

DE MAN VAN 390 MILJOEN

Tegen de huidige beurskoers waarderen beleggers Greenyard op 860 miljoen euro. Met 45,2 procent is het controlebelang van Hein Deprez op dit ogenblik 390 miljoen euro waard. Zelfs in het scenario van een extra kapitaalronde van meer dan 400 miljoen euro - om de deal te financieren - zal Deprez met een belang van meer dan 30 procent nog altijd de operationele en juridische controle bewaren over de nieuwe fusiegroep. Omdat Deprez zijn plantages in het niet-beursgenoteerde the Fruit Farm Group onderbracht, is het moeilijk om zijn totale vermogen exact te bepalen.

 

‘Hein schuwt de risico’s veel minder dan andere ondernemers’, zegt een ex-directielid, dat jaren nauw met hem samenwerkte. ‘Veel bedrijfsleiders zouden zeggen: Dole is te groot voor ons, dat kunnen we niet aan. Bij Deprez is dat anders. Hij ziet meer de opportuniteit dan het risico.’

‘Ik kan me inbeelden dat zijn raad van bestuur wat schrok toen hij zijn plan bekendmaakte’, lacht de West-Vlaamse serieondernemer Christian Dumolin, die in 1996 als een van de eersten in het kapitaal van het toenmalige Univeg stapte en er in 2006 weer uitstapte. ‘Maar zodra Hein iets in zijn hoofd heeft, is het moeilijk hem van gedacht te doen veranderen. Omdat hij een selfmade man is, volgt hij niet het klassieke gedachtepatroon. Hij voelt dingen heel goed aan en is nooit bang.’

Met Dole onder zijn vleugels wil Deprez op vele fronten scoren. Dole haalt ruim de helft van zijn omzet in de Verenigde Staten, een markt waar Greenyard een beperkte voetafdruk heeft. Bovendien is Dole een sterk internationaal consumentenmerk, Greenyard niet. En in een sector met marges van amper enkele procenten hoopt Deprez via grotere volumes betere inkoopprijzen te bedingen.

‘Hein weet welke transformatie zo’n deal zal veroorzaken’, zegt een insider, die hem al ruim twintig jaar goed kent. ‘Hij beseft dat je met meer van hetzelfde jezelf vroeg of laat tegenkomt. Hij maakte Greenyard groot met overnames en een ‘buy and build’-strategie, maar Dole is een internationaal bekend merk, met nog grotere klanten en volumes. In zijn hoofd is hij al 25 jaar zijn eigen Dole aan het maken. Hij spiegelt zich al lang aan de grote spelers in de sector, zoals Chiquita. Hij heeft steeds hun jaarverslagen uitgeplozen.’

Bananen

Wat Deprez ook in Dole aantrekt, is dat die multinational - net als Chiquita en Del Monte - een sterke speler is op de bananenmarkt, een vrucht die in haar eentje goed is voor bijna 10 procent van de wereldwijde fruitmarkt. Deprez is al vele jaren in de ban van de banaan. Met The Fruit Farm Group bezit hij een bananenplantage in Suriname. Hij sponsort ook de leerstoel ‘innovatieve bananenteelt en veredeling’ aan de KU Leuven, waar in een labo stekjes van meer dan 1.500 soorten in proefbuisjes zitten. In die ‘spermabank’ van de bananensector speurt Deprez naar nieuwe variëteiten om te kweken en bij ons op de markt te brengen.

Hein gaat er prat op dat hij nooit golft of jaagt, maar hij netwerkt als de besten.

‘Bananen houden Hein al 25 jaar bezig’, weet een insider. ‘Ze zijn het enige echte ‘superfruit’. Voor meer dan de helft van de wereldbevolking zijn bananen een belangrijk deel van hun dieet door de grote voedingswaarde. Hein beseft dat zeer goed. Bovendien is de bananenindustrie een oligopolie. Er zijn maar een paar grote spelers. Je zit erin of je zit er niet in. Hein probeert daar nu binnen te breken.’

‘Hij had het lef om de hele keten - van de potgrond tot de teelt, de logistiek en de levering aan de klant - te willen beheersen’, zegt iemand die hem al decennia goed kent. ‘We moeten telen wat de consument wil, in plaats van wat we geteeld hebben door de keten te duwen’, verwoordde Deprez ooit zijn ‘van-mond-tot-grond’-strategie, die het gangbare paradigma in de sector op zijn kop zette. Greenyard levert al aan de grote supermarktketens in België en elders in Europa. De samenwerking is het intensiefst met de Nederlandse retailer Albert Heijn, waar Deprez hofleverancier is. Hij doet er bijna alles, van de aankoop van fruit, tot de planning en het transport. Als een klant er tomaten koopt, zien ze dat bij Greenyard meteen. Zo weten we perfect wanneer we wat moeten leveren en heeft Albert Heijn versere producten, luidt de redenering van Deprez.

Investeringsfonds

‘Hij doet investeringen waar ik niet van zou slapen’, zegt Bernard Haspeslagh, de operationeel directeur van de West-Vlaamse diepvriesgroentegigant Ardo. ‘De meeste Vlaamse familiebedrijven in onze sector groeien op basis van eigen financiële middelen. Heins ambitie is zijn omzet om de zoveel tijd te verdubbelen. Hij hanteert meer de methode van een investeringsfonds en past zijn financiering bij met extern kapitaal, indien nodig. De snelheid waarmee hij beslissingen neemt, is ongezien.’

‘Hein volgt voortdurend de bewegingen van middelgrote en grote spelers in de sector’, getuigt een andere bron. ‘Precies omdat hij die zo goed kent, kan hij veel sneller schakelen dan de rest als zich een opportuniteit aandient.’

De belangrijke deals gebeuren in de living van zijn kasteel in Belsele, niet op de hoofdzetel in Sint- Katelijne-Waver.

‘Deprez gaat er prat op dat hij nooit golft of jaagt, maar hij netwerkt als de besten’, stelt een insider. ‘Niet alleen met mensen uit zijn sector, ook met politici. Hij is geen asceet. Hij houdt van een goeie keuken en uitgelezen wijnen.’

‘De belangrijke deals gebeuren in de living van zijn kasteel in Belsele (een domein van 4 hectare waar Deprez met zijn gezin woont, red.), níét op de hoofdzetel van Greenyard in Sint-Katelijne-Waver. Van Albert Frère zegt men dat hij altijd aan het rekenen is als je met hem praat. Voor Hein geldt hetzelfde. Hij is een holdingman, die wheelt en dealt. Hij streeft altijd naar meer. Hij is groot geworden in een sector met delicate machtsverhoudingen. Hein is zeer bedreven in dat machtsspel.’

Her en der krijgt Deprez het etiket ‘de Alexandre Van Damme (de grootste individuele aandeelhouder van AB InBev, red.) van de groenten en fruit’ opgeplakt. ‘Die vergelijking loopt mank’, vindt een bron. ‘Deprez had, in tegenstelling tot Van Damme, de zware handicap dat hij niet in een rijke familie geboren werd.’

Champignons

De ouders van Deprez groeiden allebei op in een West-Vlaams landbouwersgezin. De jonge Hein droomde van zijn boerderij in het Oost-Vlaamse dorp Belsele, waarheen het gezin was verhuisd omdat zijn vader in de Antwerpse haven werkte.

Maar omdat Deprez geen kapitaal had om grond te kopen, richtte hij in 1983 een champignonbedrijf op. Met de teelt van champignons valt in een kleine, overdekte ruimte veel productie te genereren. Al snel zag Deprez het groots. Na de oprichting van Univeg in 1987 ging hij met wisselende partners in zee om zijn overnames te realiseren via schuldfinanciering. ‘In zijn zoektocht naar financiële hefbomen sloot hij altijd gerichte allianties’, zegt een insider. ‘Zoals met Sea-Invest van de ondernemer Philippe Van de Vyvere, de Gimv en de Amerikaanse investeringsgroep CVC Capital.’

In dat groeitraject is zijn zus Veerle, die nog steeds aandeelhouder van Greenyard is, al jaren zijn trouwste businesspartner. ‘Zij is ‘la femme dans l’ombre’’, zegt Dumolin. ‘Maar Hein heeft 100 procent vertrouwen in haar. Ik vermoed dat hij geregeld bij haar te rade gaat.’

‘Het dagelijks bestuur laat Hein over aan zijn directie’, zegt een voormalig directielid. ‘Dat is niet zijn ding. Strategisch denken en overnames zijn dat wel. Greenyard-CEO Marleen Vaesen heeft het helikopterzicht. Hein onderneemt wel minder op basis van zijn buikgevoel dan vroeger. Nu Greenyard zo groot is, kan het niet anders dan dat hij zich meer op cijfers baseert.’

Zakenwereld

Deprez benutte ook steeds zijn connecties in de zakenwereld om vooruit te geraken, zoals destijds met Christian Dumolin (Koramic) en havenbaron Philippe Van de Vyvere (Sea-Invest), van wie hij veel heeft geleerd over de professionalisering van zijn business. ‘Anders dan andere Vlaamse voedingsgroepen heeft hij zich altijd omringd met mensen die thuis zijn in corporate finance en die hem transactieadvies kunnen geven’, zegt een insider. ‘Denk aan Marc Ooms (de gewezen Petercam-topman is al jaren onafhankelijk bestuurder bij Greenyard, red.).’

Bovenal is Deprez een gewiekste onderhandelaar, beamen alle bronnen. ‘Aan de onderhandelingstafel is hij als een luipaard, dat lang in de zon ligt voor het snel en trefzeker toeslaat’, zegt een insider. ‘Hij luistert aandachtig en zegt geen woord te veel. Zijn stiltes zijn belangrijker dan zijn woorden.’

‘Hij slaagde er ook telkens in meer aandeelhouderswaarde te creëren voor zijn partners’, vult iemand aan. ‘Alleen met CVC ging het wat minder.’ Deprez haalde de Amerikaanse investeringsgroep in 2006 binnen. ‘CVC bracht ons de professionalisering die we nodig hadden’, zou hij later zeggen. Maar CVC zette hem in 2009 wel aan de kant als CEO, omdat hij te voortvarend was in zijn overnamedrang. In 2013 sloeg Deprez, die wel steeds voorzitter bleef, terug. Hij kocht CVC uit en werd opnieuw CEO.

Boerenmentaliteit

Ondanks de almaar grotere schaal waarop hij opereert, blijft Deprez de nuchtere West-Vlaamse boerenmentaliteit trouw. ‘Ik ben constant bezig met mijn werk, van het moment dat ik wakker word tot ik ga slapen’, zei hij ooit in deze krant. ‘De consument eet elke dag, dus moet je er ook elke dag staan.’

Als Deprez straks met Dole zijn grootste prooi ooit binnenhaalt, zal zijn overnamehonger niet gestild zijn, voorspelt een ex-directielid. ‘Ik denk niet dat Dole zal volstaan in een versnipperde markt.’ Na de deal zou Deprez een kleine 5 procent van de internationale fruit- en groentehandel in handen hebben. ‘Als de overname doorgaat, zal het wel tijd vergen voor die financieel en organisatorisch verwerkt is. De komende 12 tot 24 maanden moeten we geen overnames meer verwachten.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud