Advertentie
interview

‘De helft van je bedrijf verkopen is stresserender dan zelf overnemen’

Miko-CEO Frans Van Tilborg: ‘We smeden plannen voor nieuwe magazijnen en mogelijk een nieuwe branderij langs de E34.’ ©katrijn van giel

Als jongeling lanceerde hij de koffiemachines voor op kantoor waarvoor Miko zo bekend is. Deze week verkocht CEO Frans Van Tilborg de helft van het familiebedrijf. ‘Met de centen die we krijgen, gaan we voluit investeren in koffie. Weggaan van de beurs is niet aan de orde.’

‘Veel gedronken! Een glas champagne en daarna witte wijn’, antwoordt Frans Van Tilborg (55) lachend op de vraag hoe hij de verkoop van de verpakkingstak afgelopen week heeft gevierd. Het familiale koffiebedrijf Miko verkocht zijn plasticfabrieken - goed voor de helft van de groepsomzet - voor 110 miljoen euro aan het Duitse Paccor.

‘Het was een moeilijke beslissing, want we geven een van onze twee baby’s af’, zegt Van Tilborg, de zesde generatie van de stichters- en eigenaarsfamilie Michielsen, ook al draagt hij die naam niet. Zijn stamboom leidt via zijn moeder naar stichter Leonardus Michielsen. Toch stroomt er koffie door Van Tilborgs aderen. ‘Ik drink tot tien kopjes per dag, vooral op momenten met veel adrenaline.’

Frans Van Tilborg

Geboren in 1965.
Studeerde toegepaste economische wetenschappen aan de Universiteit Antwerpen en deed een MBA aan de Saint Louis University in de VS.
Werd in 1992 door zijn grootvader overhaald om in het familiebedrijf Miko te komen werken, in commerciële functies. Lanceerde onder meer de koffiemachines voor op kantoor.
Leidde nadien de Britse tak van Miko.
Werd zo’n tien jaar geleden CEO.

Die waren er de voorbije maanden in overvloed. ‘We hebben al verschillende overnames gedaan, maar de helft van je bedrijf verkopen is een pak stresserender. De cijfertjes van een ander nakijken is iets anders dan zelf een kandidaat-koper duizenden documenten over je bedrijf bezorgen. Je denkt altijd dat er iets mis zal lopen en al het werk voor niets was.’

Midden 2019 werd Van Tilborg al benaderd door Paccor. ‘Na het eerste gesprek met de CEO hapten we nog niet toe, maar er was wel een klik en dat vind ik heel belangrijk. Ik heb al overnames stopgezet na één gesprek omdat de houding van de tegenpartij me niet lag. In het ideale eerste gesprek moet er meteen chemie zijn. En dan moeten, baf, de overnameprijs en de modaliteiten op tafel worden gelegd. Waarom zou je daar nog vier vergaderingen mee wachten? Wij zijn Kempenaars. Voetjes op de grond, niet rond de pot draaien en geen tijd verliezen. Als mensen niet to the point komen, doe ik dat wel.’ Maar corona gooide roet in het eten, waardoor het bijna twee jaar duurde voor de deal rond was.

©katrijn van giel

Historisch is er wel een band tussen het plastic en de koffie: de koffiefilters die Miko in de jaren 50 lanceerde, waren van kunststof. ‘Maar nu zijn de twee takken aparte bedrijven’, zegt Van Tilborg. ‘En dat leidde soms tot getouwtrek voor de investeringen. We hebben maar één spaarpot. Die kunnen we nu voluit inzetten voor onze koffie.’

Kleine beursgenoteerde bedrijven als het onze moeten zich aan dezelfde regels als de grootbanken houden. In zekere zin word je aangemoedigd om weg te gaan van de beurs.
Frans Van Tilborg
CEO Miko

Dat Miko voor zijn koffie kiest, heeft ook historische redenen. Miko gaat terug tot 1801, toen Leonardus Michielsen in Breda een koffiebranderij opende. Nakomeling Jan trok in 1908 naar Turnhout en begon daar Michielsen Koffie, kortweg Miko. Ook Frans Van Tilborg zette zijn eerste stappen in het familiebedrijf met koffie, begin jaren 90. Hij was onder meer directeur in het VK en stond aan de wieg van de koffiemachines voor op kantoor. ‘Ik trok zelf de baan op om bedrijfsleiders te overtuigen en ging de machines in het begin zelf plaatsen.’ De vending machines zijn nu de sterkhouders van het bedrijf, samen met de koffie voor de horeca.

Als de concurrentiewaakhond de verkoop van de verpakkingstak goedkeurt, wil Miko nieuwe overnames doen in West- en Noord- Europa. ‘Overnames kunnen groter zijn dan vroeger’, zegt Van Tilborg. Hij verwijst naar het Nederlandse Maas-koffie, waarvan Miko enkele weken geleden 25 procent kocht. Maas boekt 70 miljoen euro omzet, de koffietak van Miko is goed voor 94 miljoen euro omzet.

Daarnaast heeft Miko andere grote investeringsplannen voor zijn koffieafdeling. ‘Op een terrein langs de E34 willen we nieuwe magazijnen en een nieuwe koffiebranderij bouwen. De plannen zijn al klaar. Die magazijnen, goed voor een investering van 5 miljoen euro, komen er zeker. Maar voor de branderij duwen we vanwege corona voorlopig de pauzeknop in. Als die plannen uiteindelijk doorgaan, investeren we in totaal 20 miljoen euro.’

Profiel Michielsen Koffie (Miko)

Koffie- en verpakkingsbedrijf.
1801: Leonardus Michielsen begint een koffiebranderij in Breda.
1908: nakomeling Jan Michielsen trekt naar Turnhout en bouwt daar Michielsen Koffie.
1937: Michielsen Koffie wordt Miko.
1958: begint met plastic verpakkingen, onder meer een koffiefilter voor één kop koffie.
1972: focust vooral op koffie voor op kantoor en de horeca.
1998: trekt naar de beurs.
Omzet (2020): 195 miljoen euro. Grosso modo de helft komt van koffie en de andere helft van plastic verpakkingen.
Nettowinst: 5,8 miljoen euro.
Personeelsleden: 1.000.

Verloren omzet

Corona maakt Miko voorzichtig. Het zag zijn koffieomzet vorig jaar met 27 procent dalen, want er zijn minder mensen op kantoor en de horeca was gesloten. ‘Als corona weg is, zullen we verloren omzet terugwinnen, maar het zal nog enkele jaren duren voor we weer op het niveau van 2019 zitten. Mensen zullen vaker thuiswerken en ik vrees toch voor faillissementen. Ook in de horeca, al verwacht ik ook dat mensen massaal op restaurant en café gaan als dat weer mag. Voor corona barstte onze fabriek uit haar voegen. Nu is er weer plaats genoeg. Daarom zijn we voorzichtig.’

Door corona richt Miko zich opnieuw op gewone consumenten. Back to the roots, want tot de jaren 70 lag Miko-koffie in veel supermarkten. ‘Het is niet onze bedoeling Miko in de grote Duitse en Britse supermarkten beschikbaar te maken. We investeren wel in ons winkelmerk Bruynooghe, dat in veel West-Vlaamse supermarkten verkrijgbaar is.’

Op de jaarlijkse familiebarbecue krijgen zelfs de peuters een update over het bedrijf.
Frans Van Tilborg
CEO Miko

Daarnaast ziet Miko mogelijkheden door e-commerce. ‘We hebben door onze koffiemachines op kantoor duizenden gewone consumenten als onrechtstreekse klant. Ze vragen ons vaak waar ze onze koffie kunnen kopen voor thuis. Onze koffie is voor particulieren online te koop, al hebben we daar nooit veel ruchtbaarheid aan gegeven. We gaan bekijken hoe we de eindconsument via onze bedrijfsklanten kunnen bereiken.’ Zo is het goed mogelijk dat u als werknemer binnenkort van uw personeelsdienst een voorstel krijgt om maandelijks Miko-koffie bij u thuis geleverd te krijgen, eventueel met een korting. ‘Dat heet in de bedrijfswereld ‘business to business to consumer (B2B2C)’. Maar ik heb een nieuwe term bedacht: B2H of ‘business to homeworker.’ (lacht)

Met de opbrengst van de verkoop zou de familie Michielsen het bedrijf ook van de beurs kunnen halen. Tijdens het interview in het Miko-hoofdkantoor - ooit het jeugdhuis van Van Tilborgs moeder - hekelt de CEO de administratie die een beursbedrijf moet verwerken. ‘Kleine bedrijven als het onze moeten zich aan dezelfde regels als de grootbanken houden. Ik word nerveus van de verplichtingen. In zekere zin word je aangemoedigd om weg te gaan van de beurs. Als bedrijven dat doen (zoals Sioen, red.), dan weet ik waarom.’

©katrijn van giel

Uitstapregels

Toch heeft Miko geen plannen voor een beursexit. ‘Ik kan niet uitsluiten dat het ooit gebeurt, maar het is nu niet aan de orde. We krijgen centen op onze rekening en die willen we goed maar zuinig investeren in groei. Het bedrijf terugkopen zou ons niets opleveren.’

Bovendien heeft de beurs Van Tilborg en zijn familie sinds 1998 veel opgeleverd. ‘We hebben overnames kunnen doen en de beursgang heeft tot professionalisering geleid. Er is nu een dividendbeleid en een comité met een externe voorzitter dat de verloning regelt. Zo is mijn familie zeker dat ik niet...’ Hij maakt zijn zin niet af, maar maakt met zijn handen graaiende bewegingen in een verbeelde bedrijfskas.

Dankzij de beurs wordt de wens van Van Tilborgs grootvader nog altijd gerespecteerd: Miko is en moet een familiebedrijf blijven. ‘Er zijn nu tien familietakken, vijf dochters en vijf zonen, goed voor meer dan honderd mensen. Soms wil wel eens iemand uit het bedrijf stappen en dat gaat makkelijker met de beurs. Bij de beursgang hebben we uitstapregels afgesproken die garanderen dat Miko een familiebedrijf blijft. Jaarlijks kunnen alle familieleden samen in totaal 1,5 procent van de aandelen verkopen aan de familiestichting, die jaarlijks een deel van de dividenden van het bedrijf ontvangt. Familieleden die aandelen verkopen, doen dat aan een koers die lager is dan de beurskoers.’

Het familiegevoel is belangrijk voor de Michielsens. ‘Elk jaar op een zondag in mei houden we een familiebarbecue. Daar is 70 tot 80 man aanwezig. Van baby’s tot 90-jarigen. Iedereen krijgt een update over hoe het gaat met het bedrijf, zelfs de peuters.’ Strategische beslissingen, zoals de verkoop van de plasticfabrieken, toetst Van Tilborg alleen af met de directie en de raad van bestuur. ‘Maar er is wel overleg met de familie. Vanavond heb ik een call met de negen vertegenwoordigers van de verschillende takken. Die noemen we ‘de bestuurders’, al zitten ze niet allemaal in de raad van bestuur.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud