interview

'Ik heb Spa-water in mijn bloed'

Marc du Bois, CEO van Spadel. ©Kristof Vadino

Marc du Bois, de CEO van Spadel, haalt zijn bedrijf van de beurs. Omdat Spadel de beurs niet nodig heeft. In een weekendinterview vertelt hij hoe hij tot deze drastische beslissing is gekomen. En hoe hij plichtsbewust al 15 jaar onverwacht het familiebedrijf leidt.

Marc du Bois kwam op 37-jarige leeftijd aan het hoofd te staan van Spadel, plots, na het overlijden van zijn broer in een verkeersongeval. Zijn broer Guy Bernard du Bois was toen CEO.

‘Hij was mijn broer, mijn vriend en mijn baas. Ik was compleet verloren’, vertelt du Bois over die moeilijke periode in zijn leven. Nu, 15 jaar later, haalt hij het familiebedrijf van de beurs. Vastberaden om Spadel op eigen houtje verder te zetten. ‘Mijn vader is twee jaar geleden ook overleden. Ik sta er nu alleen voor. Terwijl ik eigenlijk iemand ben die graag een klankbord heeft.’

Du Bois schrijft geschiedenis met de beursexit, want Spadel staat al sinds de oprichting van het bedrijf Spa Monopole, in 1923, op de beurs genoteerd. ‘Ik ga volgend jaar zwaar investeren en dat gaat de winst drukken. De financiële markten houden daar niet van en zullen vragen stellen. En dat wil ik niet’, zegt du Bois hierover.

Hij gaat de Spa-merken in een fris kleedje steken, fabrieken vernieuwen en misschien ook overnames doen om te groeien. ‘Ik heb deze week nog met de arbeiders en de vakbonden gepraat om onze rebranding voor te stellen. Ze vroegen mij of ik nog ging aanwerven. Ja, graag natuurlijk. Ik ben geen machine en heb een hart, dus ik wil van Spadel een bloeiend bedrijf maken. Er zijn dit jaar al een dertigtal mensen bijgekomen. Dat zijn dertig gezinnen die een leven hebben dankzij Spadel, denk ik dan.’

De familie du Bois is al drie generaties lang eigenaar van het Spa-water of bijna een een eeuw. ‘Ik heb Spa in mijn bloed’, lacht Du Bois. ‘Net zoals mijn broer, mijn vader en mijn grootvader voor mij. En mijn kinderen hebben dat intussen ook wel.’

Grootvader Ernest du Bois was de grootste producent van CO2 in België en was leverancier van Spa, voor het bruiswater. Dat was in de jaren twintig van de vorige eeuw. Spa Monopole zoals het bedrijf toen nog heette, deed het financieel niet zo goed. ‘Mijn grootvader was een slimme mens. Hij liet Spa toe van hun schulden af te lossen met aandelen, in de plaats van contant. En zo is mijn familie gaandeweg de grootste aandeelhouder geworden.'

'Maar het heeft niet veel gescheeld of ik was in de gaz carbonique terecht gekomen. Toen mijn grootvader stierf, hebben mijn vader en zijn zus kop of munt gedaan. De ene zou Spa krijgen en de andere Acide Carbonique Pur (ACP). Mijn tante had Spa en mijn vader ACP, maar ze waren beide niet content en dus hebben ze geruild.’

Lees het volledige interview dit weekend in De Tijd.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud