interview

Jitse Groen (Takeaway.com) ‘Als je maar bang van ons bent'

Jitse Groen, CEO van Just Eat Takeaway.com ©Patrick Post

Hij programmeerde een pizzabestelsite in zijn studentenkamer. Vandaag runt Jitse Groen (Just Eat Takeaway.com) een maaltijdbezorger met 70 miljoen klanten. Hoe heeft hij dat gedaan? ‘Jullie noemen het arrogantie.’

Als Jitse Groen (42) op zijn telefoon het menu van restaurant By Jarmusch in Rotterdam bestudeert, fronst hij de wenkbrauwen. ‘Meen je dit serieus?’ Het is iets na acht in de ochtend, we zijn hier voor het ontbijt. De zaak is ingericht als een American diner: nepleer, krukken, roestvrij staal. Op de kaart staan gerechten als chicken waffles, pannenkoeken en omelet met cheddar en cole slaw. Een kennismaking met de Amerikaanse eetcultuur, zeggen we. Door de overname van Grubhub wordt hij volgend jaar voor het eerst actief in de VS, er komen in één klap 23 miljoen klanten bij. ‘We zitten hier wel op het continent. Ik zie gelukkig ook wat gezonde dingen op de kaart staan.’

Groen runt straks de grootste maaltijdbezorger van de westerse wereld. Alleen in China is er een nog groter bedrijf. Just Eat Takeaway.com heeft samen met Grubhub 70 miljoen klanten, waarvan 1,1 miljoen in ons land. Ze zijn actief van Noorwegen tot Israël, in Canada en Australië.

Zijn verhaal is er een van exponentiële, zelfs explosieve groei. De overname van het Amerikaanse Grubhub voor 6,4 miljard euro, onder de neus van Uber, volgde kort op het inlijven van de Britse maaltijdbezorger Just Eat voor 7,2 miljard. Daar ging een zes maanden lange strijd met het investeringsfonds Prosus aan vooraf.

Hoe hebt u het gevierd, toen Just Eat eindelijk binnen was?

Groen: ‘Zoiets gebeurt meestal in het midden van de nacht. Dan wil je gewoon slapen. De adviseurs en de advocaten nodigen ons achteraf altijd uit voor hun eigen feestje, maar die hebben dan ook heel veel geld verdiend.’

Staat u nooit stil bij succes?

Groen: ‘Wat heeft het bedrijf eraan als de hoge heren samenzitten? We hebben een leuk personeelsfeest, kerst vieren we goed. Vorig jaar zijn we gaan skiën in Zwitserland met 900 man. Dit jaar zouden we met 1.500 gaan. Maar dat ging niet door vanwege corona.

‘De avond voor onze beursgang in 2016 stond in Londen champagne klaar. Op het laatste moment ontstond een meningsverschil tussen twee investeerders. Dus zijn we maar teruggevlogen naar Amsterdam. We hebben de flessen niet aangeraakt.’

Als restaurants een koerier van ons gebruiken, subsidiëren wij die restaurants. De enige die er beter van wordt, is de consument. Jij ziet zo’n koerier en denkt: leuke fiets. Wij denken: daar rijdt een paar miljoen.
Jitse Groen
CEO Just Eat Takeaway.com

Groen is altijd helder geweest over zijn doel: zo snel mogelijk de grootste maaltijdbezorger worden en zo de concurrentie op veilige afstand houden. Het gaat nu heel hard. Takeaway.com sloot 2019 af met 427 miljoen euro omzet. Dat wordt via Just Eat 1,5 miljard en samen met Grubhub 2,7 miljard. De opmerking dat de miljardendeals misschien te snel op elkaar volgen, wuift hij weg. ‘De Grubhub-deal is pas begin volgend jaar afgerond, dat geeft nu ruimte. Daar zijn veel mensen juridisch heel druk mee bezig, maar operationeel kunnen we nog niets. Ook de overname van Just Eat heeft lang aangesleept.’

In 2017 draaide u 166 miljoen euro omzet, drie jaar later bijna tien keer zoveel. Het gaat toch heel hard?

Groen: ‘We zijn helemaal niet zo’n wild bedrijf. Ik ben hier al twintig jaar mee bezig. Pas sinds 2012 financieren we groei met extern geld, het een komt uit het ander. Ik heb altijd gedacht dat we ooit met Just Eat zouden fuseren, maar niet dat wij het zouden regelen.’

Hoe zorgt u ervoor dat u aan de juiste kant van de tafel zit?

Groen: ‘Door heel hard te groeien. We zijn ooit naar het buitenland gegaan omdat we het zo goed deden in Nederland. Dat kwam deels door geluk: Nederlanders bestellen veel eten. We hebben ze gewoon van de telefoon naar het internet geduwd, want dat is gemakkelijker. Zo kan je ook in een klein land een aantrekkelijk bedrijf bouwen. Ik dacht: straks koopt iemand ons of ze betreden onze markt. Met een groter gebied ben je minder wankel. Dus gingen we naar België, Duitsland, Oostenrijk en later naar Polen.’

Als je ons nu wil pakken, moet je in al die landen een half miljard uitgeven. Dat doet niemand.
Jitse Groen
CEO Just Eat Takeaway.com

Uit Engeland hebt u zich moeten terugtrekken: een inschattingsfout?

Groen: ‘Dat is te kort door de bocht. Wij gingen erheen met een klappertjespistool, terwijl de Denen (het toenmalige Just Eat, red.) het land bestormden. Onze middelen waren toen te schaars, dus heb je meer effect als je ze in kleinere landen inzet.’

‘Ook in België ging het moeizaam. We hebben het in 2002 geprobeerd, dat ging helemaal mis. Een Nederlander eet ’s middags een broodje kaas, pas ’s avonds bestelt hij eten. Maar in België zijn de restaurants open voor de lunch, dus begonnen mensen ’s middags te bestellen. Dat kon onze website niet aan. We zijn in 2007 opnieuw in België begonnen. Toen lukte het wel.’

Uw doel is bereikt: u bent de grootste, niet meer te pakken.

Groen: ‘Het maakt me niet uit of je bang van ons bent vanwege onze oranje fietsen, onze marketing, het aantal klanten. Als je maar bang voor ons bent. Ik kan niet uitsluiten dat iemand een miljard op een van onze markten gooit en 20 procent marktaandeel neemt. Dat is niet leuk, maar daar gaan wij geen kleinere site door runnen. Als je ons nu wil pakken, moet je in al die landen een half miljard uitgeven. Dat doet niemand. We hebben echt een stevige positie: we zijn de goedkoopste, met het beste aanbod. De klanten die je hebt, blijven. En ze bestellen elk jaar een beetje meer.’

©Patrick Post

Een serveerster in een blauwe schort brengt zijn cappuccino en komt de bestelling opnemen. Groen wil yoghurt met granola. ‘Oh, kan dat niet via de website? Ik dacht even: wat modern.’

Zo moet het ongeveer gegaan zijn, op een familiefeest in het Noord-Hollandse dorp ’t Veld in 1999. De familie van Groen wilde graag Chinees eten, maar vond alleen een pizzeria die aan huis leverde. Zou het niet handig zijn, dacht informaticastudent Groen, als je online eten kon bestellen? Een halfjaar later registreerde hij voor 100 gulden de website thuisbezorgd.nl en begon op zijn studentenkamer in Enschede te programmeren. Best wat particulieren hadden toen al een modem om - piep, piep, rrrt, rrrt - te surfen, maar de meeste restaurants zagen het nut van een eigen internetverbinding niet in. Dus bouwde hij een faxmodem: een bestelling die via zijn website binnenkwam, rolde uit de fax van het restaurant.

Ik zal je het verschil tussen een Nederlander en een Belg even uitleggen: Belgen bouwen huizen, Nederlanders starten een bedrijf.
Jitse Groen
CEO Just Eat Takeaway.com

U hebt ooit gezegd dat u een luie student was…

Groen: ‘Alle studenten zijn lui.’

Maar in plaats van een goede job bij een multinational te zoeken ging u door met een bedrijf waar u zeven jaar geen cent aan verdiende.

Groen: ‘Ik zal je het verschil tussen een Nederlander en een Belg even uitleggen: Belgen bouwen huizen, Nederlanders starten een bedrijf. De meeste gaan binnen twee jaar over de kop. Maar als je 10.000 idioten hebt met een bedrijf, zit er af en toe een succes tussen. Ook alle studenten begonnen een bedrijf. Ik vond dat ik er laat mee kwam, het leek me nogal vermoeiend (lacht). Als student heb je niet veel geld nodig, ik moest pas echt een beslissing nemen op het einde van mijn studie. Ik zag de cijfers de goede kant uitgaan. Ik wist dat er ooit geld mee verdiend kon worden. Zo deed ik het twintig jaar geleden, en zo doe ik het eigenlijk nog altijd.’

Het woord zal een paar keer vallen: KPI’s, key performance indicators, fijnmazige gegevens die vertellen hoe het bedrijf presteert. Groen bekijkt de data elke dag: hoeveel nieuwe klanten komen erbij, hoeveel vallen er af, hoeveel bestellingen levert dat op, wat zijn de uitgaven voor marketing, hoeveel nieuwe restaurants voegen we toe? ‘Eigenlijk interesseren omzet en winst mij niet. Ik kijk alleen naar die KPI’s. Als die goed zijn, weet ik dat er vanzelf winst of omzet uitkomt.’

Maaltijdbezorging is ‘extreem voorspelbaar’, zegt hij. ‘Ik weet hoeveel bestellingen volgende maand uit Frankrijk of Engeland komen, ik weet wat de lijntjes gaan doen. Als iemand van marketing bij mij komt en zegt: ik heb het zo goed gedaan deze maand, kijk hoe hard we gegroeid zijn. Dan zeg ik: leuk, maar dat heb jij helemaal niet gedaan. Dat denk je omdat je er 5 miljoen tegenaan hebt gegooid. Maar de reden dat wij meer bestellingen hebben, is een combinatie van nieuwe restaurants, de klantenservice en nog wat andere dingen. Marketing is maar een onderdeel van het vliegwiel.’

Wat een motiverend gesprek.

Groen: ‘Het is af en toe lastig. Dat ben ik met je eens. Maar je moet goed uitleggen waar mensen op moeten letten, anders gaan ze de verkeerde dingen doen. Het bedrijf is zo groot geworden. Daarom communiceren we heel helder over wat we wel en niet doen. Als je dat niet doet, gaat het naar de filistijnen.’

‘Marketeers vinden het bijvoorbeeld heel sexy om de hele tijd op tv te zijn, spotjes maken. Maar bijna de helft van onze investeringen gaat naar Google, want dat is het meest effectieve. Dat hangt samen met de KPI’s: je kan zien hoeveel klanten via Google binnenkomen, hoeveel ze bestellen. Dat kan bij tv niet. Adverteren op Facebook is weggegooid geld. Een klant bestelt maar tien keer per jaar. Het moet lukken dat ik net op Facebook adverteer als jij daar vatbaar voor bent. In onze sector speelt ook een seizoenspatroon: de zomer is rustiger, vanaf september gaat het beter. Als het regent, zijn er meer bestellingen. Dat moet je weten als je hier werkt.’

Is het uw taak om daarmee bezig te zijn?

Groen: ‘Ik ben informaticus en ik heb dit bedrijf gebouwd. Dus ik weet van beide zaken best veel. Jij denkt misschien: dat is een detail, maar dat maakt dat wij een beter bedrijf zijn. Ik geef je nog een voorbeeld. We nemen soms bestelwebsites over die heel veel automatiseren. Dat klinkt goed, want het scheelt werk. Maar het is niet altijd slim. Wij geven restaurants een eigen terminal voor bestellingen. We namen een bedrijf over dat uitgeschakelde terminals automatisch uit het bestelaanbod schrapte. Vanuit het idee: zij zijn dicht. Maar soms vergeten de restaurants dat toestel aan te zetten. Dan moet je bellen: ‘Hé, staat de terminal aan? Heb je een nieuwe nodig?’ Anders heb je die dag 100 bestellingen minder.’

Als ik het voor het geld deed, had ik wel verkocht toen het bedrijf 10 miljoen waard was.’
Jitse Groen
CEO Just Eat Takeaway.com

Grote bedrijven zijn in de ban van agile werken, snel en flexibel. Hoe houdt u het soepel?

Groen: ‘Ik geloof niet in agile. Het werkt niet omdat het democratisch is. Een bedrijf is geen democratie. We gingen ooit met twee naar een vergadering met Telenet. Daar zat vijftien man rond de tafel. Vijftien! En wij waren toen echt nog een klein bedrijfje. Als je Pietje verantwoordelijk maakt, heeft hij geen veertien mensen nodig om te komen kijken wat hij doet.’

©Patrick Post

U leidt straks wel ruim 9.000 mensen in 25 landen.

Groen: ‘Een groot bedrijf is een organisme dat zichzelf voortdurend probeert te vernietigen. Bij ons is dat extreem omdat we zo hard groeien. Vandaag telt onze marketingafdeling 50 man, volgend jaar 100. Iemand moet het overzicht bewaren.’

‘Om de zoveel tijd neem ik een blad papier en teken ik de structuur van het bedrijf. Dan kijk ik of alles nog logisch is. Neem de jassen van de koeriers. Vroeger had je gewoon een jas nodig, dat regelde marketing. Vandaag moet zo’n jas er goed uitzien, waterdicht zijn en liefst niet giftig. Daar zit een hele afdeling op. Zit die niet beter bij sales? Als je daar niet op ingrijpt, krijg je politiek. Dan gaat marketing salesdingen doen, zonder ooit met sales te praten. Elk contact moet dan via de leidinggevende, maar die is vandaag de hele dag bezig met een probleem in Zwitserland op te lossen.’

‘Het is meer en meer mijn job de juiste vragen te stellen: heb je daar al aan gedacht? Lost het ons probleem wel op? Meestal moeten ze dan hun huiswerk nog een keer maken. Je wil geen probleem oplossen en er vijftien andere creëren.’

Ik kijk nooit naar de koers. Dat is voor het bedrijf irrelevante informatie.
Jitse Groen
CEO Just Eat Takeaway.com

U hebt met dit bedrijf heel grote stappen gezet, van een studentenhobby tot CEO van een beursgenoteerd bedrijf. Hebt u ooit gedacht: kan ik dit wel?

Groen: (lacht heel hard) Nee, nee. Je moet altijd groter denken dan je bent. Anders kan het Nederlands elftal nooit van Duitsland winnen: het land is vijf keer zo groot, er zijn veel meer voetballers. Dat is statistiek. Maar als je denkt dat je het niet kan, ga je nooit winnen. En dan ga je ook niet kijken wat je kan doen om wel te winnen. Nederlanders zijn net iets te zelfverzekerd. Jullie noemen dat arrogantie.’

Er is niet veel bekend over Groen zijn privéleven. Hij zegt desgevraagd dat hij van vliegen houdt. Laatst vloog hij van Lelystad naar Juist, een van de Duitse Waddeneilanden. ‘Die hebben allemaal een eigen luchthaven, de ene al wat kleiner dan de andere. Een leuke uitdaging.’

Wat in de pers wel breed wordt uitgesmeerd, is zijn vermogen. Op zijn 38ste noemde het Nederlandse blad Quote hem de ‘rijkste jonge selfmade miljonair’. Dit jaar stond hij in de miljardairsclub van Forbes, zijn vermogen wordt geschat op 1,4 miljard euro. Hij voelt de vraag al komen. ‘Dat geld is virtueel, het moet eerst worden uitbetaald. En dan heb je meer geld dan je op kan maken. Als ik het voor het geld deed, had ik wel verkocht toen het bedrijf 10 miljoen waard was.’

Ik geloof niet dat het u niks doet.

Groen: ‘Ik lig niet op het strand, ik heb geen twintig horloges. Ik ben gewoon een serieuze ondernemer met een plan. Bij de beursgang in 2016 voerden we gesprekken in Londen, en een van die investeerders zei: ‘Leuk, zo’n Beneluxbedrijfje, maar waarom ga je niet gewoon op het strand liggen?’ Ik zei: ‘Waarom zou ik? Wat die man nog niet wist, was dat wij al marktleider waren in Duitsland. Een land waarin niemand in onze sector geloofde, omdat Duitsers zogezegd geen maaltijden bestellen. We zijn er niet alleen de grootste geworden, maar ook nog eens winstgevend. Toen ik die data liet zien, zei hij niets meer.’

Hoe vaak kijkt u naar de koers van het aandeel?

Groen: ‘Nooit. Dat is voor het bedrijf irrelevante informatie. Als je gaat fuseren of iets wilt kopen, kijk je natuurlijk wel naar de wisselkoers. En als het aandeel 3 procent op en neer gaat, hoor ik het wel.’

Groen bij de beursgang in Amsterdam, 2016. ©BELGAIMAGE

Groen wordt niet graag op een hoopje gegooid met ‘andere bedrijven’ in zijn branche, met een imago van uitbuiters die een loopje nemen met de wet en de belastingregels. Al zijn koeriers werken in loondienst, in plaats van per opdracht zoals bij Uber Eats of Deliveroo. ‘Schijnzelfstandigheid is bij wet verboden, andere bedrijven doen het toch. Ze gaan er boetes voor krijgen. Een van de gevolgen is dat ze via stromannen veel met illegalen werken. Wij organiseren sollicitatiegesprekken, we geven onze koeriers een goede fiets, een verzekering. We vragen hen om ‘smakelijk eten’ te zeggen en de verkeersregels te respecteren. Wij nemen geen tuig aan. Het is duurder, maar het levert hopelijk betere service op.’

Ik bestelde gisteren voor 30 euro Libanees en betaalde 1,5 euro voor de levering. Dat is toch veel te weinig?

Groen: ‘De commissie die de restaurants betalen als ze een koerier van ons gebruiken, dekt de kostprijs van de levering niet. Een koerier krijgt 15 euro bruto en doet twee bestellingen per uur. Dus wij subsidiëren de restaurants, zelfs een McDonald’s. De enige die hier beter van wordt, is de consument. Jij ziet zo’n driver met een oranje jas en je denkt: leuke fiets. Wij denken: daar rijdt een paar miljoen (lacht).’

Hoe kunnen jullie dan ooit winst maken? Sinds 2013 is de omzet telkens gestegen, en het nettoverlies ook: vorig jaar 115 miljoen.

Groen: ‘De cijfers zien er sinds een halfjaar heel anders uit. Als je naar onze ebitda (brutobedrijfswinst, red.) kijkt, zie je een heel gezond bedrijf. Haal de afschrijvingen en de adviseurskosten voor de overname eruit, en je zit al veel dichter bij nul.’

‘Wij maken wel winst: in het VK, Duitsland, Nederland en België. En in Canada, omdat klanten daar gewend zijn om voor een levering te betalen. Het verschil tussen Takeaway.com en andere bedrijven is dat 90 procent van onze restaurants zélf zijn bestellingen bij de klant levert. Zij betalen ons ook een commissie en daar verdienen we best wel wat op. Onze eigen koeriers doen 10 miljoen bestellingen per maand, en die zijn verlieslatend. Voor de hele groep gaat het over zo’n 100 miljoen bestellingen. Dankzij de mix verdienen we geld. We zullen niet snel een bedrijf overnemen dat zelf alle leveringen doet.’

Waarom zou een restaurant nog zelf willen leveren?

Groen: ‘Onze concurrenten zeggen graag dat het efficiënter is voor restaurants om dat uit te besteden, maar dat is niet waar. Geen enkel restaurant dat zelf leveringen doet, is overgestapt op onze fietsen. Omdat het voor hen duurder is. Andere bedrijven verkopen dat wel als een winstgevend model. Apart hoor. De rente is laag, ze gooien met geld en roepen maar wat. Je kan dat 25 miljoen keer doen, dan maak je nog verlies.’

Kan een koerier van een Takeaway.com-salaris leven?

Groen: ‘Je kan er geen huizen en auto’s van kopen, maar de gemiddelde leeftijd van onze drivers is iets boven 20 jaar. Het verdient beter dan vakkenvullen in de supermarkt. We betalen ruim boven het minimumloon.’

Vindt u genoeg koeriers?

Groen: ‘Toen het op een gegeven moment in München economisch heel goed ging, lukte dat niet meer. De oplossing is simpel: meer betalen.’

Wanneer bestelde u voor het laatst eten?

Groen: ‘Gisteren. (haalt zijn telefoon boven en toont de afrekening van AH to Go) Nu ga je lachen: een broodje kaas. Ik moest vanalles bestellen om aan het minimumbedrag van 15 euro te geraken. Heel irritant. Dat hebben we zelf bedacht, voor het rendement. Maar als klant stoort het me. Dus dat moet misschien een keer veranderen.’

Jitse Groen

Geboren in Delft in 1978.
Studeert bedrijfsinformatietechnologie aan de universiteit van Twente.
Start in 2000 met de online besteldienst thuisbezorgd.nl.
2005: eerste overname van pizzaweb.nl. 2012: investering van Prime Ventures van 13 miljoen. Groen is dan al actief in België, Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. 2016: beursgang in Amsterdam.
2019: koopt de Duitse activiteiten van Delivery Hero.
2020: overname Just Eat.
Groen bezit nog 11 procent van de aandelen van Just Eat Takeaway.com. Dat aandeel zal verder verwateren na de overname van het Amerikaanse Grubhub.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud