'Vereffening is enige oplossing voor Sucraf'

Sucrerie de Kiliba in min of meer betere tijden, toen er nog materiaal aanwezig was. Intussen zijn boze, niet-betaalde werknemers de plantage aan het ontmantelen. ©www.3tamis.org

Paul Kronacker, voorzitter van Sucraf, ziet de toekomst van zijn holding somber in. Hij krijgt geen greep meer op de Congolese suikerplantage Sucrerie de Kiliba (Sucki), en noemt de vereffening en ontbinding van Sucraf 'de enige redelijke oplossing'.

Dat stelt Kronacker (zie foto rechts) in een brief aan de aandeelhouders waarmee het jaarverslag over het afgelopen boekjaar opent. Dat eindigde, net als de voorafgaande jaren, opnieuw in het rood. Sucraf heeft maar een actief, een belang van 33 procent in Sucki, maar die plantage ligt al jarenlang stil en dreigt nu door allerlei (politieke) manoeuvres uit handen van de holding te glippen. Kronacker spreekt onomwonden van 'fraude'.

In zijn brief doet Kronacker het relaas van zijn inspanningen om Sucki weer onder zijn controle te krijgen, in een poging om de suikerplantage opnieuw op te starten. Het is een hallucinant verhaal van politieke manoeuvres, vermoorde advocaten en boze werknemers die de plantage aan het ontmantelen zijn.

Tanzaniaanse investeerders

De geschiedenis van Sucki telt vooral donkere bladzijden. De plantage werd begin jaren 1990 verwoest, en raakte sindsdien nooit meer heropgestart. In 2011 verergerde de toestand. De toenmalige minister van Landbouw verkocht, in volle kiescampagne, de plantage door aan een schimmige groep Tanzaniaanse investeerders. Om dat te doen, ontbond die, geruggesteund door president Joseph Kabila, de toenmalige structuur boven Sucki, waar Sucraf deel van uitmaakte. Hij creëerde een nieuwe maatschappij, waarbij Sucraf uit het aandeelhouderschap werd geknikkerd.

Sindsdien heeft Sucraf vruchteloze pogingen ondernomen om die gebeurtenissen ongedaan te maken. Kronacker trok in mei van vorig jaar zelf naar Congo. Hij probeerde, in zijn hoedanigheid van voorzitter van Sucrerie de Kiliba, een raad van bestuur te organiseren. Maar de Congolese overheid, bij monde van minister van Oveheidsbelangen, Louise Munga Mesoli, stuurde haar kat. Zij liet in een brief weten 'het nut van dergelijke vergaderingen in vraag te stellen'. 

Mesoli meent dat de vennootschap geen raad van bestuur meer kan organiseren, aangezien ze in 2011 werd ontbonden. Maar Kronacker wijst op de beroepsprocedure die loopt bij het Hooggerechtshof, waardoor die ontbinding is opgeschort. De zaak werd helemaal absurd toen Kronacker met de minister een persoonlijk onderhoud had:

Dat laatste is tot op heden nog niet gebeurd. Kronacker maakt ook melding van een gesprek met een regeringsvertegenwoordiger, in de residentie van de Belgische ambassadeur. Hij werd daarbij vergezeld door twee Congolese advocaten. Een van die advocaten, meester Kahasha, 'werd intussen om duistere redenen vermoord', aldus Kronacker.

Sindsdien is heel het dossier stilgevallen. De regeringsvertegenwoordiger beloofde in november in een brief nog een raad te zullen samenstellen die een vergadering moest organiseren 'met als doel de standpunten te verzoenen'. Daar werd sindsdien niets meer van vernomen.

Volgens Kronacker is die radiostilte als volgt te verklaren:

Intussen is de situatie op het terrein dramatisch geworden. Kronacker meldt dat het personeel al 12 maanden geen loon meer heeft gekregen, en tot plunderingen is overgegaan:

Conclusie, aldus Kronacker: 'Gezien de situatie in Congo en de positie van de enige geldschieter van Sucraf, is de voorzitter van mening dat de enige redelijke oplossing erin bestaat dat de raad van bestuur aan de algemene vergadering voorstelt om over te gaan tot de invereffeningstelling en ontbinding van de maatschappij.'

Op 10 juni houdt de holding haar gewone algemene vergadering. Maar dan zal deze keuze nog niet ter stemming voorgelegd worden. Dat is voor 30 juli, wanneer daarover een buitengewone algemene vergadering wordt gehouden.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud