Bekaert zoekt nieuw elan

CEO Matthew Taylor (l) en (voorlopig nog) voorzitter Bert De Graeve van Bekaert. ©Photo News

Bekaert schrapt 281 jobs in België. De staalkoord- en staaldraadgroep gaat door een diep dal en bespaart wereldwijd. Of dat voldoende is om de winstmargefetisj van 10 procent te halen, is twijfelachtig.

De aangekondigde ontslagen in België zijn geen verrassing. Midden vorig jaar - na de sluiting van een verlieslatende fabriek in Italië - gaf topman Matthew Taylor al aan dat hij wereldwijd met de kam door alle filialen gaat. Ook in België. Bekaert   staat immers ver van wat het wilde bereiken en kende de afgelopen jaren eerder 'lowlights' dan 'highlights', om het met de woorden van Taylor te zeggen.

De Bekaert-topman startte een tijd geleden met kostenbesparingen, maar trapt de pedaal een stukje harder in. Aanvankelijk waren in België geen sluitingen gepland. 'De Belgische fabrieken presteren goed', zei Taylor vorig jaar. Toch sloot hij ontslagen in België niet uit.  

Taylor wou er bij de bekendmaking van de zwaar tegenvallende jaarcijfers in maart geen details meer over kwijt. Maar hij heeft wel woord gehouden. Behalve dat in België wél een fabriek dichtgaat. In Moen, dat staalvezels maakt voor betonversterking, verdwijnen 70 jobs. Taylor verhuist de productie naar Tsjechië, waar Bekaert een Dramix-fabriek heeft.

Vanuit Vlaanderen kan Bekaert volgens de topman niet meer opboksen tegen concurrenten als ArcelorMittal, dat onlangs zijn productie verhuisde van Luxemburg naar het veel goedkopere Polen. De klanten uit de bouw blijken bovendien steeds meer betonversterkers in de lagelonenlanden te kopen.

Verrassing

De bonden reageren verrast op de sluiting. 'Moen was niet verlieslatend', zegt ACV-secretaris Piet Decavele. 'Taylor wil kosten besparen, want de resultaten waren niet goed. Hij beloofde een winstmarge van 10 procent maar die zakte vorig jaar naar 4,9 procent. De aandeelhouders zijn daar niet tevreden mee en willen actie'.

Bekaert kende de afgelopen jaren eerder 'lowlights' dan 'highlights'.
Matthew Taylor
CEO Bekaert

Ook in Ingelmunster verdwijnen 67 jobs. Een deel van de productie van de fabriek waar machines en wisselstukken worden geproduceerd om wereldwijd 'draad te trekken', verschuift naar Slovakije, dichtbij de vijf grote fabrieken van Bekaert in Centraal-Europa, waar vooral staaldraad en staalkoord wordt geproduceerd.

Angstaanjagender is het verdwijnen van 106 jobs in het Belgische technologiecentrum in Deerlijk waar aan onderzoek en ontwikkeling wordt gedaan. Daar verhuizen het opstarten van pilootlijnen en bepaalde labotesten. Eveneens naar Slovakije.

Taylor hoopt ontwikkelingen, procesinnovaties en het op de markt brengen van bepaalde producten te versnellen. Decavele erkent dat de loonkosten in Centraal-Europa veel lager liggen dan in België. 'Maar van onze collega's horen we wel dat in Slovakije nog amper mensen te vinden zijn. Men moet werknemers invoeren vanuit Oekraïne en Servië.' Vrijdag leggen de werknemers van Bekaert in België het werk neer uit protest tegen de herstructurering.

Zaagdraad

Of de nieuwe kostenbesparingen - Taylor passeerde eerder al in Italië, Maleisië, het VK, Costa Rica en Brazilië met het snoeimes - voldoende zijn om Bekaert uit het slop te trekken, valt nog te bezien.

De vakbonden denken van niet en verwachten nog herstructureringen in de groep. Om verschillende redenen. Klanten en concurrenten van Bekaert trekken steeds verder oostwaarts, waar de productiekosten laag liggen. De concurrentie wordt steeds agressiever. Taylor slaagt er bovendien onvoldoende in om de stijgende walsdraadprijzen - de grondstof voor staalkoord - snel genoeg door te rekenen aan zijn klanten. Staalkabeldochter BBRG (Bridon) boekte vorig jaar 20 miljoen euro verlies en blijft een zorgenkind.

CEO Matthew Taylor geniet voorlopig nog het vertrouwen van de familiale aandeelhouders van Bekaert.

In China zijn Bekaerts hoogdagen met zaagdraad voor het snijden van wafers van zonnepanelen definitief voorbij. Bekaert ontwikkelde recentelijk wel een nieuwe diamantdraad maar krijgt die nauwelijks aan de straatstenen kwijt, omdat de Chinese concurrent en marktleider Metron bodemprijzen hanteert waar Bekaert geen antwoord op heeft. Als die situatie aanhoudt, is de kans groot dat Bekaert die markt opgeeft, liet Taylor zich onlangs ontvallen. 'We moeten continu veranderen, anders overleven we niet', vatte afscheidnemend voorzitter Bert De Graeve de toekomst van Bekaert samen.

Niches

Daarmee belanden we bij een van de pijnpunten van Bekaert. Net als de Dramix-vezel is zaagdraad een kwalitatief hoogstaand nicheproduct. Maar Bekaert slaagt er onvoldoende in producten met hoge toegevoegde waarde op een winstgevende manier te slijten. Toch niet op lange termijn.

7 procent
Brutowinstmarge
Bekaert mikt voortaan op een brutobedrijfswinstmarge van 7 procent.

Het valt dan ook niet uit te sluiten dat Taylor - als de winstgevendheid van de West-Vlaamse multinational niet snel genoeg stijgt - zijn productenportefeuille grondig door elkaar schudt of beslist in bepaalde regio's of productengamma's niet meer aanwezig te zijn.

Zijn ambitie om tegen 2022 een brutobedrijfsmarge van 10 procent te halen, heeft Taylor vorig jaar na een forse winstwaarschuwing laten varen. Hij mikt nu op 'minstens 7 procent op middellange termijn'. Inzicht in de evolutie van de winst geeft hij niet. Dat lijkt erop te wijzen dat hij niet goed weet waar hij naartoe gaat of wat er van alle kanten op hem afkomt.

'Toch moet 10 procent winstmarge de ambitie blijven', verklaarde voorzitter Bert De Graeve begin deze maand. 'Die stapt in mei op onder druk van de familiale aandeelhouders die niet tevreden zijn met de resultaten en het gedaalde dividend. Taylor krijgt voorlopig nog alle krediet. 

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect