opinie

Een Pax Electrabel is geen energiepact

Frank Brichau, Country Chair België bij innogy, het moederbedrijf van essent.be. ©Wim Kempenaers (WKB)

De politieke besluiteloosheid rond het energiepact speelt Engie Electrabel in de kaart. Het debat wordt tegengewerkt door de conservatieve krachten die kernenergie blijven beschermen.

Door Frank Brichau, Country Chair België bij innogy, het moederbedrijf van essent.be

De inhoud van het energiepact voorspelt weinig goeds, alle goede intenties om de burgers te consulteren ten spijt. Het ziet ernaar uit dat er weer geen keuzes gemaakt worden, en dat een aantal opties vrijblijvend worden voorgelegd. Op die manier geven we opnieuw toe aan de Franse overheersing, die 80% van de Belgische energiemarkt in handen heeft. Als we echt een duurzame én rendabele energiemarkt willen, moeten we niet langer enkel naar Frankrijk luisteren, maar naar alle spelers die bij de energietransitie betrokken zijn.

De regeerverklaring van de regering-Michel is een kerkhof van gebroken energiebeloftes. Wie de doelstellingen naast de verwezenlijkingen legt, krijgt het gevoel dat de regering nog maar één in plaats van drie jaar bezig is.

Zo sprak de regeerverklaring voor het eerst een ondubbelzinnig voornemen uit om een ‘interne Europese energiemarkt’ te voltooien en om ‘strategisch en Europees geïnterconnecteerde netwerken’ uit te bouwen. Van het herevalueren van de strategische reserve, waarmee de pieken in de winter worden opgevangen, zien we in de praktijk weinig terug.

Ook voor het energiepact wordt de deadline steeds weer vooruitgeschoven. Als ook het volgende pact een nieuw Pax Electrabel wordt, zijn we nog even ver van huis.

Het grote probleem is dat het dit land ontbreekt aan investeringszekerheid. Zo moet de eventuele ondersteuning technologie-onafhankelijk zijn en het kader geven waarbinnen de markt kan kiezen voor de meest efficiënte oplossing op dat moment in de energietransitie: vraagsturing, slimme netwerken, flexibele gascentrales, batterijopslag, of een combinatie daarvan.

Parijs

Het debat wordt tegengewerkt door de conservatieve krachten die de kernenergie blijven beschermen. Misschien denkt ook deze regering er wel uit te zullen geraken met een nieuwe Pax Electrabel. Maar wie zich door Frankrijk laat adviseren zal vooral Franse antwoorden krijgen. De lancering van de burgerbevraging was nog niet koud, of de sociale media werden overspoeld met campagneboodschappen van de pro-nucleaire lobby.

Toch zijn er voldoende voorbeelden van een duurzame en efficiënte transitie in andere landen. Scandinavische landen betrekken hun steden nauw in energie-efficiëntie. Duitsland wordt beschouwd als het economische centrum van Europa, maar voor energie kijken we blijkbaar liever naar onze zuiderburen.

Nochtens werd er dankzij de Energiewende in Duitsland op korte tijd een schat aan ervaring opgedaan. Denk maar aan de concessies voor windmolens op zee, die bij ons op het laatste moment worden opengebroken en heronderhandeld, terwijl het in Duitsland al zonder subsidies kan.

Ook uit de Duitse fouten kunnen we leren. Zo ging de Duitse energiefactuur de eerste jaren fors de hoogte in door ongecontroleerde groei van gesubsidieerde groene energie. Deze subsidieregeling garandeerde de groene stroomproducenten twintig jaar lang een vast verkooptarief, en werd inmiddels bijgesteld.

Momentum

De boodschap is duidelijk: een logisch, functionerend en stabiel regelgevend kader kan de broodnodige investeringen in hernieuwbare energie opkrikken. Als we in 2050 een koolstofarme samenleving willen, hebben we nog 400 miljard aan investeringen nodig. Daarnaast zal de energiepolitiek Europees zijn of niet zijn, zoals de regering in haar regeerakkoord al erkende.

De Europese landen profiteren anno 2017 amper van mekaars natuurlijke productie. Intussen ondernemen de buurlanden wél concrete actie. In het Nederlandse regeerakkoord werd beslist dat ze onder meer met België willen samenwerken om de CO2-uitstoot via minimumprijzen naar beneden te krijgen. Zo worden steen- en bruinkool als alternatief voor kernenergie ontmoedigd.

Het zou dus ongepast zijn te vervallen in een klaagzang. Als we kijken naar de elementen die op tafel liggen, zoals efficiëntere technologie, goedkopere energieopwekking en het maatschappelijk en politiek draagvlak, zijn er genoeg recepten om de energietransitie een geloofwaardige boost te geven.

Maar uitstel is wel het laatste wat de energietransitie nodig heeft. Het is tijd om knopen door te hakken.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Partner content