opinie

Een topfunctie bij de overheid? Nee, bedankt

Elke Wambacq

De Vlaamse diversiteitsambtenaar Alona Lyubayeva waarschuwt voor een groeiend onevenwicht tussen mannen en vrouwen aan de top van de Vlaamse ambtenarij. Nu zullen er wel gevallen zijn van genderdiscriminatie, maar in de Vlaamse overheid lijkt het me meer een soort behoudsgezindheid.

Door Elke Wambacq, zaakvoerder van de Dinobusters. Werkt daarnaast bij de Vlaamse overheid. Samen met Nancy De Vogelaere schreef ze onder meer het boek ‘Tot uw Dienst’ over de werking van de overheid.

Deze week staat ook het voortgangsrapport van het diversiteitsbeleid van de Vlaamse overheid op de agenda van het voorzitterscollege. Wat is er aan de hand met het beleid, en moeten we echt in paniek schieten? Het gaat slechter dan ooit, schreef Lyubayeva gisteren in een opinie in De Standaard.

Als we naar de cijfers in het voortgangsrapport kijken, dan moeten we ‘slechter dan ooit’ een klein beetje nuanceren. In 2013 waren er 21,3 procent vrouwen in topfuncties en in 2014 scoren we 24,4 procent. Een lichte stijging dus, maar toch nog ver van de doelstelling van 33 procent waarnaar gestreefd wordt. Dat zien we niet enkel bij de overheid, maar ook in het reguliere bedrijfsleven. En toch zijn er heel wat voorbeelden van vrouwen in topfuncties die met glans en wimpel organisaties succesvol leiden.

Het vrouwelijk ondernemerschap is in opmars omdat het gewoon handiger is een droom na te jagen via een eigen organisatie dan je in te passen in een dinosaurusstructuur waar alles te traag gaat.

Wat is er aan de hand? Eerst en vooral hoeven we als vrouw niet meteen de Kleenex boven te halen bij deze cijfers, want er is zelfs een positieve zijde aan het verhaal. Robert Miller, hoogleraar economie en strategie aan de Tepper School of Business, stelde vast dat eens het glazen plafond doorbroken is, vrouwen minstens even snel vooruit gaan als de mannen in hun topfunctie. De vrouwen komen volgens het onderzoek echter niet zo ver, omdat ze blijkbaar gemiddeld sneller met pensioen gaan of vaker van carrière wisselen.

Het succes van de mannen zit dus in het feit dat ze gemiddeld langer op hun stoel blijven zitten en hardnekkiger een bepaalde lijn volgen. Mijn ondeugend brein leidt daaruit af dat mannen een beetje conservatiever zijn dan vrouwen en de grote baanbrekende vernieuwers elders te vinden zijn dan in de top.

Ongeschreven regel

Er zullen ongetwijfeld wel gevallen bekend zijn van genderdiscriminatie, maar in de Vlaamse overheid lijkt het me meer een vorm van behoudsgezindheid die op de een of andere manier de kop blijft opsteken. Een topmanager moet per definitie ervaring hebben ergens op een kabinet of de politiek en al een poosje meedraaien in de wereld van de overheid. Meer dan 70 procent van de topbenoemingen zijn zuiver politiek in te kleuren en dan vernauw je natuurlijk de opties om uit te kiezen. Dan mag je nog zoveel evenementen en campagnes doen, op het einde van de rit blijft die ongeschreven regel toch gelden.

De geschiedenis leert ons echter dat vasthouden aan oude gewoontes geen goed plan is om je klaar te maken voor de toekomst. Sinds 2014 is de trend van ‘the human era’ in opmars. Die trend dwingt bedrijven en organisaties om weer een persoonlijkheid en een smoel te krijgen. De emotie moet terug komen en klanten willen warme contacten met inleving en empathie.

Geef elke vrouw met ambitie een vleugje pr gesteund door een eerlijk en transparant beleid, en ik vrees dat heel wat mannen schaakmat gezet worden.

Kijk naar een recente internationale reclame van General Electric en je ziet een jong meisje dat vertelt over haar mama die baanbrekende technologieën ontwikkelt om een steentje bij te dragen tot een betere wereld. Innovatie die gestuurd wordt door de emotie om zorg te dragen voor je kinderen en deze planeet.

Geëngageerde vrouwen liggen daar wakker van. Het internet en nieuwe technologie maakt het mogelijk dat iedereen een beetje kapitein wordt, ook en vooral vrouwen. Het vrouwelijk ondernemerschap is in opmars omdat het gewoon handiger is een droom na te jagen via een eigen organisatie dan je in te passen in een dinosaurusstructuur waar alles te traag gaat. Waarom wachten tot het moment dat je eens een kans krijgt, als je zelf kansen kunt grijpen?

Naast het feit dat er een opmars is van vrouwen die ondernemen, blijven ze ook enorm bescheiden. Ze zoeken minder de schijnwerpers op en werken gewoon door. Geef elke vrouw met ambitie een vleugje pr gesteund door een eerlijk en transparant beleid, en ik vrees dat heel wat mannen schaakmat gezet worden.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content