opinie

Geef intendant D'Hooghe een standbeeld voor de kerk van Oosterweel

©real dolmen

Oosterweelintendant Alexander D’Hooghe heeft de politieke besluitvorming ‘top-down’ begraven door alle belanghebbenden te verenigen rond een gemeenschappelijke visie, boven het individueel belang. Dat verdient grote waardering.

Door Bruno Segers, voorzitter van Flanders Investment & Trade. Schrijft in eigen naam

‘De kogel is door de kerk van Oosterweel’, ‘een historische beslissing’, ‘de spade gaat in de grond’, ‘de verandering werkt’. Twitter heeft weer aardig wat oneliners opgeleverd rond het Oosterweelakkoord. Het is alsof iedereen het plots roerend eens is en dat ons land kampioen geworden is in snelle besluitvorming. Een week geleden krakers in een Gents pand? Een week later bereiken de meerderheidspartijen een akkoord over de strafbaarheid van kraken.

Hoe is het dan mogelijk dat de besluitvorming rond een dossier zoals Oosterweel 20 jaar op zich liet wachten? Wel, dit land hangt al jaren aan elkaar via historische compromissen met daarbovenop een communautaire wafelijzerproblematiek wegens onze regionale structuur.

Daarnaast is Vlaanderen een sterk verzuild en versnipperd gewest waar steeds iedereen te vriend dient gehouden te worden. De problematiek rond intercommunales was maar het topje van de ijsberg.

©real dolmen

En - last but not least - is Vlaanderen meer en meer één stadsgewest geworden waar de grondstof tussen anderhalf en twee meter boven de grond zit. Een kenniseconomie waar iedereen over alles een (on)juiste mening heeft en waar de (sociale) media gretig op inspelen.

Actiegroepen tieren niet alleen welig maar vooral terecht op een mesthoop van top-down politieke compromissen die onvoldoende zijn afgetoetst met de basis.

Overwinnaar

Toch ben ik trots met deze doorbraak en het bewijs dat de basis - met of zonder actiegroepen - via de (sociale) media kan wegen op de politieke besluitvorming. Van mij mag iedereen rond de tafel gerust een overwinnaar genoemd worden. En ze mogen allemaal via de media hun achterban onmiddellijk van hun versie van het gelijk op de hoogte brengen.

Hopelijk blijven ze even eensgezind als we over uitvoering, timing, geld, aanbestedingen en opvolging gaan praten. Benieuwd hoeveel intercommunales zich daar achter de schermen weer mee gaan moeien.

Maar de grote winnaar is en blijft intendant Alexander D’Hooghe. Die is er als een meesterdiplomaat in alle discretie in geslaagd alle belanghebbenden samen te brengen - en te houden - rond een gemeenschappelijke visie die het individueel belang overstijgt.

In het voorjaar van 2015 schreef de Vlaamse regering een onderhandelingsprocedure uit rond de ‘Intendant voor leefbaarheidsprojecten in de stedelijke zones rond de R1 - Ring van Antwerpen’. Alexander en zijn team waren de juiste keuze; experts in de materie en zonder enige historische of politieke betrokkenheid. Een Mister Proper zonder voorgaande die vanaf een wit blad een gedragen visie kon opzetten via ‘open discussies, achter gesloten deuren’.

Mensen kwamen plotseling om te luisteren in plaats van om gehoord te worden. ‘Komt u na 20 jaar niet tot een besluit, nodig dan Alexander D’Hooghe uit’, prijkt binnenkort op het visitekaartje van deze kampioenenmaker. Wim De Decker kreeg Antwerp in eerste, Alexander D’Hooghe kreeg Oosterweel in beweging.

Outsider

Twee gewone mensen met kennis van zaken die als outsider begonnen en dus geen enkel vooroordeel hadden. Kerels die naar mensen kunnen luisteren en mensen kunnen laten samenwerken. Een standbeeld voor Wim op de Bosuil en voor Alexander voor de kerk van Oosterweel.

Verliezers zijn er echter ook. De grootste verliezer is zeer stil. Het Oosterweelprecedent is immers de definitieve doodsteek voor het oude model van politieke besluitvorming. In een snel evoluerende wereld waar verandering, transformatie en disruptie dagelijkse kost zijn mogen parlementsleden en politici tijdens de legislatuur het mandaat van de kiezer niet blijven misbruiken om beslissingen top-down door te drukken.

We hebben de code-Buysse en de code-Lippens voor deugdelijk bestuur, maar we hebben behoefte aan een Code-D’Hooghe voor deugdelijk politiek bestuur. Stakeholdermanagement hoort er definitief bij, alle belanghebbenden moeten worden gehoord en erbij worden betrokken. Bottom- up. Door samenwerking met alle betrokkenen komt besluitvorming en echte vooruitgang tot stand.

Onze samenleving heeft geen polarisatie en populisme nodig. Gewoon luisteren naar iedereen met de blik op de toekomst.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Partner content