opinie

Laat dat nieuwe tafellaken maar achterwege, maak liever de tafel

Ignace Van Doorselaere

De oproep om dringend het beeld van ons land op te vijzelen om de imagoschade te bedwingen, is fout. Wellicht wordt gedacht aan extra handelsmissies en een ingenieuze marketingcampagne. Maar als de tafel krakkemikkig is, moet je geen nieuw tafellaken kopen. Je moet de tafel repareren.

Door Ignace Van Doorselaere, CEO van de lingeriegroep Van de Velde

Het enige positieve nieuws na de terreurdreiging van de voorbije weken is de onomstotelijke internationale kritiek op de Brusselse lappendeken. De wereld heeft het gezien, en dat is een understatement. Het is tijd om die structuur te vereenvoudigen.

‘Complexity is the biggest enemy of profitable growth’ is een gekend houvast in het bedrijfsleven. Bij uitbreiding kunnen we nu stellen: ‘Complexity is the biggest enemy of a hard working taxpayer and a safe citizen.’

Iedereen beseft dat 19 burgemeesters en 6 politiezones in een stad van 1 miljoen inwoners een overdaad aan structuren betekent en de voedingsbodem inhoudt voor het afschuiven van verantwoordelijkheden, het houden van talloze vergaderingen over versnipperde bevoegdheden en het creëren van postjes met als resultaat een labyrint waarin enkel onkruid welig tiert. Decennialang is de binnenlandse kritiek daarop stelselmatig weggedeemsterd in de Belgische politieke catacomben. Nu zal hopelijk geluisterd worden.

Dat de Brusselse minister-president Rudy Vervoort de bestaande structuren nog durfde te verdedigen, is een hallucinante vorm van wereldvreemdheid die van hem een politiek fossiel maakt

‘Complexity is the biggest enemy of profitable growth’ is een bekend houvast in het bedrijfsleven. Bij uitbreiding kunnen we nu stellen: ‘Complexity is the biggest enemy of a hard working taxpayer and a safe citizen.’ Dat de Brusselse minister-president Rudy Vervoort de bestaande structuren nog durfde te verdedigen, is een hallucinante vorm van wereldvreemdheid die van hem een politiek fossiel maakt. In elke organisatie zijn de grootste muren niet tastbaar; ze zijn gemaakt uit bevoegdheidsconflicten, silo’s, tussenniveaus, onduidelijkheden, ego’s en eigenbelang. Arme Brusselaar, u verdient zoveel beter. Arme Belg, het is uw schuld niet.

Overreactie

Ignace Van Doorselaere ©Photo News

De werkgeversorganisaties moesten vorige week spijtig genoeg niet onderdoen voor de Brusselse minister-president. Terwijl de grootste fysieke bedreiging sinds de Tweede Wereldoorlog rechtstreeks in onze straten is opgedoken, hadden ze kritiek op de veiligheidsreflex. Eerder dan begrip te tonen voor een overheid die er alles aan deed om mensenlevens te redden en die de veiligheidsriem strak moest aanspannen, waren kreten te horen van ‘overreactie door de overheid’. De verantwoordelijken van Voka en Unizo moeten eens één week stage lopen bij de spionkop van Standard Luik, zodat ze ‘Tous ensemble’ leren scanderen en beleven.

Want ik deel hun mening niet. Hoe erg die veiligheidskramp ook is voor de Brusselse economie en bij uitbreiding voor de Belgische: first things first. Het leven komt voor het geld. Ik bedank elke politieman, elke soldaat en elke veiligheidsverantwoordelijke dat er voorlopig in ons land geen aanslag is gepleegd. Alles lijkt immers zo eenvoudig vanop een veilige afstand. Dat is zelden zo: niet in een bedrijf en nog veel minder in een land.

Ik deel de mening van de werkgeversorganisaties niet. Hoe erg die veiligheidskramp ook is voor de Brusselse economie en bij uitbreiding voor de Belgische: first things first. Het leven komt voor het geld.

Radicalisering - los van ras en godsdienst - ontstaat in vernedering en uitsluiting en wordt gevoed door gefrustreerde haatpredikers. Beide moeten aangepakt. Inclusie is het antwoord: mensen laten voelen dat ze erbij horen. Dat is een werk van lange adem dat nooit stopt: in elke school, elke buurt, elke sportvereniging, elke onderneming. Ook hier is het ‘Tous ensemble’.

Mijn frustratie groeit als ik vandaag goedbedoelde kreten hoor dat we nu dringend het beeld van ons land moeten opvijzelen om de imagoschade te bedwingen. Wellicht wordt daarbij gedacht aan extra handelsmissies en misschien wel aan een ingenieuze marketingcampagne. Fout. Als de tafel krakkemikkig in elkaar zit, moet je geen nieuw tafellaken kopen. Je moet de tafel maken. Als in een bedrijf het product of de service niet voldoen, helpen extra marketinginspanningen niet. Alle aandacht moet gaan naar de essentie: het verbeteren van het product zelf.

Doe het voor de Belg, de Vlaming, de Brusselaar, de Waal, de christen, de jood, de moslim, de burger en het bedrijf. Elke euro en elk uur inspanning moet naar hen gaan, en niet naar complexe structuren.

Beste politici, de dag is aangebroken om de structuren van dit land te vereenvoudigen. Denk klant, veiligheid, tewerkstelling, integratie. Doe het voor de Belg, de Vlaming, de Brusselaar, de Waal, de christen, de jood, de moslim, de burger en het bedrijf. Elke euro en elk uur inspanning moet naar hen gaan, en niet naar complexe structuren.

Begin met Brussel. We hadden in 1998 de jammerlijke ontsnapping van Marc Dutroux nodig om de politiehervorming te versnellen. Hopelijk is de huidige moeilijke situatie de aanzet tot transparantere en eenvoudigere beheersstructuren in Brussel. Het zou een hoopvol begin zijn van een lange tocht naar een eenvoudiger en veiliger België in een algemeen klimaat van onveiligheid dat jammer genoeg verre van voorbij lijkt. Hier is extra druk van de werkgeversorganisaties zeer welkom.

De wereld kijkt toe!

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Partner content