1
opinie

Was België een bedrijf, het was al lang gesplitst

De N-VA roept weer op tot een confederale staat en breekt een lans voor een efficiëntere aansturing van de overheid en meer responsabilisering van de deelstaten. Het legt een gezonde basis voor een turnaround van ons maatschappelijk bestel, in lijn met de best practices uit het bedrijfsleven.

Beeld je even in dat een (beursgenoteerde) holding - we zullen haar Fatamorgana noemen - bestaat uit twee participaties: een die winst maakt en een die verlies maakt, zodat het geconsolideerd resultaat jaar na jaar negatief is. Kortom, een structureel verlieslatend bedrijf.

Beeld je verder in dat het management van Fatamorgana elk jaar opnieuw de winst van de ene vennootschap volledig aanwendt om het verlies van de andere te dekken, en bovendien jaarlijks eist dat de financiers van de holding de resterende verliezen dekken via extra geldinjecties.

Nooit wordt de vraag gesteld of Wallonië echt geholpen wordt met deze onvoorwaardelijke geldelijke steun - hoewel we daar na zo veel jaren toch mogen aan beginnen te twijfelen.

Vragen van de medewerkers en het management van de winstgevende vennootschap en van de financiers van Fatamorgana om inspraak in het beleid worden stelselmatig weggewimpeld. Integendeel, er worden steeds meer stringente regels opgesteld waardoor de winsttransfers geïnstitutionaliseerd worden.

Om het evenwicht te bewaren tussen de vraag om meer zelfbeschikkingsrecht van de ene entiteit en om bijkomende middelen van de andere entiteit, wordt een onontwarbaar kluwen van bevoegdheden, structuren, regels en processen gecreëerd, waardoor een efficiënt bestuur nagenoeg onmogelijk wordt.

Risee

De financiers worden in toenemende mate verplicht een jaarlijkse bijdrage te leveren om het tekort van de verlieslatende vennootschap te dekken. Dat alles onder het voorwendsel van solidariteit. Op de jaarlijkse algemene vergadering worden vernuftige mechanismen ingebouwd die ervoor zorgen dat de aandeelhouders over alles kunnen stemmen, behalve over het ingebouwde solidariteitsmechanisme, de responsabilisering van de individuele entiteiten en de bijdragen die ze zelf jaarlijks moeten betalen om het systeem in stand te houden (uiteraard is er van een dividend geen sprake). Afspraken over de maximaal toegelaten jaarlijkse tekorten worden bovendien stelselmatig genegeerd of omzeild met ingenieuze sale-en-lease-backoperaties en uitgaven die buiten budget worden gehouden.

©rv

Hoe groot acht u de kans dat Fatamorgana een beurslieveling wordt? Of acht u de kans groter dat het bedrijf de risee van de beurs wordt, bespot en beschimpt door het analistenheir? En welke carrière wacht het management van de holding na de onvermijdelijke teloorgang?

De voorbije decennia hebben bedrijven overal ter wereld allang komaf gemaakt met dergelijke vormen van verdoken subsidiëring en misbegrepen solidariteit. Onder toenemende druk van activistische aandeelhouders, revolterend management, mondige medewerkers en alerte media worden dergelijke wantoestanden luidruchtig aan de kaak gesteld en worden indien nodig snel corrigerende maatregelen genomen om elke vorm van structureel bloedverlies te stelpen.

De evidente oplossing is om beide entiteiten van elkaar los te koppelen en de verstikkende band te verwijderen. Daarbij worden enkel die activiteiten nog centraal gehouden waar beide entiteiten vragende partij voor zijn, en waarbij de synergievoordelen duidelijk zijn.

Al decennia rollen politici vechtend over de straat over de vraag of het verantwoord is dat de ene entiteit legitiem aanspraak kan maken op gelden van de andere, zonder daarvoor de minste verantwoording te moeten afleggen.

De winstgevende entiteit kan dan haar eigen lot bepalen, haar winst herinvesteren of uitkeren aan haar aandeelhouders. De verlieslatende entiteit kan zelf de nodige maatregelen treffen om zichzelf heruit te vinden en zo opnieuw mee te spelen op het bedrijfstoneel. Als nog geld wordt geïnjecteerd in de verlieslatende vennootschap, zal dat enkel gebeuren in ruil voor inspraak in het beleid, en met het oog op het behalen van bepaalde mijlpalen bij de realisatie van een verbeteringsplan. In de meeste gevallen leidt dat tot een spoedig herstel van de rendabiliteit van de verlieslatende entiteit, een betere prestatie van de winstgevende entiteit en een heropflakkering van de beurskoers van de holding.

In de politiek gaat het blijkbaar helaas (nog) niet zo. Al decennia rollen politici vechtend over de straat over de vraag of het verantwoord is dat de ene entiteit legitiem aanspraak kan maken op gelden van de andere, zonder daarvoor de minste verantwoording te moeten afleggen.

Melkkoe

Het debat over responsabilisering en de noodzaak om te saneren om fit te blijven in een toenemende internationale concurrentiële omgeving wordt daarbij te vaak uit de weg gegaan. Het feit dat Vlaanderen op die manier jaarlijks miljarden euro misloopt die broodnodig zijn om zijn infrastructuur op peil te houden, om te investeren in onderwijs en onderzoek en om te investeren in het behoud van zijn positie als topregio in de wereld, wordt naar de achtergrond geschoven. Ook wordt nooit de vraag gesteld of Wallonië echt geholpen wordt met deze onvoorwaardelijke geldelijke steun - hoewel we daar na zo veel jaren toch aan mogen beginnen te twijfelen.

De vraag van de N-VA is niet alleen legitiem, ze is ook noodzakelijk voor het behoud van de welvaart van zowel Vlaanderen als Wallonië.

Op die manier dreigt de ontvangende partij geleidelijk aan de melkkoe waaraan ze zich rijkelijk laaft de keel dicht te knijpen en dreigt vroeg of laat een pijnlijk ontwaken. In Griekenland weten ze wat dat betekent.

Daarom is de vraag van de N-VA niet alleen legitiem, ze is ook noodzakelijk voor het behoud van de welvaart van zowel Vlaanderen als Wallonië. Enkel zo kan men komen tot een goede verstandhouding tussen beide landsdelen en tot het creëren van een urgentiegevoel dat nodig is voor een broodnodige mentaliteitswijziging in een Wallonië dat zich steeds meer opstelt als een eisende bedelaar, en zo in sneltreinvaart afstevent op een Griekse tragedie.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Partner content