opinie

Blockchain verdient portefeuille kleine belegger

Specialized consultant finance, risk & regulatory reporting bij Wolters Kluwer

Blockchain speelt een belangrijke rol bij de creatie van cryptomunten als bitoin en ethereum. De technologie heeft meer dan zijn strepen verdiend voor de portefeuille van de kleine belegger, maar heeft de bitcoin dat ook?

De opkomst van blockchain heeft de jongste jaren de aandacht getrokken van veel beleggers, maar het potentieel ervan wordt vaak misbegrepen. Dat komt door de complexiteit, het gebruik van conflicterende terminologie en een gebrek aan interesse van de financiële waakhonden. De populairste toepassingen van blockchain tot dusver zijn de creatie van betaaltokens of cryptomunten, zoals bitcoin en ethereum.

Het achterliggende proces om de tokens te creëren wordt tokenisatie genoemd. Blockchain gaat veel verder dan de bitcoin en andere cryptomunten, die soms andere, veelbelovende tokens dreigen te overschaduwen

In tegenstelling tot bij de opmars van de bitcoin in 2017 spelen institutionele beleggers nu ook een rol in de forse klim van de cryptomunt.

Er zijn drie soorten tokens: betaaltokens (cryptomunten), tokens met financiële instrumenten als onderliggende waarde en tokens met gebruiksrechten. Het gaat hier vooral om niet-bankabele (en dus illiquide) producten zoals vastgoed en kmo-financiering via durf- of privékapitaal, maar ook om videogames, kunst, muziekrechten, enzovoort. In principe kan alles met een onderliggende, economische waarde worden 'getokeniseerd'.

Tokenisatie met behulp van de blockchaintechnologie crëeert liquiditeit voor die producten en verlaagt dus de illiquiditeitspremie. De mogelijkheid tot gedeelde eigendom verhoogt daarnaast ook de toegankelijkheid voor de kleine belegger. Tokenisatie van vastgoed laat toe een fractie van het vastgoed te bezitten, zonder opgezadeld te worden met de klassieke zoek-en transactiekosten.

Almaar meer rijst de vraag of bitcoin wel een plek verdient in het financiële ecosysteem. De cryptomunt wordt vaak bekritiseerd als een artificieel product dat vooral stoelt op speculatie en ‘herding behaviour’, waarbij investeerders hun beslissingen eerder baseren op het gedrag van andere investeerders dan op dat van de markt of op eigen fundamentele en technische analyses.

Zeepbel

In 2017 barstte de bitcoinzeepbel. Dat veroorzaakte een sneeuwbaleffect voor heel wat andere cryptomunten. In tegenstelling tot bij de opmars van bitcoin in 2017 spelen nu ook institutionele beleggers een rol in de forse klim van de cryptomunt. Dat is opmerkelijk en het kan een indicatie zijn voor een mogelijke alternatieve safe haven.

Een van de voordelen tegenover klassieke veilige havens zoals goud en zilver is de afwezigheid van de opslagkost in geval van fysiek bezit. Ook hier is direct bezit mogelijk, terwijl investeerders anders instappen via futures, trackers of goudmijnaandelen.

Mastercard kondigde al aan dat het vooral zou focussen op cryptomunten die worden ondersteund door een wettig betaalmiddel.

Bovendien zien institutionele investeerders bitcoin als een uitweg tegen het toenemende inflatierisico door het versoepelde monetair beleid van de centrale banken.

De komst van Central Digital Bank Currencies (CDBC's) en stablecoins kan de bitcoin als betaalmiddel stokken in de wielen steken. CDBC's en stablecoins zijn simpelweg cryptomunten met een fi­du­ci­aire munt, zoals bijvoorbeeld de euro, als onderliggende waarde. Mastercard kondigde al aan dat het vooral zou focussen op cryptomunten die worden ondersteund door een wettig betaalmiddel.

Ecologische voetafdruk

Een andere kritiek op cryptomunten is het energie-intensieve ontginningsproces van blockchaintransacties. Dat kan op lange termijn ook de bitcoin de das omdoen, omdat voor elke nieuwe transactie exponentiële rekenkracht nodig is. Bovendien staat het haaks op wat de ESG-criteria voorschrijven, waarbij ESG staat voor Environmental (milieu), Social en Governance (deugdelijk bestuur). In 2020 verbruikte de bitcoin meer energie dan Nederland en Australië samen.

Het is niet evident om een volledig gedecentraliseerd netwerk zoals bitcoin te reguleren, omdat er geen enkel contactpunt is. Als iets misloopt, moet de overheid een partij aansprakelijk kunnen stellen. Dat is nu niet mogelijk.

In mijn langetermijnportefeuille is nog geen plaats voor de bitcoin, door de hoge volatiliteit en de wettelijke onzekerheid.

Tot slot zal het succes van bitcoin en andere cryptomunten ook sterk afhangen van de vraag van de investeerders.

Sommigen vergelijken de bitcoin met de digitale tulp, een verwijzing naar de tulpenmanie in Nederland in de 17de eeuw. Anderen zien de cryptomunt dan weer als een nieuwe activaklasse, die geleidelijk binnendringt in de portefeuille van zowel de individuele als de institutionele belegger. Een zeepbel zoals in 2017 lijkt me onwaarschijnlijk, een prijscorrectie richting de intrinsieke waarde lijkt me waarschijnlijker.

In mijn langetermijnportefeuille is nog geen plaats voor de bitcoin, door de twijfels over de fundamentele waarde van de munt, de hoge volatiliteit en de wettelijke onzekerheid, maar een op blockchain gebaseerde tracker heeft alvast een plaatsje veroverd. Wie toch kiest voor tokens, hecht het best veel belang aan tokenomics, het businessmodel achter de token. Een alternatief is rechtstreeks investeren in bedrijven in de blockchainindustrie, of onrechtstreeks via bedrijven als IBM en Visa, of investeren in blockchainstart-ups.

Ewout De Brauwer
Specialized consultant finance, risk & regulatory reporting bij Wolters Kluwer

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud