opinie

Dat onze jeugd zelf voor zijn pensioen zorgt

Uitgever Mister Market Magazine

De coronapandemie leidt soms tot nieuwe inzichten bij de jeugd. Zoals dat beleggen in aandelen meer zekerheid over een degelijk pensioen kan bieden.

Mijn 18-jarige zoon mag niet feesten, kan niet naar concerten gaan, kon zijn humanioraproclamatie niet vieren, zag zijn zomerreis met vrienden in het water vallen, en is bang om te dicht bij zijn geliefde oma te komen. Toch klaagt hij niet. Hij weet dat deze akelige tijd voorbij zal gaan zolang iedereen zich nu strikt aan de regels houdt.

Geduldig wachtend op een nabije toekomst waarin fuiven en plezier maken opnieuw een vanzelfsprekend deel van zijn leven uitmaken wil hij doeltreffend sparen. Met een som geld die hij van zijn grootouders voor zijn 18de verjaardag kreeg, koopt hij aandelen. Sinds januari, en met pauzes van gemiddeld een dikke maand, kocht hij achtereenvolgens Sipef, VGP, Euronav, Quest for Growth, Jensen en, vorige week, toen het aandeel tot minder dan 110 euro kelderde, Galapagos. Voor een zevende en voorlopig laatste aandeel is het wachten tot september. Voor de oogst is het wachten tot ergens in 2068, tegen zijn pensioen. Die lange termijn deert hem niet. Het is een extra spaarpotje, dat hij met plezier zal zien aanzwellen.

Wat een toffe hobby, vindt zoonlief. Het is ten eerste een spelletje, altijd plezant. Hij wil een hogere return halen dan ik, wat hem alvast dit jaar vermoedelijk zal lukken. Het biedt hem voorts een zonnige toekomst. Hij kopieert onze voorzichtige aanpak, die uitzicht geeft op een jaarlijkse gemiddelde return van 10 procent en meer. Als hij die 10 procent haalt, dan is 7.000 euro na 48 jaar toch mooi 680.000 euro geworden.

De gedachte dat geld dat hij nu niet nodig heeft hem dankzij een razend interessante hobby een aantrekkelijk extraatje voor zijn oude dag zal bieden, is een enorm psychologisch voordeel voor hem. In een wereld waarin negatief denken, hoge zuurtegraden en schrik voor de eigen financiële toekomst veel te veel mensen paralyseren, kan hij met een pak meer optimisme zijn levenskansen grijpen.

Deze hobby is dus bovendien razend interessant. Mijn zoon is nu mede-eigenaar van Quest en Jensen. Dan wil hij wel weten wat die doen, en vooral: hoe denken die te groeien op de lange termijn, zodat hij als kleine aandeelhouder kan meegenieten? Hoe ziet zo’n bedrijvenpark van VGP eruit? Waarom ging de beurskoers van Galapagos vorige week fors onderuit? Waarvoor kan de palmolie van Sipef zoal dienen? Waarom beweren sommigen dat die slecht is voor het milieu?

Bedrijvensupporter

Voor de bedrijven zelf zou het een enorme opsteker zijn mochten meer 18-jarigen via aandelen sparen. Op financieel vlak natuurlijk, maar minstens even belangrijk is de betrokkenheid. De onderneming is letterlijk, voor een deeltje weliswaar, hún onderneming. Daar supporteren ze voor.

Sommige regeringsonderhandelaars denken eraan om winsten uit de verkoop van aandelen te belasten. Dat is een funest idee.

Sommige regeringsonderhandelaars denken eraan om winsten uit de verkoop van aandelen te belasten. Dat is een funest idee. Niet alleen is dat ronduit onbillijk: spaargeld is wat we overhouden nadat we al wereldrecords aan belastingen betaald hebben. Bovendien is, door de nulrente en de hoge huizenprijzen, sparen via aandelen de enige veilige manier om zelf kapitaal op te bouwen voor de oude dag.

Onderschat het belang daarvan niet: meer zekerheid over een degelijk pensioen leidt tot meer optimisme in het leven. En welke alternatieven hebben we? Obscure projecten? Hete tips van schimmige websites? Crowdfunding voor avonturiers? Gevaarlijke financiële instrumenten zoals CFD’s? Loterijen? Piramideschema’s? Malafide mooipraters?

We zullen allicht te horen krijgen dat zo’n meerwaardebelasting alleen de rijken en de gokkers treft. Geloof dat niet! Ze zal ons allemaal treffen, de rijken nog het minst. En onze jongeren, met voorsprong, het meest.

Pierre Huylenbroeck uitgever Mr Market magazine

Lees verder

Gesponsorde inhoud