opinie

De lachende derde na de Trump-Kim-top

David Criekemans

Kim Jong-un redde op de topontmoeting met Donald Trump zijn regime, kreeg legitimiteit en kocht kostbare tijd. Maar ook China heeft veel te winnen bij een deal tussen Noord-Korea en de VS. Dat maakt het spel nog complexer.

De Amerikaanse president Donald Trump en de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un ondertekenden gisteren in Singapore een opmerkelijke slotverklaring van hun top. Daarin spreekt Kim zich volmondig uit voor een - op termijn volledige - denuclearisatie van het Koreaanse schiereiland. In ruil is Trump bereid het Noord-Koreaanse regime veiligheidsgaranties te bieden. Dat doet denken aan de Cubacrisis uit 1962, toen president John Kennedy in het grootste geheim dezelfde belofte deed aan Fidel Castro. Wat daarvan te denken?

Als de VS hun geostrategische aanwezigheid in Zuid-Korea niet afbouwen, riskeren ze de beschuldiging de geest van Singapore te verraden.

Trump gooide de handboeken diplomatie weg. Normaal is een ontmoeting met de Amerikaanse president een beloning voor al gedane inspanningen. Dealmaker Trump dacht zaken te kunnen doen als hij Kim recht in de ogen keek. Maar de slotverklaring is niet meer dan een intentieverklaring, het begin van een proces. Er blijven veel vragen over de uitvoering van de denuclearisatie en een eventueel stappenplan. Daarom stelt de voorlaatste alinea ook dat Amerikaans buitenlandminister Mike Pompeo en een nader te bepalen Noord-Koreaanse vertegenwoordiger bijkomende gesprekken zullen houden.

©RV DOC

Kim speelt het slim. Hij zal nooit met vijf minuten politieke moed al zijn nucleaire wapens in één beweging opgeven, enkel in een stappenplan. In ruil zullen de VS vertrouwenwekkende stappen moeten zetten, anders is er geen wederkerigheid. Vergeet ook niet dat Kim Jong-uns eerste buitenlandse ontmoeting met de Chinese president Xi Jinping was. Wellicht vindt de dictator Peking bereid de veiligheidsparaplu over zijn land en regime open te trekken als hij zijn kernwapens afzweert, zodat hij geen vogel voor de kat wordt. Je weet maar nooit met Trump.

China kan wel eens de lachende derde worden in dit verhaal. Peking en Pyongyang hebben al één trofee binnen. Trump kondigde aan voorlopig te stoppen met de grote jaarlijkse militaire oefeningen in de regio, die ‘toch zoveel kosten’ en ‘een belediging zijn voor Noord-Korea’. Het valt ook op dat de slotverklaring verwijst naar de denuclearisatie op het Koreaanse schiereiland in zijn geheel, niet enkel in Noord-Korea. Dat kan gevolgen hebben voor de Amerikaanse militaire aanwezigheid in het zuiden. Als Noord- en Zuid-Korea straks een vredesakkoord tekenen om de oorlog van 1950-1953 formeel te beëindigen, kan de VS dan nog wel een aanwezigheid van om en bij 29.000 militairen in Zuid-Korea handhaven?

Slim

China wil die aanwezigheid natuurlijk beperken. Hoog op het Chinese verlanglijstje staat de terugtrekking van Amerikaanse defensieve wapens in de regio. Ik denk in het bijzonder aan THAAD (Terminal High Altitude Area Defense), een erg geavanceerd antiluchtafweersysteem dat de VS in Zuid-Korea stationeerden. De Amerikanen kunnen er honderden kilometers diep en op hoge radarresolutie in het Chinese militaire luchtruim mee kijken. Ook Rusland heeft er last van. Niet toevallig dreigde Vladimir Poetin enkele maanden geleden al met de ontwikkeling van enkele nieuwe revolutionaire wapens ter compensatie.

Weldra zullen meerdere processen door elkaar lopen: de ontdooiing tussen de twee Korea’s, de Chinese en Russische agenda’s, een debat ten gronde in de VN-Veiligheidsraad.

Voor China en Rusland hollen zulke defensieve wapens in de regio hun nucleaire ontradingsstrategie uit, iets wat ze niet willen tolereren. De Noord-Koreaanse crisis is een ideale kans om de Amerikaanse geostrategische positie terug te dringen. Doen de VS dat niet, dan kan Washington wel eens beschuldigd worden de geest van Singapore verraden te hebben. Binnenkort ontmoet Kim wellicht Xi Jinping en in september Poetin. Zij zullen ongetwijfeld hun verlanglijstjes trachten door te drukken.

Dat maakt het spel nog complexer. Weldra zullen meerdere processen door elkaar lopen; de ontdooiing tussen de twee Korea’s, de Chinese en Russische agenda’s, een debat ten gronde in de VN-Veiligheidsraad. Kim redde met de top zijn regime, kreeg legitimiteit - en zelfs bijna rocksterallures op de top - en kocht vooral kostbare tijd. Maar het valt af te wachten of ‘Singapore’ de praktijktoets doorstaat en hoe het stappenplan eruitziet.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content