opinie

Discriminatie op de arbeidsmarkt belangt iedereen aan

Discriminatie op de arbeidsmarkt is hot. Terecht. Het Vlaams Parlement wijdt er vandaag een hoorzitting aan, en werkgeversorganisaties zijn dit keer wèl uitgenodigd voor hun kant van het verhaal. Want al te vaak worden werkgevers met de vinger gewezen.

Door Karel Van Eetvelt, gedelegeerd bestuurder van ondernemersorganisatie Unizo

Discriminatie is onaanvaardbaar. In alle omstandigheden, dus ook op de arbeidsmarkt. Er zijn werkgevers - gelukkig een minderheid - die doelbewust discrimineren. Hun houding is verwerpelijk. Je neemt iemand aan omwille van zijn competenties. Ras, geslacht, seksuele voorkeur of gelijk welk ander criterium mogen geen reden zijn om iemand wel of niet in dienst te nemen. Maar het is zo dat de kansen op de arbeidsmarkt van onze allochtone landgenoten veel kleiner zijn dan die van hun autochtone collega's. En we hebben hierin de voorbije decennia slechts een beperkte vooruitgang geboekt. Hoog tijd dus om hier echt iets aan te doen.

Als een klant van een dienstverlener een ‘blanke’ kuisvrouw eist, wie discrimineert dan in eerste instantie? De ondernemer? Ik denk het niet. Waarom dreigen dan enkel voor hem controles en sancties?

Werkgevers moeten hierin hun verantwoordelijkheid nemen, zeer zeker. Ondernemers zijn een zeer belangrijke schakel in de oplossing van deze problematiek. Onze inspanningen moeten ook verder gaan dan in het verleden. En collega's die manifest discrimineren moeten we duidelijk maken dat ze niet thuis horen in de ondernemersfamilie. Desnoods moeten we ze via een autocontrolesysteem zelf terecht wijzen.

©BELGA

Maar alleen inspanningen vragen van onze ondernemende medeburgers zal het probleem niet oplossen. Want het is niet zo dat er meer discriminatoir gedrag zou zijn bij ondernemers dan bij werknemers, ambtenaren of consumenten. Een beleid dat zich enkel richt op ondernemers en enkel naar ondernemers met controles en sancties zwaait, is niet alleen onevenwichtig, maar vooral kortzichtig en zelfs dom.

Als een klant van een dienstverlener een ‘blanke’ kuisvrouw eist, wie discrimineert dan in eerste instantie? De ondernemer? Ik denk het niet. Waarom dreigen dan enkel voor hem controles en sancties? Streefcijfers voor de consument? Mystery calls op de consument? Wanneer hebben tv-programma’s als VOLT de moed om ook de oorsprong van bepaalde discriminaties aan de kaak te stellen en zo voor echte oplossingen te gaan? Welk signaal geven we hiermee? Als consument kan je rustig verder discrimineren, geen haan die ernaar kraait. De ondernemer die uit schrik een klant te verliezen op vragen van consumenten ingaat, is de enige die moet geviseerd worden.

Zoals gezegd moeten en zullen we hierin onze verantwoordelijkheid nemen, maar niet alleen en ook alleen als er een beleid komt dat de globaliteit van de discriminatieproblematiek aanpakt. Ook langs de kant van de overheid en onze allochtone medeburgers. De socio-economische monitoring 2013 wijst uit dat we de oorzaak van de slechte arbeidsmarktpositie van de allochtonen voornamelijk moeten zoeken in het zwakke migratie- en integratiebeleid. Maar ook in de lage scholingsgraad, systeemfouten binnen het onderwijssysteem, werkloosheids- en inactiviteitsvallen binnen de uitkeringsstelsels en ga zo maar door. Oorzaken die dus ver staan van de werkgever en waar hij in se niets mee te maken heeft. De overheid heeft hier dus net zo goed een taak.

Het is een probleem van zowel de overheid, de werkgevers, de werknemers, de klanten, de leveranciers, van ons allemaal.

Maar sommigen achten het dus noodzakelijk om werkgevers steeds meer maatregelen op te leggen. Anoniem solliciteren, quota, praktijktesten. Inspecteurs die anoniem in bedrijven kunnen komen controleren of de bedrijfsleider het discriminatieverbod wel respecteert. Dit gaat in tegen alle rechtswaarborgen tot nu toe in het strafrecht. Die praktijktesten zijn ook pure uitlokking. Of denkt u dat die inspecteurs gewoon komen kijken? Ze zullen hun vragen zodanig formuleren met de bedoeling dat werkgevers dan de mist ingaan. Is het echt de bedoeling om aan steekvlampolitiek te doen? En wat kan die test echt bereiken? Een strafrechtelijke vervolging kan je er niet op baseren, want die kan enkel opzettelijke discriminatie aanpakken, wat - gelukkig maar - heel zeldzaam is.

Discriminatie is niet het probleem van alleen de werkgevers. Het is een probleem van zowel de overheid, van werkgevers, werknemers, klanten, leveranciers, van ons allemaal. Pas wanneer iedereen zijn verantwoordelijkheid erkent en we samen zoeken en werken naar oplossingen, ga je discriminatie de wereld uithelpen. Niet eerder.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud