opinie

Een beschuldiging van discriminatie beantwoord je niet door #MeToo te minimaliseren

doceert discriminatierecht aan Université Liège en is advocate.

De strafpleiter Sven Mary zegt dat hij geen vrouwelijke stagiairs meer aanneemt bij zijn advocatenkantoor. Daarmee discrimineert hij vrouwen en minimaliseert hij de #MeToo-beweging.

In een interview in de weekendbijlage van Het Laatste Nieuws werd aan de advocaat Sven Mary de vraag gesteld welke invloed #MeToo heeft gehad. De journalist verwijst daarbij naar een analyse in 'Harvard Business Review', waaruit blijkt dat mannen minder geneigd zijn een knappe vrouw aan te nemen. Mary antwoordt bevestigend: op zijn advocatenkantoor worden geen vrouwen meer aangenomen als stagiair.

Hij steunde dat op een slechte ervaring. Een stagiaire had - blijkbaar onterecht - beweerd dat haar slechte evaluatie te wijten was aan het feit dat ze niet op de avances van Mary zou zijn ingegaan. De advocaat wil zich niet meer aan dat risico blootstellen.

Evelyne Maes, gastprofessor discriminatierecht aan de Universiteit van Luik en Saint-Louis.

De reacties op die uitspraken bleven niet uit. Op Twitter werd Mary van discriminatie op grond van geslacht beschuldigd. De advocaat verdedigde zich dan ook. Van discriminatie zou geen sprake zijn: hij zou louter voorzichtig zijn en als hij moet kiezen tussen twee gelijkwaardige kandidaat-stagiair-advocaten - een man en een vrouw - is hij geneigd voor de man te kiezen. Vrouwelijke secretaresses en boekhoudsters heeft hij wel.

Ik zou Mary durven te adviseren het discriminatierecht beter te leren kennen en voortaan meer te zwijgen. Zijn aanwervingsbeleid en zijn uitspraken erover zijn problematisch. En zijn 'verdediging' maandag in andere kranten maakt het eigenlijk alleen erger.

Ik zou Sven Mary durven te adviseren om het discriminatierecht beter te leren kennen en voortaan ook meer te zwijgen.

Als Mary stelt dat hij kiest voor een man als hij moet kiezen tussen twee gelijkwaardige kandidaat-stagiair-advocaten, is dat een verboden onderscheid op grond van geslacht. Alleen het geslacht bepaalt dan of de stagiair wordt aangenomen.

Dat blijft ook een verboden onderscheid als hij daarmee zogezegd - want vrouwelijke boekhoudsters en secretaresses heeft hij wel - aan 'risicobeperking' doet. Hij sluit een groep personen van een job uit wegens een vooroordeel op grond van het geslacht van die personen. Een slechte ervaring met één persoon mag er niet toe leiden dat personen met een gelijkaardig beschermd kenmerk (geslacht, fysieke eigenschappen, seksuele geaardheid) niet dezelfde kansen krijgen op een stageplaats als andere personen. Dat wel laten meespelen, is discriminatie.

Zeggen dat je dat doet, is op zich al een discriminatie: het maak dat vrouwen niet snel geneigd zijn te solliciteren. Dat oordeelde het Europees Hof van Justitie eerder ten aanzien van de firma Feryn. Daar had de werkgever publiekelijk verklaard dat hij geen werknemers van een bepaalde etnische afstamming of van een bepaald ras aanwerft. Het Hof beschouwde die publiekelijke verklaring tijdens een lopende aanwervingsprocedure als directe discriminatie. De uitspraak van Mary kan dan ook niet worden geminimaliseerd tot 'een zinnetje' in de krant dat geen enkel gevolg zou hebben.

'Galante man'

Minstens even erg is de boodschap die Mary geeft over de #MeToo-beweging in zijn verweer maandag. 'Ik beschouw mezelf als een galante, hoffelijke man. Maar tegenwoordig mag dat blijkbaar niet meer en moet je nadenken over elk woord dat je zegt en elke daad die je stelt. (…) Ik heb geen tijd en geen zin om rekening te houden met eenieders fijngevoeligheid.'

Mary voedt daarmee twee gedachten die de nood aan de #MeToo-beweging duidelijk maakten: 'Vrouwen moeten maar niet zo fijngevoelig zijn' en 'Wat mag een man in godsnaam nog doen?' Die twee gedachten leiden er juist toe dat veel vrouwen niet werden en worden geloofd in hun #MeToo-verhaal. De oorzaak ligt bij de vrouw en niet bij de man, die louter hoffelijk en galant wil zijn.

Een eventuele valse beschuldiging van seksueel grensoverschrijdend gedrag is zwaar om te dragen. Alle begrip voor Mary dat hij dat wil vermijden. Dat gebeurt echter niet door personen omwille van hun geslacht niet aan te werven, maar juist door wel na te denken over elk woord dat je zegt en elke daad die je stelt. #MeToo gaat niet over 'fijngevoeligheid' en 'hoffelijkheid', maar over grenzen die worden overschreden, met woorden en daden: over niet-gekregen werkkansen tot verkrachtingen. Er zijn te veel #MeToo-slachtoffers in alle sectoren - en waarom zou de advocatuur de uitzondering zijn? - om te aanvaarden dat nog maar eens kritiekloos de gedachte wordt gevoed dat in het #MeToo-verhaal de mannen de slachtoffers zijn en de vrouwen de daders. 

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud