opinie

Een tweede lockdown moet absoluut worden vermeden

De Belgische familiebedrijven willen vooral een nieuwe lockdown vermijden. En het is productiever investeringen te ondersteunen dan lukraak de consumptie aan te moedigen.

Onlangs had ik de kans een tiental CEO’s van België’s mooiste familiebedrijven samen te brengen om met elkaar te delen wat de impact van corona was op hun bedrijf, hoe ze keken naar de tweede jaarhelft en wat ze van de overheid verwachten of niet verwachten.

Wat me opviel, ongeacht hoe groot of klein het omzetverlies was, is hoe die intense periode bij alle bedrijven tot onmiddellijke aanpassingen heeft geleid, het duidelijker stellen van wat prioritair is en wat niet. Alle hadden het ook over een sterker teamgevoel, en een versnelde overgang naar ‘het nieuwe werken’. Tegelijk werd natuurlijk druk in de kosten gesneden, en - wat meer impact zal hebben op termijn - werden investeringen danig teruggeschroefd of minstens uitgesteld, om cash te sparen.

Voor het najaar zien ze op zijn best een ‘90%-economie’ en sommigen budgetteren nog een heel stuk lager.

Wat de overheid betreft, is er unanieme waardering voor ons mechanisme van tijdelijke werkloosheid, dat gericht verder moet worden gezet. Voor het overige is er weinig vertrouwen in de weinig coherente respons tot op heden, en heerst grote onzekerheid over de toekomstige overheidsmaatregelen.

Wat wensen ze dan wel?  Het allerbelangrijkste is alles te doen om een tweede lockdown te vermijden, ook al hebben ze er weinig vertrouwen in dat de overheid nieuwe haarden efficiënt zal kunnen blussen.

Ze denken dat het productiever is investeringen te ondersteunen dan lukraak de consumptie aan te moedigen. Het gaat dan zowel overheidsinvesteringen - die budgettair best gescheiden worden van de uitgaven - als om privé-investeringen. Daarbij benadrukken ze hoe belangrijk het is die investeringen breed te zien. Ze moeten dus ook investeringen in onderzoek en ontwikkeling en in digitalisering en software omvatten. En dat niet alleen voor dit jaar maar voor enkele jaren, aangezien grote projecten niet binnen het jaar kunnen worden afgerond.

Eigenlijk zou de overheid haar stimulus vooral moeten gebruiken om tegelijk de andere uitdagingen voor onze economie te aan te pakken, zoals de productiviteitsvertraging, de klimaatwijziging en de digitale transformatie.

Om dat mogelijk te maken zal het ook nodig zijn nog meer in te zetten op de flexibilisering van de arbeid, onmiddellijke hertrainingsmogelijkheden bij werkloosheid en het stimuleren van levenslang leren, eerder dan mensen te laten berusten in een werkloosheidvergoeding zonder einddatum. De ontslagen komen eraan, het probleem zal zich snel stellen.

De privésector, van kleine restauranthouders tot grote bedrijven, heeft ondernemend en snel gereageerd op de uitzonderlijke omstandigheden. Het stoort de familiale CEO’s echter immens dat ze bij de overheidssector en de ambtenaren - behalve in de gezondheidssector - weinig tot geen aanpassingen of verandering gezien hebben.

Ze vragen zich af of er niet een paar politici zullen opstaan - oud of jong - om een coherent antwoord te formuleren. Ze wijzen daarbij naar de veel systematischer aanpak in Nederland, Duitsland en Zwitserland, waar meerderen onder hen ook ondernemen. De Belgische taskforceaanpak komt bij hen al even verdeeld over als onze overheid zelf. Een aanpak met wisselmeerderheden zal zeker niet leiden tot een duidelijke en krachtdadige lijn.

Zonder verkiezingen zien ze geen verandering gebeuren. Voor verkiezingen zien ze geen tijd. Een beetje een moedeloos verhaal, ware het niet dat ze zelfredzaam zijn en fier op de reactie van hun medewerkers en werknemers in deze uitzonderlijke periode. Ze zullen er zich wel doorslaan, maar het had zoveel beter gekund.

Lees verder

Gesponsorde inhoud