opinie

Europa is meer dan een vodje papier

Bart De Wever schiet graag op de Europese Unie. Daarbij de natiestaat tot hernieuwd ideaal uitroepen komt hem goed uit. Het zou hem sieren als hij de concrete gevolgen van die ideeën ook duidt.

Door Kris Peeters, vice-premier en lijsttrekker CD&V Antwerpen

De clichés van de Europese superstaat met zijn zielloze bureaucratie zijn makkelijke passe-partouts voor wie een zondebok zoekt. Maar ze leiden tot een pijnlijke spreidstand. Burgers betalen inderdaad belastingen aan overheden om wegen en bruggen te bouwen, maar die bruggen en wegen worden vaker wel dan niet met Europees geld betaald.

Wie in theorie zijn neus ophaalt voor Europese middelen moet niet tegelijk jubelen dat de Europese Investeringsbank 1 miljard euro leent voor Oosterweel. Wie de idee van Europese belastingen afschiet, moet niet roepen dat de externe buitengrenzen onbeschermd blijven.

De haven van Antwerpen zal in dat natiestatenverhaal van Bart De Wever géén recordoverslag meer boeken.

De haven van Antwerpen zal in het natiestatenverhaal van Bart De Wever geen recordoverslag meer boeken, Oosterweel en de overkapping van de Antwerpse ring zullen onbetaalbaar worden, en terugplooien op onszelf zal vele duizenden jobs kosten.

De Europese Unie is niet opgericht door zielloze bureaucraten, maar door mensen van vlees en bloed die hadden meegemaakt hoe gruwelijk het wordt wanneer buren elkaar naar het leven staan. Wat begon als een verhaal van vrede werd een steeds nauwer verbond. Een Unie van welvaart en gedeelde waarden. Daar hebben christendemocraten als Leo Tindemans, Wilfried Martens en Jean-Luc Dehaene mee aan gebouwd en daar bouwen wij nog altijd aan.

Een sterke EU is goed voor elke Europeaan. Niet ondanks maar dankzij haar schaalgrootte. We leven in tijden van geopolitieke verschuivingen, die mensen begrijpelijk angstig maken. Maar electoraal inspelen op dat angstgevoel en ons terugplooien op de natiestaat verhelpt dat niet. In een wereld gedomineerd door grootmachten zijn zelfs landen als Duitsland en Frankrijk kleine spelers.

Trump

De Europese Unie, goed voor 25 procent van de mondiale economie, moet met één stem spreken op het wereldtoneel. Alleen zo kunnen we onze belangen verdedigen. De invoertarieven op staal die de Amerikaanse president Donald Trump wil invoeren zijn er nog niet omdat de EU als handelsblok ernstig wordt genomen. Trump zou niet liever willen dan daarover rechtstreeks met België of Vlaanderen onderhandelen. Enkel in de Bijbel wint David van Goliath.

Mensen liggen niet wakker van institutionele theologieën. Of de kat zwart of wit is, interesseert hen niet, als ze maar muizen vangt.

Het is pas wanneer het misgaat dat de toegevoegde waarde van de Europese Unie duidelijk wordt.

De EU is een economisch succesverhaal. De interne markt brengt groei en welvaart, vooral voor een open economie als de onze. Maar het is pas wanneer het misgaat dat de toegevoegde waarde duidelijk wordt. Nu een van de 28 lidstaten uit de Unie stapt, blijkt dat dit alleen al in België kan leiden tot 2,22 miljard euro douanekosten en een verlies van 42.000 jobs.

Ik geloof dan ook niet dat de brexit de neergang van de EU inluidt. Integendeel, hij zal de Unie dichter bij elkaar brengen.

Het verhaal van de Europese Unie is niet af. Er moet gewerkt worden aan een energie- een digitale unie. En de EU moet haar burgers beschermen en in gelijke spelregels voorzien. Onder impuls van Europees Commissaris Marianne Thyssen en met onze steun is werk gemaakt van een sterker sociaal Europa en de strijd tegen sociale dumping. Gelijk loon voor gelijk werk op dezelfde plaats wordt realiteit. In die richting moeten we verder bouwen met een Europese Arbeidsautoriteit en afspraken over een beter evenwicht tussen werk en privé.

Niet iedereen

Voorts moet de Unie werk maken van een volwaardig migratiebeleid en een betere bescherming van de buitengrenzen. We moeten vluchtelingen menswaardig opvangen. Wij kunnen dat. Maar niet iedereen kan bij ons terecht. Kwaliteitsvolle opvang in de onmiddellijke omgeving van conflictgebieden is daarom een prioriteit. En we moeten weten wie Europa binnenkomt. Daarom pleit ik voor de verdere versterking van de Europese kust- en grenswacht en het optrekken van het aantal Europese grenswachters van 1.200 naar 10.000.

Er is geen Europese demos die de nationale identiteit vervangt. Al is het maar omdat onze identiteit niet eendimensionaal is. De idee dat we ons niet langer Vlaming kunnen noemen als we Belg willen zijn, of Belg als we Europeaan willen zijn, is achterhaald. Die logica loopt vast.

We kunnen perfect tegelijk Berchemnaar, Antwerpenaar, Vlaming, Belg en Europeaan zijn.

Bart De Wever noemt de Britten ‘een trots en moedig volk’. Betekent dit in zijn natiestaatdenken dan dat de Schotten geen trots en moedig volk zijn? Want wie denkt in natiestaten moet toch kiezen, is een Schot een Brit of niet?

Of kijk naar Antwerpen. Amper 35 jaar geleden kreeg de stad zoals we die nu kennen vorm. Een bestuurlijke beslissing voegde Deurne, Merksem, Borgerhout, Berchem, Ekeren, Wilrijk en Hoboken aan ’t Stad toe. Is onze stad dan niet meer dan een verdrag? Is dat werkelijk de logica van de burgemeester?

Dat is in ieder geval niet mijn logica. De realiteit is dat iedereen een meerlagige identiteit heeft. We kunnen perfect tegelijk Berchemnaar, Antwerpenaar, Vlaming, Belg en Europeaan zijn. In al die identiteiten vinden wij een gedeeld verleden en een gezamenlijke toekomst.

Tegenover die meerlagige identiteit moet meerlagig bestuur staan, met volwaardige bevoegdheden en de nodige slagkracht. De Europese democratie valt samen met de lokale. Alleen zo kan de Europese Unie ons versterken en vice versa.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Partner content