opinie

'François?' 'Ben er, Angela. Sorry, moest nog wat zaken regelen. Wat een chaos!'

De Grieken hebben gisteren in de volksraadpleging massaal 'nee' gestemd tegen het Europese hervormingspakket. Wat nu? Laten we even luistervinken aan de telefonische hotline van de Franse president François Hollande en de Duitse kanselier Angela Merkel. Wat zouden die twee elkaar te vertellen hebben?

Door Koen De Leus, senior economist KBC

* Dit is een fictieve dialoog. Elke gelijkenis met bestaande personen berust op louter toeval

'Dat mag je wel zeggen. 60% van de Grieken die zichzelf uit de eurozone stemmen! Hoe moeten we daarop reageren?'

'Gelukkig dat de ECB toch wat tijd gekocht heeft en de ELA-noodfinanciering niet heeft opgeschort!'

Angela zucht. ‘Dat heeft niets met geluk te maken, François. Mario heeft nog maar eens een gunst van ons te goed. Hij zal de stekker er niet uittrekken zolang wij een oplossing zien. Maar als er op 20 juli geen oplossing op tafel ligt en de Grieken hun 3,5 miljard euro schulden aan de ECB niet afbetalen, is het onverbiddelijk gedaan met de noodfinanciering en vallen de Griekse banken.’

‘Ik vrees dat we zelfs zolang niet moeten wachten. Ik heb gehoord dat de Griekse banken nog zo’n 1 miljard euro aan cash hebben. Aan 60 euro per dag per Griekse inwoner gaan ze binnen dit en de 3 dagen kopje onder. De Griekse regering moet het afhalen van cash nog verder beperken of Mario moet de grens voor noodsteun verhogen.’

‘Dat doet hij niet’, valt Angela in. ‘Onze Jens [Weidmann] maakt het hem al lastig genoeg om gewoon de financiering stabiel te houden. Nee, François, de bal ligt in ons kamp. Wat gaan we doen?’

Het blijft even stil aan de andere kant van de lijn.

‘Wat kunnen we doen, Angie?’, komt het weifelend antwoord.

Wolfgang

‘Wat we niet gaan doen, is onze voorwaarden versoepelen!’ zegt de Duitse bondskanselier stellig. ‘Besparingen zijn noodzakelijk, net als diepgaande hervormingen. Enkel zo bestaat de kans dat Griekenland een moderne, competitieve staat wordt. Anders zitten we, zelfs met een schuldherschikking, over 10 jaar met hetzelfde probleem, zegt Wolfgang [Schäuble].’

‘Let op met die Wolfgang, Angie. Die heeft in 2012 al gesuggereerd dat het beter was om de Grieken te helpen de eurozone te verlaten dan ze willens nillens in de EMU te houden.’

‘Je moet er me niet aan herinneren, François. Ik heb hem toen op zijn plaats gezet. Maar steeds meer van mijn kiezers vinden wel dat hij gelijk heeft. En geen enkele kiezer, en ook ik niet, wil dat we de EMU nu al veranderen in een transferunie. Ik ben bereid hulp te bieden, op voorwaarde dat zij hun augiasstal grondig uitmesten.’

‘Welke stal?’

‘Laat maar, François. Wat ik wil zeggen is dat als we besluiten toch nog te onderhandelen, de eraan verbonden voorwaarden minstens even streng als voorheen zullen zijn.’

Lastig mannetje

‘En als we zeer duidelijk een schuldherschikking of schuldkwijtschelding in het vooruitzicht stellen, komen we misschien wel tot een vergelijk. We kunnen misschien schulden kwijtschelden in de mate dat hervormingen effectief worden doorgevoerd. Nu we niet meer met dat lastig mannetje Varoufakis moeten praten, zouden de gesprekken toch iets vlotter moeten gaan.’

‘Ik denk dat we het spel inderdaad ook niet te hard mogen spelen want anders geraken we er nooit uit. Maar we mogen ook niet te inschikkelijk zijn, want dan is er het risico van ‘moral hazard’.’

‘En dat zou een gigantische boost zijn voor anti-Europese partijen zoals ‘Podemos’ of de Ware Finnen. En dan kan jij, Angela, bij de volgende redding aan de telefoon gaan hangen met Marine Le Pen!’

‘Stel u voor’, grinnikt de bondskanselier. ‘Bon, we spelen het spel hard en stellen voor dat we de Grieken laten komen. De voorwaarden blijven minstens behouden, of we maken ze zelfs nog iets strakker. Maar Tsipras mag zijn gezicht redden met een geleidelijke schuldkwijtschelding in ruil voor aantoonbare vorderingen in de hervormingen. Hij stelde trouwens zelf een afboeking van de schulden met 30% voor en een uitstel van terugbetaling voor de eerste 20 jaar. En het strafste van al is dat men in een recent IMF-rapport zoiets ook wel zag zitten!’

‘En in ruil krijgen ze die resterende 7,2 miljard euro?’

Barack

‘Maar nee, François. De verlenging van de tweede bail-out is verlopen op 30 juni. We moeten een volledig nieuwe deal sluiten, en dit keer vanuit het European Stability Mechanism, het ESM-noodfonds. De Grieken hebben al gevraagd om zo’n nieuwe deal te sluiten. Nu moeten eerst de ECB en het IMF een inschatting maken van de financiële behoeften en bepalen in welke mate de schuld houdbaar is. Ik verwacht dat het IMF daar ook weer moeilijk over zal doen. Maar ik zal Barack telefoneren of hij Christine niet kan opbellen om wat soepelheid aan de dag te leggen. Hij mag ook eens uit zijn kot komen. Het is deels onder druk van de VS dat we die Grieken in de EMU hebben opgenomen in de eerste plaats. En zo’n Russische enclave binnen Europa, dat vinden de Amerikanen toch ook maar niets.’

‘Goed gezegd, Angie! En wat dan?’

‘Eens de ECB en het IMF hun ding gedaan hebben, moet de Bundestag nog zijn goedkeuring geven. Dat zal niet simpel zijn, maar dat krijg ik wel gedaan.’

‘En van zodra de deal rond is, moeten vele lidstaten opnieuw hun goedkeuring geven’, vult de Franse president aan.’

‘Yep. Maar eerlijk gezegd, na ons beschuldigd te hebben van chantage en terrorisme vraag ik mij af hoeveel van de 18 lidstaten rond de tafel nog zin hebben om nog meer tijd te verliezen met die Grieken. Weet je wat mij tegenhoudt, François?’

Rentevoeten

‘Zeg eens Angie?’

‘Stel dat we die Grieken eruit kieperen, dan behoort de onomkeerbaarheid van de euro tot het verleden en staan de rentevoeten in Spanje, Ierland, Portugal en Italië op iets langere termijn 1 à 2 procentpunten hoger dan waar ze zouden staan zonder grexit. En zo geven we de anti-Europese politici van landen die problemen hebben met de EU in de toekomst een precedent dat er wel effectief een alternatief is voor de euro. En stel u voor dat op dat moment de Griekse economie opnieuw terug floreert …’

‘Ok. We gaan voor een deal, dus. Morgen Eurogroep en een EU-top en we zien daar wel hoe de rest reageert. En vooral, of Tsipras zich wat inschikkelijker opstelt.’

‘Op voorwaarde dat hij geen ontslag neemt, zoals zijn wapenbroeder. Want hij zei dat hij ontslag zou nemen als een grexit meer waarschijnlijk zou worden. Wat nu toch wel het geval is. Soit, we zien wel. Ik moet door. Tot morgen, François.’

‘Tot morgen Angela!’

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud