opinie

Geef ondernemers met een migratieachtergrond een zetje

Technonderneemster en winnaar millennialpanel editie 2019-2020 van de Beursrally, de beleggerswedstrijd van De Tijd

Er valt bitter weinig diversiteit te bespeuren bij bedrijven. Niet bij de Bel20’ers maar ook niet bij de starters. Gebruik subsidies waar ze voor dienen: zetjes geven waar zetjes nodig zijn. Dat is bij de ondernemer met een migratieachtergrond.

Het Belgische ondernemerslandschap is wit. Witter dan de schorten in de clean rooms van Argenx en Galapagos, witter dan het schuim op de Stella van AB InBev en zelfs witter dan het natriumcarbonaat van Solvay, waar een vrouwelijke CEO met Marokkaanse roots de zeldzame uitzondering vormt in de spierwitte melkbrij die Bel20 heet.

De vrouwelijke CEO met Marokkaanse roots van Solvay vormt de zeldzame uitzondering in de spierwitte melkbrij die Bel20 heet.

Niet alleen bij de beursreuzen, ook bij de starters zien we nog altijd weinig diversiteit. Als ondernemer met een migratieachtergrond ben ik me daar al langer van bewust. Yonca, dat is een speciale voornaam? Ah, Turkse roots? Dat had ik nu nooit gedacht (ik ben blond en heb een nogal zwaar Gents accent). Knap zeg. Een eigen bedrijf, en zo?

Nu het debat over racisme brandend actueel is en er in bredere lagen van de bevolking een golf van empathie met George Floyd en de protesten komt, lijkt het me goed om deze moeilijke discussie eens ten gronde te voeren.

De hamvraag is: waarom heten onze ondernemers eerder Joris of Pieter dan Ahmad, Chimamanda, Yi of Sandeep? Ondernemerschap, de manier om maatschappelijke problemen op een directe een eigenzinnige wijze in handen te nemen, leent zich nochtans bij uitstek tot diverse perspectieven.

Tongbreker

Als je in de klas tot in den treure je naam moest spellen omdat de leraar je niet begreep en je gemakshalve Jeanine noemde, omdat hij Jamila een te grote tongbreker vond. Als je je in je eerste studentenjob als televerkoper gemakshalve als Jan voordeed, omdat Sufjan je verkoopcijfer zou drukken. Als jij, of je ouders of grootouders, niet zeker waren wanneer je je volgende maaltijd zou eten, je schoolmateriaal wel aangekocht kon worden, het huis waarin je sliep wel veilig was of de boot waarmee je vaarde wel de overzijde zou halen. Welke invulling geef je dan aan begrippen als ‘risico nemen’, ‘out of the box denken’ of ‘creatieve oplossingen’ zoeken? We beseffen niet wat een enorm potentieel we onderbenut laten.

We beseffen niet welk enorm potentieel we op dit moment onderbenut laten.

Ik denk dat we het erover eens kunnen zijn dat in Vlaanderen sprake is van een monocultuur met een lange geschiedenis, en geen echte wil om dat aan te pakken. Een belangrijke sleutel voor diversificatie ligt in het subsidielandschap. Als subsidies - en geloof me, de pot is dankzij de coronalotto groter dan ooit. Gratis railpass, anyone? - altijd naar dezelfde spelers vloeien om varianten op hetzelfde thema te ontwikkelen, is het logisch dat geen wezenlijke verandering plaatsvindt.

De stereotype ondernemer vindt het best zijn weg naar ondernemerschap en heeft geen overheidsbazooka nodig om zijn idee of droom te realiseren. Laat ons subsidies daarom gebruiken waarvoor ze dienen: zetjes geven waar zetjes nodig zijn. Dat is bij de ondernemer met een migratieachtergrond, wiens potentieel gedrukt wordt door het wantrouwen dat nog steeds heerst in vergaderzalen en beslissingscentra. Als de overheid hen doelmatiger kan bereiken, kunnen we een kickstart geven aan de nieuwe probleemoplossers en innovators die de complexe maatschappelijke problemen van vandaag nodig hebben.

Complottheorieën

Begrijp me goed, ik zie nergens kwaad opzet of complottheorieën. Dat we liever ons geld en vertrouwen schenken aan Els en Joris is een zeer traag en daardoor ijzersterk ingesijpeld fenomeen. Een systemisch fenomeen. Een denkwijze van ‘ik investeer in wat ik begrijp en wat ik herken’. Grote subsidiedossiers worden opgesteld op basis van dat vastgeroeste systeem: we geloven en investeren in wat we kennen en waar we onszelf in herkennen.

Als samenleving kiezen voor meer inclusie zal een ongeziene hefboom zetten op het ondernemersklimaat.

Het is allemaal niet zo simpel en makkelijk bloot te leggen. Alleen kunnen we het symptoom ervan heel duidelijk zien. Als we als samenleving bereid zijn daar iets aan te doen, is er nu het momentum om dat te doen. Ondernemers kunnen problemen aanpakken vanuit een enorm wendbare en krachtige hoek. Wat voor een versterkend effect zou het niet hebben als we dat gigantische probleemoplossende vermogen nog kunnen vergroten door diversiteit in elke zin van het woord aan te boren?

Migratieachtergrond, gender, etnische afkomst, LGBTQ, lage-inkomensachtergrond, vluchtelingen (we kunnen ons zelfs niet beginnen voor te stellen hoeveel probleemoplossend vermogen mensen die een land in oorlog zijn moeten ontvluchten hebben ontwikkeld), ex-gevangenen, ex-drugsverslaafden of mensen die zulke erg dingen meegemaakt hebben dat we er zelfs nog geen predicaat voor verzonnen hebben? Als we als samenleving kiezen voor meer inclusie, zal dat een ongeziene hefboom zetten op het ondernemersklimaat.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud