opinie

Integratiedebat heeft ook groot strategisch gehalte

Het debat over integratie, deze keer na de uitspraken van Bart De Wever over de Berbers, is vaak ideologisch. Maar je kan er niet omheen dat er bij elke partij ook een strategie achter zit. Campagnevoeren en imagobewaking worden een constante bezigheid. Wat maakt dat niet alleen de oppositie maar ook de coalitiepartners Open VLD en CD&V venijnig uithalen naar De Wever.

Door Nicolas Bouteca, politicoloog aan de UGent

De doortocht van N-VA-voorzitter Bart De Wever in de studio’s van ‘Terzake’ veroorzaakt al de hele week commotie in de Wetstraat. De manier waarop de Antwerpse burgemeester heel expliciet een aantal groepen aanwees was dan ook op zijn minst opvallend. Ook De Wevers suggestie dat racisme het gevolg is van een manke integratie in plaats van omgekeerd is een heel interessante kwestie. Zonder dit fundamentele en vaak ook ideologische debat oneer te willen aandoen, kan men echter niet om de vaststelling heen dat het debat met zijn venijnige strategische steekspelletjes ook een serieus ‘House of Cards’-gehalte heeft. Niet het minst tussen de Vlaamse partijen van de rechterzijde.

De volgende verkiezingen zijn nog heel veraf, maar campagne voeren en het imago van de partij bewaken zijn een constante bezigheid geworden voor politici. Dat geldt ook op de rechterzijde, waar volgens KU Leuven-onderzoeker Marc Swyngedouw honderdduizenden kiezers in beweging zijn.

De N-VA-strategie is duidelijk. Om de kiezers aan boord te houden die de voorbije jaren de overstap maakten van Vlaams Belang deed de partij een slimme zet door de ‘migratie- en integratieportefeuilles’ (Theo Francken in de federale regering en Liesbeth Homans in de Vlaamse) op te eisen. Zo kan de partij zich profileren als een partij die levert op een thema waar Vlaams Belang enkel over kon spreken. De uitspraken van Bart De Wever passen perfect in die strategie.

Maar niet alleen de Vlaams-nationalisten denken in strategische termen. Ook Open VLD en CD&V zijn erop gebrand een stuk van hun kiezers op de N-VA te heroveren. Dat verklaart waarom niet enkel de oppositie maar ook de coalitiepartners Open VLD en CD&V afgelopen dagen venijnig uithaalden naar De Wever.

Kibbelkabinet

Van dit kibbelkabinet zijn we ondertussen wel al wat gewoon. Maar het is opvallend dat de liberalen en de christendemocraten het verschil met de N-VA willen maken op basis van uitspraken die heel nauw aansluiten bij wat Theo Francken in het begin van deze regering in nauwe schoentjes bracht. De N-VA staatssecretaris kwam toen onder vuur te liggen omdat hij in het verleden de ‘toegevoegde waarde van Congolezen en Marokkanen voor onze economie’ ter discussie had gesteld, terwijl hij ‘zich wel iets kon voorstellen bij de meerwaarde van de Chinese, Joodse en Indiase diaspora’.

De parallel met de ‘gesloten Berberse gemeenschap’ versus de ‘brave Aziaten’ is snel getrokken. In beide gevallen worden groepen mensen naast elkaar geplaatst. Wat Bart De Wever in ‘Terzake’ zei lag heel sterk in het verlengde van de uitspraken van Francken

Of Open VLD en CD&V met hun aanval op Bart De Wever aan de kant van de winnaars zitten is onduidelijk.

Het valt echter op dat de liberale fractieleider Patrick Dewael ten tijde van Franckengate veel minder streng was voor de staatssecretaris dan gisteren in de Kamer. ‘Un ministre, ça ferme sa gueule ou ça démissionne’, liet Dewael verstaan over het feit dat Francken deze week heeft ingestemd met de woorden van zijn voorzitter. Ten tijde van Franckengate vermoedde de liberale fractieleider vooral een spelletje van de PS om de MR te raken. Dat terwijl de teneur van de uitspraken eigenlijk zeer gelijklopend is.

Ook het liberale Vlaams Parlementslid Mercedes Van Volcem moest zich deze keer minder inhouden. Tijdens Franckengate moest ze haar tweet waarin ze het ontslag van de N-VA-staatssecretaris eiste nog intrekken van de partijtop. Nu werd haar veel minder in de weg gelegd. In ‘Villa Politica’ mocht ze fijntjes komen herhalen wat ze op Twitter had gezegd: ‘Bart De Wever is de leider van het Nieuwe Vlaams Belang.’ Een opmerking die trouwens heel nauw aansluit bij wat haar voorzitster Gwendolyn Rutten twitterde tijdens de campagne voor 25 mei in de nasleep van de voorstelling van het N-VA-programma over veiligheid en migratie: ‘N-VA-taal ruikt wel erg naar Vlaams Belang.’

Wittebroodsweken

In Franckengate primeerde de regeringssamenhang voor Open VLD nog op de ideologie. Vandaag lijkt dat minder het geval. In de wittebroodsweken van de Zweedse coalitie werd het migratiediscours van de N-VA nog met de mantel der liefde toegedekt. Deze week is dat wel anders.

Het voorstel van Kris Peeters om via de zogenaamde mysterycalls discriminatie op de arbeidsmarkt op te sporen kan op basis van de timing gerust als een clusterbommetje naar de N-VA gelden

Maar niet alleen Open VLD speelde het deze keer venijniger. Ook CD&V haalde scherp uit naar de Vlaams-nationalisten. Heel openlijk in het Vlaams Parlement bij monde van fractieleider Koen Van de Heuvel, maar ook heel erg sneaky via de lancering van het voorstel van Kris Peeters om via de zogenaamde mysterycalls discriminatie op de arbeidsmarkt op te sporen. Op basis van de timing kan dat gerust als een clusterbommetje naar de N-VA gelden.

De boodschap van CD&V en Open VLD is duidelijk: we zijn anders dan de N-VA. Tegenstellingen in de verf zetten kan electoraal lonend zijn. Maar of Open VLD en CD&V daarmee aan de kant van de winnaars zitten is onduidelijk. De vaststelling dat Bart De Wever een politieke rockster blijft die met elke zin een horde camera’s naar zich toetrekt, blijft overeind. Bovendien hanteert de voorzitter van de N-VA wellicht ook een discours waarbij veel Vlamingen instemmend knikken. Al hoeft dat laatste natuurlijk geen reden te zijn om de eigen overtuigingen weg te steken.

Lees verder

Gesponsorde inhoud