opinie

Johnny Thijs: 'Flagrante partijpolitieke spelletjes schaden belangen bevolking'

'Het debat in de Kamer dat aan het ontslag van premier Charles Michel voorafging, heeft me zwaar geraakt', schrijft ex-Bpost-topman Johnny Thijs in een opiniebijdrage. 'Het was een hallucinante illustratie van plat opportunisme en partijpolitiek, waarbij de dames en heren excellenties schijnbaar vergeten zijn waarom ze in het parlement zetelen: door het volk, voor het volk. Ja toch?'

Door Johnny Thijs, ex-CEO van Bpost

Mijn ontgoocheling over de vertoning in de Kamer van Volksvertegenwoordigers wordt door de volgende overwegingen gevoed.

Ik heb de regering-Michel I van bij het begin positief maar ook kritisch bejegend. Tal van grote hervormingen werden ingezet, maar dikwijls, onder druk van de vele drukkingsgroepen die ons landje rijk is, slechts half afgewerkt. Bovendien werd de begroting niet op orde gebracht. Die tekortkoming zal ons de komende jaren nog bezighouden.

De belangen van de bevolking staan mijlenver boven de belangen van om het even welke partij.

Deze regering is dikwijls weggezet als een rechtse regering. Maar kijk naar de feiten en zet de verwezenlijkingen op een rij. Dan kan je enkel vaststellen dat een aantal maatregelen sociaal geïnspireerd waren en dat de laagste inkomens en pensioenen verhoogd werden. De voor de sociale onderhandelingen voorziene welvaartsenveloppe zal misschien niet meer geactiveerd worden.

De oppositie wou de regering niet helpen haar programma uit te voeren. Want te rechts, niet sociaal genoeg, te vaag… Luisterend naar de speeches van de vertegenwoordigers van een aantal partijen kan ik me enkel vragen stellen bij hun beweegredenen. Zo moest de btw op elektriciteit weer verlaagd worden en moesten de sociale uitkeringen naar omhoog. Alsof dit land niet kampt met een oplopend begrotingstekort en de torenhoge staatsschuld van geen belang is.

Wat was er fout met de ambities van Michel II? Dat ze de begroting voor 2019 goedgekeurd wilde zien? Met voorlopige twaalfden wilde werken? De arbeidsdeal wilde afwerken? Het mobiliteitsbudget?

Geen excuus

Vanzelfsprekend waren een aantal maatregelen niet geënt op het programma van de oppositie. Waren ze te rechts? Te links? Mocht het wat meer zijn? Ik noem opzettelijk geen namen van politieke partijen. Eén partij uitgezonderd, die verwees naar een verhoging van de belastingen op vermogens, stond geen enkele andere spreker stil bij onze budgettaire beperkingen. Nee, deze regering moest vallen. Met verkiezingen en een wellicht zeer moeilijke regeringsvorming in het vooruitzicht, zullen we het in 2019 zonder ‘beleid’ moeten stellen!

Met verkiezingen en een wellicht zeer moeilijke regeringsvorming in het vooruitzicht zullen we het in 2019 zonder ‘beleid’ moeten stellen.

Politiek bedrijven is moeilijk, en de opkomst van de sociale media heeft de druk exponentieel verhoogd. Dat kan voor de dames en heren excellenties van de Kamer geen excuus zijn om te vergeten waarom ze verkozen zijn en voor wie ze zetelen. Om de belangen van het volk te behartigen! Na wat dinsdag gebeurd is en ondanks veel goede wil en respect voor vele goede, hardwerkende politici wil en kan ik niet aanvaarden dat partijpolitieke spelletjes tegen de belangen van het volk in gebruikt worden. Misschien is dat nooit eerder zo flagrant aangetoond.

Blijft het perspectief van nieuwe verkiezingen en het risico op een lang aanslepende regeringsvorming. De acties van de gele hesjes hebben aangetoond dat de breuk met de publieke opinie groot is. De bevolking heeft een flink stuk van het vertrouwen in haar politieke vertegenwoordigers opgegeven. Nu de partijen hun programma’s beginnen uit te schrijven, wil ik graag een aantal van mijn voorstellen van september 2017 (‘Met deze regering wordt het weer niks’, De Tijd 28 september 2017) hernemen en actualiseren. Ze moeten toelaten de breuk met de bevolking te herstellen en een duurzaam en verantwoord beleid te voeren.

Begroting

1. Neem een wetgevend initiatief dat onze regeringen verplicht een begroting in evenwicht te halen zolang onze staatsschuld niet onder de Europese norm van 60 procent van het bruto binnenlands product (bbp) is gebracht. En dat de regeringen niet komen zeuren om investeringen buiten de begroting te houden. Dit land heeft nood aan meer investeringen, maar daar moet de nodige ruimte in de begroting voor gemaakt worden.

Herstructureer het politieke apparaat ingrijpend

2. Herstructureer het politieke apparaat ingrijpend. Schaf de Senaat af en verminder het aantal volksvertegenwoordigers, het aantal ministers en hun kabinetten met 30 procent. Koppel daaraan een herwaardering van de overheidsadministraties, de afschaffing van de provincies, een verplichte fusie van steden en gemeenten, de halvering van de subsidies aan de politieke partijen en minder intercommunales. Een voorzitter van een politieke partij vertelde me een aantal jaren geleden dat dat allemaal moeilijk ligt. Dat voor de partijfunctionarissen postjes gevonden moeten worden. Dat soort argumenten is definitief achterhaald. De belangen van de bevolking staan mijlenver boven de belangen van om het even welke partij.

3. Schaf de firmawagen over een periode van maximaal vijf jaar geleidelijk af en voer een sociaal gestuurd systeem van rekeningrijden in. De acties van de gele hesjes indachtig.

4. Schaf voor enkele producten (brood, postzegels…) het verlaagde btw-tarief af.

5. Voer een streng maar rechtvaardig beheer in van de uitgaven in de sociale zekerheid, de werkloosheid, de ziekte en de invaliditeit.

Niet populair

6. Tegelijkertijd moet geld gevonden worden om het hoofd te bieden aan de vergrijzing en de technologische revolutie. Waarom schaffen we het kindergeld voor inkomens boven 150.000 euro per jaar niet af? Wanneer stoppen we met de automatische indexering van inkomens boven een te bepalen bedrag? Dat soort maatregelen maken een regering niet populair, maar dat hoeft ook niet. Een regering is er om beleid te voeren. Om keuzes te maken. Om haar beleid te verzoenen met wat betaalbaar is.

7. Gebruik een deel van de inkomsten om de netto-inkomens van de lagere lonen en de steuntrekkers op te trekken en de pijn van de voorgestelde maatregelen helemaal weg te werken.

Schaf eindelijk eens de centrale arbeidsonderhandelingen af en leg de verantwoordelijkheid voor de relaties werkgever-werknemer waar ze thuishoort: bij de individuele bedrijven

8. Schaf eindelijk eens de centrale arbeidsonderhandelingen af en leg de verantwoordelijkheid voor de relaties werkgever-werknemer waar ze thuishoort: bij de individuele bedrijven. Geef ze de vrijheid om in functie van hun draagkracht en hun concurrentiepositie over loonvorming en werktijden te onderhandelen en akkoorden te sluiten. De huidige aanpak is te vulgariserend en maakt niemand gelukkig.

Normaal is deze periode het uitgelezen moment om mekaar het allerbeste voor het nieuwe jaar te wensen. Ik ben bang dat 2019 politiek, misschien ook economisch, een moeilijk jaar wordt. Laat ons vooral hopen dat 2019 het jaar van de loutering wordt, waarin onze politieke verantwoordelijken gaan beseffen dat het zo niet verder kan. Dat de partijpolitiek te ver doorgeschoten is. Dat het tijd is om de belangen van de bevolking weer op de eerste plaats te zetten.

Lees verder

Gesponsorde inhoud