Advertentie

Macron snapt dat we allemaal verlangen naar iets waar we weer in kunnen geloven

©Photo News

Emmanuel Macron heeft geleerd om niet langer te denken in termen van problemen en verlies, maar in termen van oplossingen en mogelijkheden.

Frankrijk is al decennia de schone slaapster van Europa. Een prachtig land met grote mogelijkheden dat een kwarteeuw geleden de klok heeft stilgezet om te dromen van hoe het ooit was, terwijl stagnatie en verloedering gestaag oprukken en de rest van de wereld gewoon verder draait. Het is tijd voor het land om wakker te worden, dertig jaar onzin van het gelaat te wassen en met een frisse blik de snel veranderende wereld in te stappen.

In tegenstelling tot de andere kandidaten wordt de populariteit van president Emmanuel Macron niet zozeer gedragen door een defensief beroep te doen op een roemrijk Frans verleden, dan wel door het formuleren van een eerlijke en positieve toekomst voor Frankrijk.

Macrons programma benoemt de problemen en de uitdagingen. Het gaat over werkloosheid, terrorisme, integratie, de opwarming van de aarde, digitalisering en robotisering. Wat komen moet, komt toch, dat valt niet te vermijden. Maar in tegenstelling tot de nationalisten van deze wereld schuift hij de grote nationale verongelijktheid niet als een oplossing naar voren.

Centraal in zijn programma staat een combinatie van investeringen en bezuinigingen. Hij wil eerst en vooral investeren in onderwijs en cultuur, tot voor kort de gewillige halzen onder de besparingshakbijl in heel Europa. Die investeringen mogen 15 miljard euro kosten en moeten leiden tot een betere vorming en aangepaste competenties om zo de structurele werkloosheid te verlagen. Maar daarnaast moeten zij ook op het vlak van integratie de bedding van de stroom eens en voor altijd verleggen. Het is inderdaad hoog tijd om de harten en de geesten van alle burgers te heroveren.

Duurzaam

Daarnaast, en dat heeft merkwaardig genoeg nauwelijks aandacht gekregen, neemt hij in tegenstelling tot zijn Amerikaanse collega de opwarming van de aarde heel ernstig en zet hij daarom expliciet in op de transitie naar een duurzamere energieproductie. Ook dat mag van Macron 15 miljard euro kosten.

Opnieuw geen kop-in-het-zandbeleid om een paar industrieën te paaien en tijdelijk een paar jobs te redden, maar het inzicht dat de wereld de kant van duurzame energieproductie opgaat en de keuze om daar op in te zetten en zo op lange termijn beter af te zijn.

Macron wil de arbeidsmarkt hervormen en flexibeler maken, maar tezelfdertijd wil hij werknemers meer zuurstof geven door de sociale lasten te verminderen. De 35 urenweek wordt allicht niet afgeschaft, maar wie meer dan 35 uren werkt per week, zal op die bijkomende uren geen sociale lasten moeten betalen.

Dat maakt het zowel voor bedrijven als voor werknemers interessant om flexibeler te werken, het stoot de vakbonden niet al te erg voor het hoofd en het maakt het voor heel wat nieuwe bedrijfstakken eenvoudiger om in Frankrijk te werken.

Maar hij wil ook de bedrijven meer zuurstof geven door eenvoudigere regels te introduceren en door de vennootschapsbelasting geleidelijk te verminderen naar 25 procent. Daartegenover zullen ook verminderingen van de aftrekken moeten staan en een verhoging van de belastingen op inkomsten uit vastgoed. Investeren en werken moeten opnieuw beloond worden en dat moet deels betaald worden door bezuinigingen en efficiëntiewinst bij lokale overheden, die 5 miljard mogen investeren in hun digitalisering, maar deels ook door hogere belastingen op niet-productieve vermogens.

Geen zondebok

Macron is ook de eerste politicus in lange tijd die er voor kiest Europa niet te gebruiken als zondebok voor het nationale falen, maar integendeel ook de zegeningen van Europa telt en expliciet pleit voor een versterkte Europese samenwerking, bijvoorbeeld inzake buitenlandse grenzen, defensie en binnenlandse veiligheid. Het voortbestaan van het vrij verkeer van personen in de Schengenzone, het voortbestaan van de euro en het voortbestaan van de Europese Unie zelf, zien er allemaal plots een stuk zekerder uit.

Macron heeft begrepen dat het tijd wordt om niet langer te denken in termen van problemen en verlies, maar in termen van oplossingen en mogelijkheden, het een na het een en het ander na het ander. Enkel als we eerst een beeld creëren van hoe onze wereld er zou moeten uitzien, kunnen we de wereld ook naar dat beeld veranderen. We verlangen allemaal naar iets waar we weer in kunnen geloven. Macron heeft dat als eerste nationale politicus echt begrepen.

Het is wachten op de eerste Brit die begrijpt dat hij met een positieve pro-Europese koers allicht ook de komende verkiezingen in het Verenigd Koninkrijk wint.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud