opinie

Moeten we echt de vijfde golf afwachten om paraat te zijn?

CEO van het digitale innovatiebedrijf Flow Pilots

Wanneer vinden we de bestaande systemen en processen opnieuw uit en stellen we ze op punt, zodat we echt voorbereid zijn voor de toekomst, met of zonder corona?

Daar is de niet aflatende stroom covidberichten weer. Ik word er moedeloos van, maar niet omdat we weer in een coronagolf zitten. Wie vorig jaar goed heeft geluisterd naar de wetenschappers, weet dat ook deze golf niet de laatste zal zijn. Volgens Marc Noppen, de directeur van het UZ Brussel, zijn we nog voor minstens vijf jaar zoet. Logisch, als je het verloop van vergelijkbare virale ziektes bekijkt. Slechts als een bepaalde graad van groepsimmuniteit wordt gehaald en aangehouden, wordt Covid-19 een soort ‘seizoensgriep’.

Het is alsof we nog steeds in de eerste golf zitten. Dit gaat niet meer over digitalisering, innovatie of transformatie. Dit gaat over apathie en een gebrek aan goesting om bestaande systemen en processen grondig in vraag te stellen.

Nee, het is de kortzichtigheid van velen die het beleid uitstippelen bij de overheid, de ondernemingen, het onderwijs en de organisatie van de zorg die me moedeloos maakt.

Op het moment dat de eerste mensen al zes maanden hun eerste prik hadden gekregen, wisten we dat de effectiviteit van het vaccin afneemt. Al in augustus wisten we dat een derde prik de bescherming enorm verhoogt en de kans op ziekenhuisopname na een besmetting tot bijna nul herleidt. Toen waren we ook al op de hoogte van een nieuwe variant.  Waarom zijn we dan niet begonnen met het inplannen van de derde prik, en misschien ook al een vierde en vijfde en zesde?

De essentie

  • De auteur
  • Dewi Van De Vyver is CEO van Flow Pilots.
  • De kwestie
  • De vierde coronagolf rolt over ons heen, en nog steeds is geen peil te trekken op sommige maatregelen van de overheid, de ondernemingen, het onderwijs en de organisatie van de zorg.
  • Het voorstel
  • Wordt het geen tijd de bestaande systemen en processen heruit te vinden en op punt te stellen om echt klaar zijn voor de toekomst, met of zonder corona? Of gaan we de vijfde golf afwachten?

Gerodeerde machine

De vaccinatiedorpen hebben we afgebouwd. Een machine die na wat horten en stoten goed gerodeerd was, hebben we platgelegd. Nu moet ze weer worden opgestart, met het nodige verlies aan tijd en middelen. Het was beter geweest die machine draaiende te houden met een beperkte bezetting.

Waarom worden covidpatiënten die naar intensieve zorg moeten niet opgevangen in gespecialiseerde units, in een beperkt aantal ziekenhuizen, los van de gewone afdelingen intensieve zorg? We zouden er een staf op maat hebben, in een rotatiesysteem dat kan worden op- en afgeschaald. Daarmee schermen we die zeer belastende zorg af van de reguliere zorg, waardoor die beter gepland kan worden. 

We blijven de bevolking bestoken met een ingewikkeld wetenschappelijk discours en communiceren met het opgeheven vingertje over straffen en boetes. Waar blijft de verstaanbare uitleg, met eenvoudige diagrammen die bijvoorbeeld tonen hoe groepsimmuniteit werkt? Wanneer gebruikt men een taal die verbindt in plaats van balorigheid in de hand te werken?

Hoe komt het dat bedrijven de voorbije twee jaar niet beter hebben nagedacht over hoe ze hun medewerkers maximaal thuis kunnen laten werken? Of over alternatieven in het gebruik van de bedrijfskantoren? Het is schrijnend dat veel bedrijven nauwelijks beschikken over de technologische ondersteuning of de aanvullende opleidingen om het hun medewerkers gemakkelijk te maken in dat thuiswerk. Ik heb nog altijd onlinemeetings met mensen die niet eens weten hoe ze een scherm moeten delen.

Teruggeplooid

Men heeft het altijd over de creativiteit en de veerkracht van de horeca en de evenementensector. Jammer genoeg was die van zeer korte duur. Ad-hocinitiatieven werden niet omgezet in duurzame businessmodellen. De takeaway, de aperoboxen, de crowdinitiatieven, de deliverymodellen, … slechts met veel gegoogel vind je nog iets. Er kon niet snel genoeg worden teruggeplooid op het ‘oude normaal’, waarmee een kans is gemist om zichzelf echt heruit te vinden.

Crisissen geven ook overheden kansen om innovatief te zijn en durf te tonen, bijvoorbeeld door de arbeidswetgeving aan te passen aan een nieuwe realiteit.

De wetgever heeft niet het imago vooruitstrevend te zijn. Meestal volgt de wetgever eerder de markt. Als iets nieuws begint aan te trekken, zijn er talloze belangengroepen die een, vaak het ondernemerschap fnuikende, wetgeving bepleiten om een oud normaal in stand te houden. Dat hoeft niet zo te blijven. Crisissen geven ook overheden kansen om innovatief te zijn en durf te tonen, door de arbeidswetgeving aan te passen aan een nieuwe realiteit, of om werknemers te 'empoweren' om hun eigen uren en work-lifebalance wettelijk te regelen. Maar in plaats daarvan regeert het wantrouwen, en mag iedereen nog maar eens ‘beschikbaarheden’ gaan intikken. Zodat gecontroleerd kan worden. En bestraft.

Ik kijk ten slotte naar het kluwen in het onderwijs: minister, koepels, directeurs, onderwijzend personeel. Net daar zou je toch verwachten dat een brede oefening ‘scenariodenken in tijden van crisis’ is gehouden. Een ‘What if’-oefening, zoals in de film 'World War Z': stel u voor dat een virus de bevolking in zombies verandert (hoe ver is dat trouwens van de realiteit?). En stel u dan voor dat de helft van de leerkrachten uitvalt... (idem dito).

Klaslokaal

Onze kinderen konden niet snel genoeg en masse weer opeengepakt worden in verouderde en slecht geventileerde klassen: ‘het oude normaal in het klaslokaal’.

Waarom denkt men niet na over een zinvolle, inhoudelijke combinatie van afstandsonderwijs en klassikaal onderwijs?

Waarom was dat ‘normaal’ niet een hybride vorm van onderwijs? Waarom denkt men niet na over een zinvolle, inhoudelijke combinatie van afstandsonderwijs en klassikaal onderwijs? Misschien moeten we het niet te ver zoeken en is er geen verschil in de gebrekkige manier waarop werknemers en leerkrachten worden ondersteund en opgeleid in de technologie die het nieuwe werken of onderwijzen mogelijk maakt.

Het is als ondernemer moeilijk om bij dat alles kalm te blijven. Het is alsof we nog steeds in de eerste golf zitten. Dit gaat niet meer over digitalisering, innovatie of transformatie. Dit gaat over apathie en een gebrek aan goesting om bestaande systemen en processen grondig in vraag te stellen en te hervormen, zodat ze klaar zijn voor de toekomst, met of zonder corona. Misschien zijn we er bij deze vierde golf nog niet klaar voor. Ik hoop dat we het tegen de vijfde begrepen hebben.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud