opinie

Overheid moet gecoördineerd vrijhedenplan klaar houden

Voorzitter van Melexis en kandidaat-voorzitter Open VLD

Wij roepen de regering op om de volgende stap in de coronacrisis voor te bereiden: de Freedom Force. Een gecoördineerd stappenplan waarin we onze vrijheden terugkrijgen. Een plan dat in werking treedt zodra de curve begint af te vlakken. Gouverner, c’est prévoir.

Vier maanden na de eerste coronabesmetting in Wuhan opent China de deuren van de trein, maar het gaat niet onmiddellijk van lockdown naar feestgedruis. Wie op café wil zodra de curve afvlakt, wacht een koude douche. Geen enkel land zet meteen alle sluizen open. De politieke vraag is: welke sluizen eerst? Daarvoor moet de overheid een gecoördineerd vrijhedenplan, een Freedom Force, klaar hebben. Om nu al de groei na corona voor te bereiden.

Roland Duchâtelet. ©Photo News

En als we één iets kunnen opsteken van deze coronacrisis is het om te leren uit goede en foute praktijken van andere landen en hun aanpak in detail bestuderen. Luisteren naar internationale wetenschappers. Kijken naar grafieken en wiskunde. De voorbije maanden is dat veel te weinig gebeurd.

Op de laatste voltallige vergadering van het Vlaams Parlement belandde de enige vraag over corona op het einde van het actuele vragenuurtje. Er mocht over corona maar één vraag worden gesteld.

We gaan even terug in de tijd. Naar 3 februari, de dag van de eerste besmetting in ons land. Het ging om een van de negen gerepatrieerde Belgen uit China. Daags na de eerste besmetting titelde De Morgen ‘Much ado about little’. Ondertekend door de epidemioloog Luc Bonneux. 'Het virus heeft veel schade veroorzaakt, meer door de knettergekke reacties van de Chinese overheid en de Wereldgezondheidsorganisatie dan door het virus zelf.'

Op basis van welke gegevens hij de uitspraken van de Wereldgezondheidsorganisatie onderuithaalde, weet niemand. Hij sloot zijn betoog af met de Engelse wijsheid ‘De enige juiste manier om een griepje te behandelen is met minachting’. De Britse premier Boris Johnson - nu zelf besmet - dacht er waarschijnlijk ook zo over.

Incubatietijd

In De Standaard lazen we: ‘De coronahysterie treft alle Aziaten.’ Net op die dag gaf China publiekelijk toe dat het fouten had gemaakt bij de aanpak van het virus. Nochtans wees viroloog Johan Neyts al op 5 februari in De Tijd op het grote besmettingsgevaar van corona. ‘De incubatietijd kan twee weken duren. Het risico is groter dat het coronavirus zich verspreidt door mensen die niet beseffen dat ze besmet zijn.’

Els Ampe. ©BELGA

Maar in België lagen weinigen wakker van corona. De Bel20 beleefde zijn beste dag in 13 maanden. Internationaal gingen de alarmbellen wel af, vooral in de entertainmentsector: Art Basel werd geschrapt in Hongkong. Boston Symphony annuleerde zijn concerten in Sjanghai en Hongkong. Twee weken lang leefden de Belgen in de illusie dat corona iets was als SARS en MERS, een ‘probleem van de Aziaten’. Of een ‘griepje’.

In de krokusvakantie gingen de Belgen skiën. Viroloog Marc Van Ranst (KU Leuven) twitterde het aantal besmetten in België: één. In Italië waren er drie. Tijdens de krokusvakantie verdrievoudigde het aantal besmetten in Italië dagelijks. Oostenrijk sloot zijn grens met Italië. Op het einde van de krokusvakantie telde Italië plots 1.128 gevallen. België telde er nog altijd 1.

Blijf in uw kot

De Italiaanse cijfers alarmeerden minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open VLD). ‘Blijf in uw kot’, maande ze wie kwetsbaar is aan. Velen fronsten de wenkbrauwen. Het besef over corona was er nog altijd niet. Toch kwam de uitspraak eerder te laat dan te vroeg. De luiheid om zich niet te informeren leefde bij de bevolking én bij haar vertegenwoordigers. Sommige parlementsleden haalden hun schouders op bij de uitspraak van De Block.

Door te kijken naar wat China, Taiwan en Singapore doen voor de heropstart kunnen we gezondheidsrisico’s vermijden en kostbare tijd winnen.

Een week later zei N-VA-voorzitter Bart De Wever in La Libre dat ‘hij in Antwerpen geen rekening zal houden met het coronavirus om een economisch bloedbad te vermijden’. België telde dan 239 coronabesmettingen. Dezelfde dag ging de ‘rode zone van de Italiaanse laars’ op slot. Vele huisartsen en wiskundigen sloegen alarm. Dat bleef onder de radar. Op de laatste voltallige vergadering van het Vlaams Parlement belandde de enige vraag over corona op het einde van het actuele vragenuurtje. Er mocht over corona maar één vraag worden gesteld. Het reglement verbood meerdere parlementsleden om een vraag in te dienen.

Woensdag 11 maart zal de geschiedenis ingaan als de dag waarop het Vlaams Parlement zich overbodig maakte. Tijd voor de volksvertegenwoordigers om zich te bezinnen over hun rol in de samenleving. Om aan de kant van de bevolking te staan en haar belangen boven die van hun partij te plaatsen.

Smeekbede

Toen wij schreven dat de Belgische politiek corona onderschatte, werd dat lachend van tafel geveegd. Toen wij wat later opriepen om de smeekbede van de directeur van de Wereldgezondheidsorganisatie te volgen - ‘Test. Test. Test.’ - kwam er schoorvoetend een taskforce onder leiding van Philippe De Backer (Open VLD).

Wie onderneemt of aan politiek doet, moet vooruitkijken. Als de Belgen zich aan de voorschriften houden en de curve zich op dezelfde manier afvlakt als in China, kunnen de teugels vanaf midden mei worden gelost. We hebben veel geld nodig voor onze gezondheidszorg, en als we niet werken geraakt dat op.

We hebben veel geld nodig voor onze gezondheidszorg, en als we niet werken geraakt dat op. Welke sectoren kunnen als eerste opnieuw starten, en welke als laatste?

Van de 2,7 miljoen mensen die in de private sector werken, zijn er meer dan 1 miljoen tijdelijk werkloos. Van de 1 miljoen zelfstandigen in ons land zitten er een pak zonder inkomen. Welke sectoren kunnen als eerste opnieuw opstarten, en welke als laatste?

Door te kijken naar wat China, Taiwan en Singapore doen voor de heropstart kunnen we gezondheidsrisico’s vermijden en kostbare tijd winnen. Die stappen moeten nu al voorbereid worden. Op een gecoördineerde manier. Niet elke minister apart. En zeker niet op basis van het ‘buikgevoel’ van minister van Werk Nathalie Muylle (CD&V) alleen.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud