opinie

Stroomlijn, organiseer en financier eigen coronamaakindustrie

In de coronacris borrelt veel spontane hulp op om de vele noden te lenigen. De overheid kan een belangrijke rol spelen, maar ze moet sneller op de bal spelen.

Niet alleen hulpverleners, warenhuismedewerkers, koerierdiensten, vuilnismannen en veel andere professionele werknemers dragen hun steentje bij in het bestrijden en het leefbaar maken van de coronacrisis. Duizenden vrijwilligers gaan aan de slag om dingen te maken.

Stijn De Mil.

In de regio Aalst hebben de stokerijen Rubbens en De Moor beslist hun capaciteit in te zetten voor de productie van ontsmettingsalcohol. Confectiebedrijven en massa’s vrijwilligers maken mondmaskers. Kortom, burgers en bedrijven staan recht om hulp te bieden waar het kan.

Initiatieven als de coronadenktank van Anthony Liekens en Pieter De Mil brachten 1.500 hackers samen die nuttige tools bedenken en uitrollen. Via de website Praatbox.be kan daardoor elke leek videobellen. Het initiatief Maakjemondmasker.be leverde al honderdduizenden mondmaskers op. En via Wijhelpenmee.be wordt beschermmateriaal dat voorhanden is gematcht met noden en transport om het bij de hulpverleners te krijgen.

Veel hulp komt van plaatsen waar niet spontaan aan gedacht wordt en waarvan het potentieel zonder twijfel nog veel hoger ligt.

In FabLab Brussel is een team van ingenieurs en medici van de VUB, onder leiding van Mark Runacres en Lieven Standaert, aan de slag om een prototype van een beademingsmachine te ontwikkelen. Ze krijgen de volle steun van Flanders Make en enkele topbedrijven.

Veel hulp komt van plaatsen waar niet spontaan aan gedacht wordt en waarvan het potentieel zonder twijfel nog veel hoger ligt. De overheid zou daarin een belangrijke rol kunnen spelen. In de oplijsting, organisatie, transport, correcte verdeling, financiering en promotie. Het apparaat is helaas traag, log en demotiverend.

Onbruikbaarheid

Welke middelen zijn er, wat is er precies nodig, en aan welke voorwaarden moet dat voldoen? Het blijft gissen en rekenen op de inzichten van de initiatiefnemers. Met alle risico’s van potentiële onbruikbaarheid die daarbij horen. Daarnaast is er nog steeds geen overzicht van welke apparatuur en machines anders gebruikt kunnen worden. Gelukkig zijn heel wat ondernemers zelf voldoende bijdehand, maar het potentieel ligt zonder twijfel veel hoger.

Burgerinitiatieven blijven burgerinitiatieven. Zelf probeer ik via Makers Against Corona, een coördinatieplatform om do-it-yourself-gelaatsschermen te produceren, mijn steentje bij te dragen. We leverden al 10.000 schermen aan hulpverleners en zorginstellingen. We zamelden 12.000 euro in, krijgen veel hulp van bedrijven, maar legden zelf al 20.000 euro extra toe. Onze rek is bijna op en extra (financiële) hulp is broodnodig.

De overheid kan in kaart brengen welke beschermingsmiddelen en machines nodig en beschikbaar zijn. Vervolgens is het een kleintje om de maakbeweging en maakindustrie aan te spreken om de productie in gang te zetten.

Ik denk dat we van de Vlaamse en federale overheid meer mogen verwachten. Ze kunnen in kaart brengen welke beschermingsmiddelen en machines nodig en beschikbaar zijn. Vervolgens is het een kleintje om de maakbeweging en maakindustrie aan te spreken om de productie in gang te zetten. Doet moet toelaten om in geen tijd onze gezondheidswerkers extra te beschermen. Momenteel is er een internationale ratrace van landen en staten die deze middelen willen aankopen, en swingen de kosten uit de pan omdat de hoogste bieder wint. We mogen niet op één paard wedden.

Zonde, als je weet hoeveel schitterende initiatieven er zijn en hoeveel duizenden mensen er hun schouders onder zetten. Die mensen leveren de munitie voor de echte helden aan het front. Maar hoe fantastisch ook, de initiatieven blijven ad hoc en afhankelijk van burgers, sociale organisaties en bedrijven die vrijwillig aan de slag gaan. Daar mogen we toch niet afhankelijk van zijn?

Lees verder

Gesponsorde inhoud