opinie

Super League-voetbal is kroniek van aangekondigde komst

Sporteconoom KU Leuven

Een Europese Super League in het voetbal komt er, met of zonder de zegen van de UEFA. De hamvraag is of naast Italiaanse, Engelse en Spaanse clubs ook Franse en Duitse toetreden.

In 1998, enkele jaren na het Bosman-arrest en de massale komst van de commerciële zenders, was een European Football League al bijna een feit. Toen wilden 32 clubs zich afscheuren in een aparte competitie. Het geld zou komen van grote mediagroepen. Media Partner, Rupert Murdoch, Silvio Berlusconi en ook de Amerikaanse bank JPMorgan maakten deel uit van het concept.

©rv

Uit vrees voor deze afscheuring hervormde de Europese voetbalfederatie UEFA het format van de Champions League. Daardoor stoomde meer geld naar de belangrijkste vijf voetbalcompetities, de Big 5 (Premier League, La Liga, Bundesliga, Serie A en La Ligue). Sedertdien zijn nog enkele aanpassingen gebeurd en is het totaal te verdelen bedrag gestegen van 400 miljoen euro in 1999 naar ‘amper’ 2 miljard euro vandaag. Daarvan stroomt 75 procent naar de Big 5. Met andere woorden 25 procent ‘verloren’.

Een analyse van de resultaten toont dat het competitief evenwicht - lees de spanning - in de groepsfase van de Champions League al twintig jaar afneemt.

Voetbal is wereldwijd de populairste sport. De toenemende digitalisering gecombineerd met een stijgende interesse in Zuidoost-Azië moet leiden tot veel hogere inkomsten voor een European Super League met alleen de topclubs. Als we de 2 miljard euro van de Champions League vergelijken met de 10 miljard dollar mediarechten van het voornamelijk in de VS populaire American Football, begrijpen we beter dat er een ongebruikt marktpotentieel is.

Behalve de mogelijkheid om in een eerste fase 10 miljard euro binnen te halen voor een onafhankelijke Super League met mondiale uitstraling, storen de grote clubs zich aan het format van de Champions League. Wegens solidariteitsredenen zitten daar clubs uit meerdere kleinere competities bij.

De essentie

  • De auteur
    Trudo Dejonghe, sporteconoom aan de KU Leuven.
  • De kwestie
    Topvoetbalclubs uit Italië, Spanje en het Verenigd Koninkrijk nemen het initiatief voor de Super League, een nieuwe competitie los van andere Europese competities zoals de Champions League.
  • Het voorstel
    Laten we vooral het compromis tussen de UEFA en de topclubs afwachten.

Een analyse van de resultaten toont dat het competitief evenwicht - lees de spanning - in de groepsfase al twintig jaar afneemt. De eerste in een poule vergaart almaar meer punten, de laatste almaar minder. En het doelpuntenverschil bij een wedstrijd neemt toe. In de voorbije twee edities eindigde een kwart van de wedstrijden in de groepsfase met drie doelpunten verschil of meer.

Wrevel

Het ontbreken van spanning en de mogelijkheid dat topclubs, zoals in het recente verleden Arsenal en Manchester United, geen deel uitmaken van de Europese topcompetitie, maar kampioenen uit Servië, Tsjechië, Griekenland, Oostenrijk of België wel, veroorzaakt wrevel bij de topclubs. Bovendien maakt de aanwezigheid van clubs uit de kleinere leagues in de groepsfase dat de clubs uit de grotere competities de Champions League meer en meer beschouwen als een verplicht nummertje. In de voorbije vijf jaargangen konden amper vier clubs uit kleinere competities zich plaatsen ten koste van een club uit de Big 5.

De grote clubs zijn ontevreden over de bedragen die ze ontvangen. Ze willen ook een stabielere inkomstenstroom. De Super League is een stap naar het Amerikaans sportmodel. Dat wordt door de meeste nieuwe professionele sportleagues in de wereld gebruikt. De league ‘an sich’ staat centraal.

Publiek

De vraag is of het publiek zal volgen. Het antwoord is: heel zeker. Topclubs als Chelsea, Manchester City en Paris Saint-Germain zijn pas komen bovendrijven na de komst van een rijke eigenaar, de sugar daddy. Vandaag zitten ze in het collectieve voetbalgeheugen van het jongere publiek en de nieuwe fans in de nieuwe voetbaleconomieën.

Door de stijgende koopkracht in de groeilanden ligt daar een nog niet aangeboorde geldbron voor de sport en de investeerders.

Door de stijgende koopkracht in de groeilanden ligt daar een nog niet aangeboorde geldbron voor de sport en de investeerders. De topclubs zullen op het veld, maar ook ernaast, scoren want ze hebben een grote schare fans op digitale zenders, Instagram, Facebook en andere sociale media. De fanbasis van die clubs overschaduwt alle andere clubs en competities. Een Champions League zonder de topclubs zal de interesse voor die competitie doen teruglopen naar het niveau van dat van de European Football League.

Een aantal vragen blijft onbeantwoord. Wat zal het resultaat zijn van de machtsstrijd tussen de UEFA en de grote clubs? Komt er een compromis? Ten nadele van de kleinere voetbalcompetities? En zullen naast de clubs uit Italië, Engeland en Spanje ook de Franse en de Duitse toetreden? Die laatste vraag is de belangrijkste.

Een ding is zeker, op termijn komt er een Europese Super League. Met of zonder toestemming van de UEFA.

Trudo Dejonghe

Sporteconoom KU Leuven

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud